Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

słowa niepełne

paper_doll
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

paper_doll

paper_doll

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano
(trzeba śnić cierpliwie w nadziei że treść się dopełni
że brakujące słowa wejdą w kalekie zdania
i pewność na którą czekamy zarzuci kotwicę)

Z. Herbert



wiesz, że dalej są schody, kamienne sufity
podciągam się więc do tego chłodu,
ściany noszą moje smutne miny.
mam delikatne rysy pełne nieścisłości, zażaleń.
dziś, wczoraj; uśmiecham się rzadko, zbyt alarmująco
więc dostrzegasz we mnie potencjał upadku. nawet
wykrochmalona pościel nie układa się pode mnie.
wolę czytać twoje myśli, nie spać,
kreślić cienie w nocnym akwarium

chcieć za bardzo.
jak na tonącym statku grać ostatnie nuty
i zapominać że jest już zbyt głęboko na zrozumienie.
H.Lecter

H.Lecter

Opublikowano
Opublikowano

ściany noszą moje smutne miny

jak na tonącym statku grać ostatnie nuty

Te dwa wersy są jakieś biszkoptowe , nie podobają mi się.
Reszta zgrabna, z oczywistą ale ładnie zamykającą puentą.
Może być.
: )

Emu Rouge

Emu Rouge

Opublikowano
Opublikowano
uśmiecham się rzadko, zbyt alarmująco
(...)
i zapominać że jest już zbyt głęboko na zrozumienie.

napiszę krótko: dotarł do mnie, a to nie takie łatwe ostatnimi dniami;)
niewątpliwy plus
pozdr aga
bona

bona

Opublikowano
Opublikowano

wiesz, że dalej są schody, kamienne sufity
podciągam się więc do tego chłodu,
ściany noszą moje zimne miny.
mam rysy pełne nieścisłości. dziś, wczoraj.
uśmiecham się alarmująco więc dostrzegasz we mnie
potencjał upadku. nawet sztywna pościel
nie układa się pode mnie.
wolę czytać twoje myśli, nie spać,
kreślić cienie w nocnym akwarium

chcieć za bardzo. i zapominać,
że jest już zbyt głęboko na zrozumienie.


To tylko szkic, jednak wprowadziłabym pewne zmiany. Dwa pierwsze wersy super, wiersz ma potencjał.
Serdecznie pozdrawiam
:)

Franka Zet

Franka Zet

Opublikowano
Opublikowano

Bardzo dobre. Najbardziej to

[color=green]wolę czytać twoje myśli, nie spać,
kreślić cienie w nocnym akwarium

chcieć za bardzo.
jak na tonącym statku grać ostatnie nuty
i zapominać że jest już zbyt głęboko na zrozumienie.[/color]

Rejsów po ciepłych morzach życzę :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Migrena
      nienasycenie tęsknotą

      Przez Migrena · Opublikowano

      idę przez siebie jak przez dom po pożarze ściany jeszcze stoją ale wszystko co miało imię wsiąkło w tynk oddycham dymem twoje byłaś twoje byłeś puchną tu jak echo które straciło usta a jednak nie potrafi umrzeć dotykam powietrza stawia opór ma twoją gęstość jest szorstkie jak wapno zdziera mi skórę z dłoni gdy próbuję się przez nie przebić pamięta więcej niż ja wypukłość obojczyka ciężar dłoni nagle nie mam gdzie odłożyć ciała każdy centymetr podłogi zajęła twoja nieobecność łóżko jest nekropolią zagięcia prześcieradła to rany krajobrazu bawełna parzy mrozem każde włókno pilnuje kształtu twoich bioder którego nie śmiem zgnieść granice państwa którego już nikt nie uzna tylko noc jest wierna przynosi mi cię w strzępach we włosie wbitym w poduszkę w chłodnym wgłębieniu ciszy w oddechu który wychodzi ze mnie i nie wraca tęsknota nie jest brakiem tęsknota jest obecnością odwróconą plecami stoi we mnie i pije mój oddech rośnie jak pęknięcie w szkle z każdą sekundą uczy się światła tylko po to by mnie oślepić chciałbym zapomnieć ale pamięć ma korzenie głębsze niż sen pije mnie powoli bez pośpiechu twoje imię już nie krzyczy sączy się cicho jak rdza zaciera gwinty moich gestów skleja powieki aż staję się pomnikiem postawionym na twoją cześć w samym środku niczego i zostaje nie ma dla mnie końca wszystko co było nie umarło tylko zmieniło ciężar i teraz mieszka we mnie bez wyjścia chodzę z tym światłem po tobie jak z raną która nauczyła się świecić nie potrafię przestać bo ta tęsknota to jedyny dowód że miłość była prawdziwa że wydarzyła się naprawdę i dlatego boli tak długo aż ból staje się jedyną rzeczą którą rozpoznaję w lustrze moją nową twarzą w której zapisane jest twoje ostatnie imię  
    • violetta
      Schronienie

      Przez violetta · Opublikowano

      @KOBIETA pomaga mi:) @andrew dzięki za piękny obrazek:)
    • Waldemar_Talar_Talar
      Będę się uczył do końca

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      co dzień żyje od nowa uczę się cieszyć chwilą zachwycam się tym co mnie od rana otacza uczę się słońcem nocnym niebem pełnym gwiazd - ptaków śpiewem oraz zapachem polnych kwiatów i drzew którym się nisko kłaniam szacunek dla nich duży mam - uczę się kochać szanować i uśmiechać nie martwić grzechami więcej od siebie dać bo wiem że me życie jest warte - jest czymś co chcę dopieszczać - a nie płakać i się bać tego co na jego końcu mnie czeka
    • Alicja_Wysocka
      niedobrana para

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Migrena

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      I bardzo miły komentarz, pozdrawiam i dziękuję    @Waldemar_Talar_Talar, @Poet Ka  Kłaniam się wdzięcznie :)    
    • Migrena
      niedobrana para

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   Alu..   ciekawa miniatura o napięciu, którego nie da się rozwiązać  - między czasem a pragnieniem.   dusza i ciało nie są tu jednoscią, lecz raczej   dwiema perspektywami patrzenia na to samo życie.   bardzo trafia ta mysl, że zdrada może wydarzać się już na poziomie samej możliwości, samego "chcenia”.   lekko napisane, a dotyka spraw całkiem poważnych.   Alu.   to jest bardzo dobry wiersz :)  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...