Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Christine

Użytkownicy
 Pokaż profil  Zobacz aktywność

  • Postów

    640

  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

 Typ zawartości 

Treść opublikowana przez Christine

  1. Christine
    @Migrena Mroczne zakończenie - kobieta staje się"tasiemcem w jego jelitach" , zaczyna wyjadać go od środka. To nie jest jednak optymistyczny happy end. To raczej wizja wspólnego gnicia. Tekst super! :)
  2. Christine
    @Migrena Muszę się przyznać, że czytałam ten tekst wcześniej. Spotkałam się z koleżanką, która narzekała na swojego męża - a wiedziałam , że coś zabawnego już napisałeś. Przeczytałam jej - myślałam, że "umrze ze śmiechu" - wołała "cały on"! Świetny, teraz już i terapeutyczny tekst! :)))
  3. Christine
    @Łukasz Jurczyk Mamy tu brud, samotność i ironię losu. Agrianin , który całe życie uczył się gardzić słabością, kończy jako ktoś, kto oddałby wszystko za najmniejszy gest troski. Góry nie znają miękkich serc, tylko jeden rozkaz: trwaj. Reszta to milczenie.
  4. Christine
    @Łukasz Jurczyk Świetnie i oryginalnie o bitwie . Rydwany milkną w czerwonym kurzu. Został tylko strach i krew.
  5. Christine
    @Łukasz Jurczyk To niezwykłe emocjonalny zapis chwili przed "burzą". Przejmujący jest tragizm ojca i żołnierza. Pięknie to ukazałeś.
  6. Christine
    @Łukasz Jurczyk Świetnie uchwyciłeś kontrast między monumentalnością perskiej armii a samotnością jednostki. Poruszający jest koniec - w obliczu śmierci liczą się tylko najprostsze doświadczenia. Dla niego jesteśmy całością. Na końcu nie ma już mozaiki. To tylko słońce i pył.
  7. Christine
    @Simon Tracy Bardzo lubię Bułhakowa. Twój bohater jest bardzo intrygujący - Żerebcow nie waha się ani chwili przy podpisaniu - jest po prostu zmęczony sowieckim terrorem. Z ciekawością przeczytam ciąg dalszy.:) Pozdrawiam.
  8. Christine
    @Simon Tracy Smutna, ale piękna żegluga przez meandry depresji i poczucia niedopasowania. Świetne przejście od "tchórza"do "nawigatora" własnego nieszczęścia. Niezwykły klimat! Świetny tekst!
  9. Christine
    @Migrena zostają po tym takie wiersze jak ślad wilgoci na blacie który znika zanim zdążysz sprawdzić czy to twój "pod spodem zostanie coś otwartego" tak,właśnie to czytałam i wiedziałam że to o mnie też! To, co napisałeś uważam, że jest uniwersalne!
  10. Christine
    @Berenika97 Bardzo ładnie pokazana bezsenność i problem z procesem twórczym jednocześnie. Jedyny pozytyw - to ten kosz, który otrzymał wnętrze i nie jest już pusty w środku - ta puenta jest świetna. Pozdrawiam. :)
  11. Christine
    @Berenika97 Świetne! Świat dziecka - mądry i nieskomplikowany!
  12. Christine
    @Berenika97 Świetnie się czyta - rymowany! Zaskoczyłaś mnie, chociaż już czytałam te wiersze z mitologii słowiańskiej. Ale ten jest uroczy - i ma niespodziewaną puentę. :) Super!
  13. Christine
    @Berenika97 Bardzo nastrojowy! Ciekawie można go interpretować - ja za ten szkic biorę pomysł na kwiecień, który nie mógł być zrealizowany. Był za zimny by rozwinęły się pąki.
  14. Christine
    @Alicja_Wysocka Mimo, że to smutki, ale wierszyk milutki. A te flanelowe nóżki --- ech, tak przyłożyć głowę do poduszki.:))) Śliczniutki! :)
  15. Christine
    @Alicja_Wysocka Ależ to piękny wiersz! Niesamowita puenta! Serdecznie pozdrawiam, bo już dużo jest ciekawych komentarzy. Czytałam niektóre utwory wcześniej - i ten przypadł mi bardzo do serca.
  16. Christine
    @Migrena Ten wiersz jest genialny! Ubawiłam się! Celnie punktuje kocie absurdy, łącząc humor z niemal egzystencjalną refleksją.:))) Gratuluję wyobraźni i pióra! :)
  17. Christine
    @Łukasz Jurczyk Patrzysz na mechanizm dziejów jak na bezlitosną maszynę mielącą ludzi i nie opowiadasz się po żadnej ze stron. I to jest dla mnie bardzo ważne, bardzo wiarygodne. :) Pozdrawiam serdecznie.
  18. Christine
    @Łukasz Jurczyk Nasunęła mi się taka myśl, że czasami podstawowym czynnikiem wielkich podbojów nie jest odwaga, ale jakaś zbiorowa autohipnoza i wiara w kłamstwo. Jak zwykle u Ciebie - mistrzostwo! :)
  19. Christine
    @Łukasz Jurczyk Świetny! Piramida nie wspina się do nieba. Ona po prostu tam czeka.
  20. Christine
    @Migrena Po przeczytaniu - ma się ochotę rzucić wszystko , wsiąść na motor i gnać przed siebie, byle dalej od "starych żyć". :) Świetnie obrazujesz ten stan zawieszenia między tym, co było,a tym co nieuchronne. Super wiersz!:)
  21. Christine
    @Simon Tracy To świetnie- na pewno przeczytam. :)
  22. Christine
    @Simon Tracy Wiersz ma w sobie coś z ballady i czegoś znacznie ciemniejszego. Ta bestia, której nikt nie widział, a której istnienie jest namacalne w śladach i ofiarach - to świetnie zbudowane napięcie. Myśliwi wracają pobici przez .... nieobecność. :) Super!
  23. Christine
    @Simon Tracy Podoba mi się- jest tu mocny i konsekwentny głos narratora. Opowieść ciekawie prowadzona - masz niezwykłą wyobraźnię! Fajna grafika! :)
  24. Christine
    @Łukasz Jurczyk Spójrz na horyzont. To nie góra, to tylko kropka postawiona na końcu ludzkiej drogi. :)
  25. Christine
    @Migrena Świetnie ukazujesz, że rozstanie to nie tyko psychika, ale również biologia, która się buntuje. Obraz dotyku, który "odpada płatami" - niesamowicie działa na wyobraźnię. Brutalna szczerość. Naprawdę robi wrażenie.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...