Historia pewnego poranka-spotkanie z człowiekiem

[Lady_Supay]

W dżdżystym świetle latarni
ze wzrokiem w chodnik utkwionym
szedł pewien starzec sędziwy,
jakby przeze mnie zmyślony.

Dziwny przedstawiał obraz
gdy tak samotnie, o świcie
przez wielkie miasto uśpione
dźwigał na barkach życie.

Twarz jego, piękna w zmęczeniu
siateczką zmarszczek pokryta,
dłutem doświadczeń rzeźbiona
przez mądrość była wyryta.

Stałam pół wieku od niego
w mglistość poranka wtopiona
i jak zahipnotyzowana
w zgarbioną postać wpatrzona.

Nie wiem skąd wracał, gdzie zmierzał,
co robił tu, o tej porze?
lecz wiem,że szukał moich oczu
by dodać siły w pokorze.

I gdy tak trwałam zdziwiona
w tym tajemniczym przesłaniu
wzrokiem mą duszę otworzył
dając mi wiarę o... nieprzemijaniu

Aż nagle zniknął. Zostałam sama
z nadzieją,że gdzieś mnie czeka.
Czuję to, bo wiem, że spojrzałam
w oczy prawdziwego człowieka...

[Apco]

otworzylem i jak zobaczylem forme to mialem uciec, ale stety przeczytalem pierwszy wers, a potem drugi...
udalo sie Pani, nie ma co.
w tym wierszu jest wszystko co byc powinno
a zwlaszcza przemowil do mnie klimat
jak dla mnie REWELACJA
jesli mam sie do czegos doczepic, bo nie wypada tylko chwalic to nie podobaja mi sie wszystkie te ... i ---

[Lady_Supay]

Dziękuję (-odrzekła skromnie).
Wyrzucimy te - ...

[Apco]

a... jeszcze jedno: Co ten wiersz robi tutaj?

[Lady_Supay]

A gdzie miałby być?

[Włodzimierz Nabkowski]

przez wielkie miasto uśpione
dźwigał na barkach [swe]? życie. tu bym wyrzucił

lecz wiem,że szukał mych---> moich oczu tu bym zmienił
by dać mi siły w pokorze.

on wzrokiem mą--> moją duszę otworzył

wlewając wiarę o ... - nieprzemijaniu ---> wlewając brzmi nieładnie i psuje efekt
[może -----> dał wiarę o nieprzemijaniu ]

wiersz mi się bardzo podoba, jest lekki i przyjemny. pozdrawiam pozytywnie :))

[Agnieszka_Przypadek]

zachwyca i zaskakuje
piękne przesłanie
pozdrawiam

[Lady_Supay]

Dziękuję.

[Piotr Sanocki]

Drażni nieco banalna (gdzieniegdzie) atmosfera. Reszta jest w niezłym wykonaniu ;)

Odważnie pospolity temat wybrałaś - cenię odwagę i upór. Jednak aby oddzielić swój wiersz jakąś przegrodą musisz wykazać się pomysłowością, ale nie tylko w metaforach. Bo wiersz wydaje się zaledwie wstępem - do niczego nie dąży żadnej wyraźnej pointy. Przydałaby się jakaś (może) ironia, nie wiem... reszta to zadanie autorki ;)
Czekam na nowe :)

Pozdrawiam serdecznie

[Lady_Supay]

Może mała zmiana z "pewnego" na "prawdziwego" wystarczy?

On pokazał mi, że ludzie istnieją "gdy nie widzę ich w oczach bliźnich"...

Pozdrawiam
Su.

[Kris o Poranku]

Dość dobre , przynajmniej widać kawałek pracy .

[Łukasz Ferchmin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kawałek pracy widać, za to myśli jakiejś w miarę ciekawej - niekoniecznie. Czytadełko. Przeczytać, zapomnieć.

[Lady_Supay]

Cóż, skoro nie widać myśli, to tylko pozazdrościć Panu otoczenia.

Z pozdrowieniem
Su.

[Włodzimierz Nabkowski]

Lady Supay, nie wiem czego od Pani chcą. Wiersz jest plastyczny i bezpretensjonalny. Zielone oczy zazdrości? Pozdrawiam ciepło.

[Lady_Supay]

Dziękuję.
Naprawdę.

Su.

[Napolion Naparstek]

To nie jest biały wiersz a rymowany, więc obowiązują pewne zasady.
Proszę jeszcze raz przeczytać i zwrócić uwagę na sylabizację, rym
i rytm. Dwie ostatnie - z pewnością należy poprawić. Więcej nie piszę,
bo się może nie spodobać. To wszystko zależy od tego, czego oczekujemy
po komentatorach. Miłe są zawsze przyjemniejsze ale czy pożyteczne?
Pozdrawiam. NN

[Napolion Naparstek]

Dwie ostatnie - oczywiście strofy.

[Lady_Supay]

Jasne. dziękuję.
Wesołych Świąt.