Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

szkice rozmyte na szybach i wielkość
ciężarnych brzuchów w okiennych autobusach
miejska komunikacja zawodzi pasażerów na
krańce bez nazw. parzyste siedzenia
obok człowiek bez domu, butów,
zapachu zasypia bez-szelestnie. ukrywają
się dłonie w kieszeniach - pełne pustych
portfeli, wycinają kreski w słomianych
torbach (na pamiątkę). kurz podnosi się
na ulicach stopy, gołe stopy odciskają
ślady bez imion.

Opublikowano

niezłe. zawsze byłaś dobrą obserwatorką :) za dużo tylko tego 'bez' jak na tak krótki w sumie utwór. zapisałabym tak:

'obok człowiek bez domu, butów, zapachu
zasypia bez-szelestnie. ukrywają'

pozdrawiam
A.

Opublikowano

Ja powiem, że bez "bez, bez" wiersz wiele stracił, tzn. stracił silny emocjonalny komentarz czy może emocjonalne wnętrze i stał się banalnym obrazkiem (i nie wiem, gdzie tu ujawnia się "dobry obserwator", dla mnie wartość wiersza kryła się właśnie w tej emocji). Teraz ostatni wers jest wręcz patetyczny. Taki detal, a zmienia bardzo wiele. Radzę uważać na sugestie, bo autor jednak dłużej i bardziej "siedział" w wierszu niż przeciętny czytelnik, a potem często zapomina, co widział i dlaczego tak, a nie inaczej.

Pozdrawiam

Opublikowano

Mam wrażenie, że całkiem spora grupa orgowych autorów ( może by tak - antologię ? ) zna i przemieszcza się tylko jedną ulicą... ; )
To jakaś dyżurna makieta czy niezwykła fotogeniczność " takiej " ulicy ?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Pati Laleczko, a poza tym kochamy naszą
"dyżurną makietę, o niezwykłej fotogeniczności",
bo warta jest naszej miłości!
:P
:P
ale mnie inspiruje ten Złośliwiec, za chwilę poetką zostanę
:((
:D

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jest to wiersz o zrozumieniu, szukaniu jedności we wszelkich przestrzeniach, racjonalnej, zmysłowej, emocjonalnej i fizycznej. Pokazuje jednocześnie, jak dziewczyny są bardziej subtelnymi, skomplikowanymi, wielowymiarowymi istotami, niż faceci, którzy podchodzą do tematu w sposób o wielem prostszy,  nawet prostacki, a jest mi trochę głupio, że tak generalnie bywa.  Faceta, który sprostałby takim wyszukanym oczekiwaniom zapewne znaleźć niełatwo, może stąd tyle ostatnio czytam, że jak ma być taki sobie, to lepiej bez niego. Zastanawiam się, jak te oczekiwania mają się do powszechnego oczekiwania LMS, czyli look, money,status, bez czego zjazd na margines bywa szybki.   Młodsi koledzy, wciąż szukający, maja prawo czuć się zagubieni w tych wielowymiarowych meandrach oczekiwań. To taki off topic do fajnego wiersza, jakich niemało u Ciebie. Pozdrawiam serdecznie. 
    • @Mitylene   "Las pachnie szeptem wiatru" - od pierwszego wersu wchodzę w ten las. W lesie język staje się niepotrzebny, zostają tylko zmysły i cisza. A koniec - "woń muzyki" - synestezja, która zamyka zmysły w jedno. Wiersz jak medytacja. Piękny!  
    • @Berenika97 taka nastrojowa jak śliczny ptaszek :)
    • W sieci cieni Gdzie świat wciąż się boi Ognisty ptak w górę się wznosi. Pęknięte skrzydła,  Krzyki na murach, Rzeki pełne krwi, W sercach ogień ducha!   Kamienie milkną, Stopy łamią ciszę Ściany niosą głosy, które czas usłyszeć. Światło na horyzoncie  Tańczy i płonie,  Ucieka przed ręką Nie stanie w pokłonie!   Wiatr zbiera słowa  Co nie badły z ust. Walka o wolność! Tylko gniew i kurz.
    • @violetta   Śliczna miniaturka! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...