Antoni Słonimski

Biografia

Urodził się 15 listopada 1895 roku w Warszawie. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. Już wtedy pisywał do czasopism artystycznych oraz organizował wystawy. Był jednym z twórców kawiarni literackiej Pod Picadorem oraz grupy Skamander. Debiutował tomikiem poetyckim Sonety (1918). Drugą wojnę światową spędził na emigracji w Paryżu i Londynie. Współpracował z czasopismami „Kurier Polski”, „Wiadomości Literackie”, „Polska Walcząca” i w założonym przez siebie miesięczniku „Nowa Polska”. Po wojnie przewodniczył sekcji literatury UNESCO. Od 1951 roku pełnił obowiązki dyrektora Instytutu Kultury Polskiej w Londynie, a od 1956 roku – prezesa Związku Literatów Polskich. Komunistyczne władze wpisały go na listę cenzorską, przez co jego utwory nie były publikowane. Do jego najbardziej znanych dzieł należą: Parada (1920), Droga na wschód (1924), Okno bez krat (1935), Wiek klęski (1945) czy 138 wierszy (1973). Zmarł 4 lipca 1976 roku w Warszawie z powodu ran odniesionych w wypadku samochodowym.