Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pokochaj mnie
a uczynię cię moją królową nocy
najszczęśliwszą kobietą na świecie
za jeden twój pocałunek
oddam pół królestwa

bym mógł wejść w twoje ogrody
słodkich delicji skosztować
boskie ciało anielskie nogi
jedna miłość i muzyka
seksowna egzotyczna i dzika

płonę z miłości
wszystko wydaje się płonąć
jakby moja dusza była w ogniu
ognia nie gasi się ogniem
obudź mnie kiedy trzeba będzie jutro
umrzeć o północy

Opublikowano

wszystko wydaje się płonąć
jakby moja dusza była w ogniu
ognia nie gasi się ogniem
obudź mnie kiedy trzeba będzie jutro
znów w ogniu umierać

"Wersy w ogniu"...antologia poezji nadpalonej, na jubileusz dwudziestolecia Ochotniczej Straży Pożarnej w Męczymiechach Górnych... ;)

Opublikowano

Ogień gasi się ogniem. To całkiem stara metoda stosowana przez strażaków i dzikie plemiona w puszczach i pampasach... :)))))))

Do wiersza:

Należy poprawić błędy merytoryczne( patrz wyżej) i wyciszyć ęmocje.

Pozdrawiam

Opublikowano

Dla mnie za dużo ozdobników, czytam skrótowo.

jako wyraz wielkiego uznania
dla twojej urody et cetera...
całym sercem do stóp się kłaniam
pisząc poemat

pozwól egzotycznie i dziko
wejść w twoje ogrody
rajskich delicji kosztować
a gdy zasnę obudź

chcę umierać w ogniu

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Boję się, boję się, Przez cały czas, Że zrobię coś źle, Nie dwa, nie raz.   Strach zaprząta myśli me, Czy ja wszystko robię źle? Czas pokonać błędny strach I odważnie wkroczyć w świat.   Krok po kroku, dzień po dniu,  Nieustannie jestem tu.  Gdzie odkrywać pragnę świat,  Mimo błędów będę rad.   Każdy krok mnie dalej niesie A ja się znów z tego cieszę. Strach już dawno odszedł w cień Tak zaczynam nowy dzień.   16.02.2026r. 
    • @bazyl_prost codziennie inny nastrój:)
    • Olsztyński wędkarz, gdy mieszkał na Dajtkach,   zimą wędkował w ogrzewanych majtkach,   przyjemnie się łowiło,   lecz w majtkach zaiskrzyło,   i usmażyło kiełbaskę na jajkach.                         Daitki – wieś od 1355r, od 1966r część Olsztyna  
    • Noszę miłość jak bilet w kieszeni – ważny, lecz nieskasowany. Chcę wejść, usiąść przy kimś, a stoję w przejściu, pół kroku od życia.   W myślach – zachwyt i alarm. Twe spojrzenie – jak klucz w zamku, chce przekręcić mą duszę.   A ja wciąż słyszę: czekaj na wersję „bardziej”, jakby serce miało regulamin zwrotów.   Śmieszne to, bo tęsknię jak bohater romansu, a uciekam jak księgowy od ryzyka: liczę procenty, ważę wady, robię bilans ciepła w człowieku.   Bezdech lęku mnie ściska, więc udaję luz, a nocą gra w piersi małe kino: ja i Ty… i drzwi, których nie domykam… i budzi mnie serce drżące wciąż w trybie podglądu.   Patrzysz tak, jakbyś już wiedziała, że moje „zobaczymy” to czułe kłamstwo, talizman przeciwko bliskości. Ale dajesz mi jeszcze szansę w tej grze na czas. A ja milczę – jakby od tego zależało czy zdążę w ostatniej sekundzie wybrać człowieka zamiast próżnego marzenia…
    • Każdy ma swoje miejsce do powiedzmy, zapoznawania innych. Podzielam opinię, że tam za dużo hałasu, dymu i ludzi. Wiersz ciekawy, nie powiem. Pozdrawiam P.S.niespełnione
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...