Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Stół z powyłamywanymi nogami
i chrząszcz brzmi w trzcinie
ach mogę nawinąć
coś Polskiej Dziewczynie
jak nie kumała to teraz kuma
bo klawiatura
aż zarzęziła ...
ale się jednak nie spaliła
ę, ą, ł, ż
kroczą Polskie Znaki
już nie jestem
taki, siaki czy owaki

Morał się przeto
z gardła
sam wypluwa

Dla chcącego
nie ma nic trudnego
a jak nie wierzycie
zapytajcie Adama i Pana Białego

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Zarzęziła ? Nie wiem co zrobiła, ala gada po polskiemu i mam nadzieję, że już nie przestanie ;)) Nawet rymy są !:)
Gratuluję dobrego humoru i wytrwałości.
Kumkać już ;)?

Buźki :)))
Opublikowano

Tak. Polski język zmusza klawiaturę do chwilowego chociaż zamienienia się w jakiś stary traktor, kombajn czy poczciwego malucha. I nawet świadczą (w oczach niektórych) o zbytniej językowej pedantyczności, co też ośmieszyłeś w tym wierszu. Dobre.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Agata Lebek powiedziała
" Nie wiem co zrobiła, ala gada po polskiemu" -

Okazuje się że ściaganie "zdaje egzaminy" i link Krzysztofa "ściągnij.pl" też okazał sie panaceum
na Polskie Znaki. Pomógł mi też lucid dream bo komputery mają swoją logikę którą "starym ludziom" cięzko skumać i trzeba zabierać się do takich rozmów z ranka;
dołączyłem do grona expertów komputerowych a przecież chciałem tylko trochę poprawić swoją Polszczyznę.
Następny morał to potwierdzenie starej prawdy, że metoda kopniaka przy "ujeżdżaniu narowistego żrebaka" też ma swoje miejsce w procesie nauczania młodych ludzi (i starszych też).
Dziekuję za wsparcie i zachętę

Opublikowano

Zdrojku,
W przypływie radości i wylewnej szczerości chciałem wyrazić swoją radość tym wszystkim ludziom dobrej woli którzy mnie zachęcali i szturchańcem pomagali, a że wyszło to nieudolnie
to typowy przykład chwilowej utraty zdrowego rozsądku epokowych "odkrywców" ... Eureka!!!
Mam nadzieję że wszyscy cieszą się ze mną i tym którzy są zainteresowani, jestem chętny udzielić instrukcji metodą "chłopską" jak pisać po Polskiemu na klawiaturze amerykańskiej.
Dziekuję za czytanie i podpieranie Polskich Znaków

Opublikowano

Babo Miła, jestem żywiolowcem i często nie moge przeczytac co napisałem przed godziną,
dlatego walę z grubej rury używając klawiatury, to co aktualnie myślę - często, gggęsto narażając się
Bliżnim i Bliskim

PS. nie wiem czy ciężką pracą dojdę do takiej umiejeętności, aby moje wypociny ktoś nazwał kiedyś wierszem, ale bawię się dobrze na tym Forum i czasami zrywam boki od smiechu + douczam się Polszczyzny.
Czytanie (głównie angielszczyzny) i teraz ten kontakt z Polskim Słowem pisanym pomaga mi przetrwać długie miesiące na morzu - lepsze to niż zalanie pały

pozdr.

Opublikowano

no i dałeś czadu
wszystkim co bzdurne gadu gadu
zadałeś niezły policzek
tym co w wierszu chcą całek i różniczek

no bo ludzie muszą się określić : czy w poezji chcą poezji , czy podkładu pod moralizatorstwo .
Pozdrawiam i po sprostowaniu ( Twoim - moralizatorskim ;-)) - pomyślnych życzę :-)
Wierszy rzecz jasna ( jak słońce nad Sydney ) ... Ah-oj !!!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Podpowiem jeszcze delikatnie, bo też kiedyś miałam podobny problem, że prawy alt+x to nasze polskie "ź", a prawy alt+prawy shift+x to nasze polskie duże "Ź" i mamy już w bucie np. takiego małego źrebaka i takie większe Źdźbło ;))))))))))))))))
Pozdrówka, cześć i czołem !:))))))
Opublikowano

zAgatka napisała
(Podpowiem ... że prawy alt+x to nasze polskie "ź", a prawy alt+prawy shift+x to nasze polskie duże "Ź" i mamy już w bucie np. takiego małego źrebaka i takie większe Źdźbło ;)))))))))))))))) )

Wiadomo, tajemnica poliszynela... ale mam satysfactioooon, że sam do tego wiekowego odkrycia
doszedłem

Jednakże na mojej klawiaturze polskie znaki pochodzą od angielskich odpowiedników i.e. prawy Alt i jednoczesne "o" pisze małe "ó" lewy Shift + prawy Alt + "o" pisze duże "Ó" itd
No i po ptokach....

