Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Christine

Użytkownicy
 Pokaż profil  Zobacz aktywność

  • Postów

    495

  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

 Typ zawartości 

Treść opublikowana przez Christine

  1. Christine
    @Łukasz Jurczyk Pięknie! Jestem pod urokiem Twoich słów. :)
  2. Christine
    @Migrena Ależ mocny tekst! Stworzyłeś klimat, narastający lęk jak w świetnym psychologicznym horrorze. Super! Serdecznie pozdrawiam. :)))
  3. Christine
    @Łukasz Jurczyk Bardzo przejmujący jest ten fragment. Najbardziej przejmująca jest dla mnie zwrotka piąta. Ten wspólny język umierających ludzi - działa na wyobraźnię! Świetny tekst. Pozdrawiam.
  4. Christine
    @Simon Tracy Wiersz jak podróż przez mroczną duszę. Bardzo gotyckie obrazy - to duża siła wiersza. Świetne!.
  5. Christine
    @Berenika97 Często się zastanawiałam nad istotą miłości - czy to ta chemia, czy fale - o co chodzi, że działamy na innych ludzi całym sobą (no i odwrotnie). Ciekawy wiersz. Bardzo mi się podoba. :)
  6. Christine
    @Berenika97 Dokładnie tak! Zarówno w pracy jak i w domu. :)))) Pozdrawiam.
  7. Christine
    @Berenika97 Znowu fajna gra słowami. Masz odpowiedni ciężar obowiązków - słusznie, trzeba dbać o siebie, a nie realizować cudze oczekiwania. Masz też odpowiedni ciężar właściwy - jak każda materia. :) Pozdrawiam.
  8. Christine
    @Alicja_Wysocka Bardzo dziękuję za pachnący napar:)
  9. Christine
    @Łukasz Jurczyk Świetny tekst! Przypomniał mi, że w historii ta taktyka spalonej ziemi często była stosowana. Warstwa poetycka - piękna! Pozdrawiam. :)))
  10. Christine
    @Alicja_Wysocka Jaki piękny wiersz, Alicjo świetnie się czyta. Pięknie obrazujesz w tym onirycznym tekście. Też czuję też morski zapach i tęsknotę. :)
  11. Christine
    @Migrena Nie masz pojęcia jak się cieszę, że wróciłeś! :))) I to z takim świetnym wierszem. Brzmi jak kosmogonia miłości. To zakończenie- możliwość jako potwór, który pożera kolejne miłości - to chyba najokrutniejsza prawda o tym, co zostaje po miłości, która nie może się wydarzyć. Masa krytyczna, która nigdy nie eksploduje. Chyba coś naplątałam, ale wiersz bardzo mi się podoba - te niesamowite metafory i przesłanie. Serdecznie pozdrawiam.:)))
  12. Christine
    @Berenika97 Super! Po Welesie - drugi bóg z mitologii. Dotrzymałaś słowa! :))) Wiersz świetnie się czyta, gratuluję warsztatu i pomysłu. Pozdrawiam. :)
  13. Christine
    @Simon Tracy Ten wiersz zostanie ze mną - nie jest łatwy! Ale pokazałeś artystkę w całej jej skomplikowanej naturze. Podoba mi się! Pozdrawiam. :)
  14. Christine
    @Alicja_Wysocka I dlatego skończył w rosole?! :))) Najpierw model a potem wywar. :(((( ?
  15. Christine
    @Łukasz Jurczyk Bardzo mi się podoba -ileż tu jest ciekawych informacji ubranych w piękne metafory. Bardzo oryginalnie piszesz - niezwykle! Pozdrawiam. :)
  16. Christine
    @Alicja_Wysocka Zabawne! Ostrzegam koguty -autorka nie żartuje! Ale swoją drogą, biedny jest ten kogucik. No i kurki miały trochę zadowolenia. :) Pozdrawiam. :)))
  17. Christine
    @Berenika97 Świetny! Fanatycznie nie cierpię pedanterii ani zbyt sztywnych poglądów czy ocen. A co do systemów społecznych - to dużo już tu zostało napisane. Pozdrawiam. ps.zaczynam wewnętrzną walkę ze swoim fanatyzmem. :)
  18. Christine
    @Simon Tracy Przeczytałam z zainteresowaniem, dobry tekst, chociaż długi. Może trochę za długi -ta opowieść o potworze - kobiecie która zjada dom - nie wiem czy koniecznie. Ale ogólnie spodobał mi się. Pozdrawiam.
  19. Christine
    @Alicja_Wysocka Naprawdę niezły tekst! Ubawiłam się. :)))) Pozdrawiam.
  20. Christine
    @Berenika97 Chętnie podpiszę się pod tym,tylko z małą zmianą. Gniew-to moje zwierzę w pracy! Piękny wiersz.Pozdrawiam.
  21. Christine
    @Łukasz Jurczyk Pięknie, lubię te części, gdzie narratorzy to bezpośredni uczestnicy, nawet gdy tylko obsługują machinę wojenną. Mam pytanie - kim jest Dahijka? Bo chyba nie mieszkanka Dhaki? Pozdrawiam.
  22. Christine
    @Łukasz Jurczyk Piękny tekst! Dziękuję!Ale zainteresował mnie Halikarnas ze względu na jeden z cudów - mauzoleum. Chciałam sprawdzić,czy o to miasto chodziło w Twoim poemacie. No i zaspokoiłam swoją ciekawość. :)) Pozdrawiam. :)
  23. Christine
    @Whisper of loves rain Ale to niezłe zamienniki! :))) Pozdrawiam.
  24. Christine
    @Simon Tracy W Twoim tekście metafizyczny ból miesza się z brutalnym realizmem. Wstrząsający, jak dla mnie wiersz. Doceniam Twoją twórczość, ale nie każdy utwór potrafię skomentować. Pozdrawiam.
  25. Christine
    @Whisper of loves rain Świetne! Miłosna odyseja godna Dantego - z raju, przez niebo, piekło i czyściec. :) Tam prosto do kwasu ogórkowego. Boska wyobraźnia, ziemskie przebudzenie! :))
×
×
  • Dodaj nową pozycję...