„Anaruk, chłopiec z Grenlandii” to książka autorstwa Czesława Centkiewicza, wydana po raz pierwszy w 1937 roku. Utwór ma charakter pogranicza literatury przygodowej i reportażu, gdyż oprócz fabuły przedstawiającej losy tytułowego bohatera zawiera także liczne opisy życia Inuitów zamieszkujących Grenlandię. Narracja prowadzona jest z perspektywy europejskiego podróżnika, który poznaje miejscową społeczność i zaprzyjaźnia się z dwunastoletnim chłopcem Anarukiem. Książka zdobyła dużą popularność jako lektura szkolna, zwłaszcza wśród młodszych czytelników, choć współcześnie zwraca się uwagę, że nie ma charakteru dokumentalnego, a jej obraz Grenlandii jest w znacznej mierze literacką kreacją.
Fabuła utworu koncentruje się na codziennym życiu Inuitów, ukazując ich zwyczaje, sposób zdobywania pożywienia oraz relacje społeczne. Anaruk uczestniczy w polowaniach na foki, reny i wieloryby, uczy się zasad życia w surowym klimacie Arktyki oraz przeżywa niebezpieczne przygody, takie jak dryfowanie na krze czy spotkania z niedźwiedziem polarnym. Książka opisuje także sezonowe zmiany życia – od letnich wypraw i polowań po zimowe zamieszkiwanie w igloo – oraz przytacza inuickie legendy i wierzenia. Utwór ukazuje harmonię społeczności, opartą na współpracy i prostych zasadach moralnych, a jednocześnie przybliża czytelnikowi warunki życia w jednym z najbardziej wymagających środowisk na świecie.