Odwzajemniam wzajemności i czekam na dalsze "piękności" ms muzo wierszaDłości

Opublikowano

Cezary napisał

(no i dałeś czadu... tym co w wierszu chcą całek i różniczek

no bo ludzie muszą się określić : czy w poezji chcą poezji , czy podkładu pod moralizatorstwo .
Pozdrawiam i po sprostowaniu ( Twoim - moralizatorskim ;-)) - pomyślnych życzę :-)
Wierszy rzecz jasna ( jak słońce nad Sydney ) ... Ah-oj !!! )

Cezary, nominuje Cieeeeeeeeeeeeeeeeeeę do nagrody literackiej mistrzów komentarza
i honorowego członka klubu ludzi dobrej woli

Chciałbym nagrodę Twoją wręczyć osobiście ( w imieniu prezesa) podczas mojej następnej
eskapady do Kraju moich przodków z Długołęki Wielkiej

A przy okazji Wszystkim Ludziom Dobrej Woli potykających sie o tą stronę życzę Zdrowych i Pogodnych Świąt, i żeby w czasie Nocy Wigilijnej zwierzyna do Was przemówiła poetycznie...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ja to już całkiem nic z tego nie wiem, ale wydaje mi się ważnym to, że rozumiałam Cię bez względu na wzgląd przed, po i w trakcie :)))
Ze znakami czy bez - bez musi być, a najbardziej jego zapach i maj w grudniu i ciepły śnieg ;))) a nawet kolorowy, arbuzowy i co tam jeszcze tylko Pan Fantazja wymyśli (ł)..
:)))))))))))))))))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Marek.zak1   Bardzo dziękuję za "Bieg", dobiegł do mnie - ciekawa jestem, jak opisałeś aferę farmaceutyczną. :) Jak dobiegnę do mety - dam Ci znać. :))) 
    • @vioara stelelor   To niezwykle zmysłowy i pełen życia wiersz. Uderza w nim całkowite wtopienie się w naturę - nie obserwowanie z dystansu, ale fizyczne, niemal erotyczne zjednoczenie z łąką. Piękne są te synestezyjne obrazy- "świat parzy, pachnie, rozlewa się w tętnicach burzliwością kolorów" - oddycha się wraz z łąką, czuje każdą łodygę, każdy dotyk. To nie kontemplacja, to doświadczenie totalne. Zauważam progresję- od "wtuliłem się" przez "szeroko otwieram ramiona" , aż po "jestem" - jakby narrator dopiero w tym zjednoczeniu z naturą naprawdę zaistniał. Świetne metafory - "krwawnikowe batysty, tymiankowe gazy" - łąka jak kochanka w sukni, "rosa niepamięci" - zapomnienie o tym, co poza łąką. A to urwane zakończenie "jestem - - -" jest świetne. Kropki zamiast słów - bo słowa już nie są potrzebne. Pełnia istnienia. Wiersz o sile życia, przyjęciu, przynależności. Bardzo piękny i wzruszający.    
    • @andrew   Przynajmniej szelest liści pod stopami jest prawdziwy. Czasem tylko to zostaje - chwila obecna, gdy przeszłość nie chce powstać, a przyszłość nie ma pokrycia.
    • Zielenieje trawa, łodygi pną się do słońca, wyprężają korony,  przeciągają leniwie do światła.   Wkoło chodzą uśmiechy, kroczą uzdrowione marzenia, przyszłością oprószone nastroje, świeżo malowane portrety.   Łagodnieją twarze, w młodości znowu zaklęte.  Plastyczne mózgi, spragnione nauki, czytają krzyżówki na blaszkach liści, od ciemnych pokoi wyklęte.    A ja   gdzie?   Tam, leżę,  pod spróchniałym krzewem. Tam są moje zwłoki, pod  uniwersytetem. A zawiasy  drzwi tańczą w jedną i w drugą, otwierając nowe możliwości.   Nikogo nie zatrzymuje brzydki krzew.
    • @A.Between   Piękny i przejmujący jest Twój wiersz. Pozdrawiam.    Nie bój się ściany - ona trzyma jej cień, byś mógł swobodnie odejść w stronę słońca. Zimowy monsun wreszcie stracił impet, nie musi szarpać nadziei bez końca.   Słodko-kwaśne słowa niech wiatr rozwieje, prawdę zmęczoną zostawcie za drzwiami. Skoro nie siądziecie przy wspólnych stołach, nie bądźcie chociaż dla siebie wrogami. Pragnienia w pościeli niech zasną spokojnie, partytury senne niech płyną w milczenie. Idź przez ten most, niech Cię lęk nie goni, gdy ona wybiera własne wytchnienie. Nie bój się jutra, choć ona tu będzie, zostawanie też bywa rodzajem odwagi. Obudź się lekko w łagodniejszym świecie, idź przez ten most - wolny od trwogi.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...