Martwa natura z kotem

[Marek Paprocki]

kot śpi na stole
w pokoju gościnnym

obok niego stoi
już dawno pusta filiżanka

milczący człowiek
w fotelu
sugestią podpiera ściany

żeby nie uległo zniszczeniu
to co jeszcze pozostało
[sub]Tekst był edytowany przez Marek Paprocki dnia 04-08-2004 20:05.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez Marek Paprocki dnia 07-08-2004 12:00.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez Marek Paprocki dnia 07-08-2004 12:21.[/sub]

[lunatyk]

"milczący człowiek
w fotelu
sugestią odpiera ściany"

Coś się ładnie zaczęło. Kot na stole, filiżanka. Ale zacytowanym fragmentem załatwił Pan ten wiersz.
Proszę popatrzeć, jak w tym prostym przekazie brzmi ta część, zwłąszcza absurdalna i w dodatku nieciekawa ostatnia linijka. Niepotrzebnie Pan zakombinował.
A podejrzwam, że wiem, co chciał Pan tym wersem oznajmić. Wiersz jest świeży, więc warto nad tym wersem jeszcze pomyśleć.

l.

[Ona_Kot]

może gdyby podpierał ściany brzmiałoby lepiej...
nie, chyba też nie :/
ale i tak wiersz na +, może nawet 4 z minusem
pozdrawiam

[teraa]

nie podoba sie powtórzenie z początku i z końca mimo iż pewnie było zamierzone... do mnei to nei przemawia...

ale wiersz podoba mi się, dam +

pozdrawiam
Tera

[Marek Paprocki]

Przyjmuję propozycje onej-kota i zamieniam /odpiera/ na /podpiera/.Jezeli ktoś wymyśli coś lepszego to się zastosuję.

[lunatyk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tylko jak siedzący w fotelu może podpierać ściany??

Myślałem, że chodzi o to, iż w samotności taki człowiek siedzący w fotelu ma wrażenie, że ściany zacieśniają się wokół niego, czyniąc go jeszcze bardziej samotnym. Stąd odpieranie odebrałem jako obronę.

Ale widzę - pomyłka.

[Marek Paprocki]

Nie ma pomyłki Lunatyku, dobrze myślałeś, właśnie o to mi chodziło.Pytasz jak z fotela można...? Sugestią.A co miał podbiegać do ścian.Więc jak ty byś to napisał?

[Ona_Kot]

a ja sobie wyobraziłam sparaliżowanego na wózku inwalidzkim, który sugestią - myślą, wiarą podpiera stare ściany drewnianego domku

pozdrawiam

[lunatyk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sugestią? Raczej siłą wyobraźni może. W każdym razie jeśli chodziło Ci o podpieranie ścian, to jednak pomyłka. Odpieranie to jak obrona. Wydaje się być bliższe samotności, jaka z wiersza wyłania się.
patrzę na tę część - coś pomyślę.

l.

[Mariusz Polakowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przepraszam, że tak pociąłem wierszyk, Panie Marku, ale tak mi się podoba. Tzn. nie tak mi się podoba ciąć, tylko tak mi się podoba ten wierszyk. W ten sposób a nie w inny go sobie czytam. Powodzenia! mp

[Witold Marek]

Czy nie miało być: "to co jeszcze pozostało"?

Filiżanka już pusta; ściany ledwo stoją; kot śpi na stole. Milczenie, cisza, niby nic. Ale przecież tak naprawdę tego wszystkiego zostało jeszcze dużo; to też może ulec jakiejś zagładzie.
Dla mnie tak właśnie. Pozdrawiam.
[sub]Tekst był edytowany przez Witold Marek dnia 06-08-2004 15:22.[/sub]

[Mariusz Polakowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"podpiera ściany
żeby nie uległo
zniszczeniu
to"

Zagłada jest pewna, ale trud szlachetny.
pozdrawiam. mp

[Irmina Kęcka]

Ten wiersz jest zbyt suchy dla mnie, zbyt... oczywisty w pewien sposób. Mama słabość do kotów - dlatego weszłam tutaj i pierwszymi linijkami nawet mnie Pan zaintrygował. Ale potem wiersz przerodził się w coś zwykłego.

[Manuel Geppart]

Początek zapowiadał jakiś klimat, ale później się wszystko rozsypało. Zakończenie zupełnie nietrafione, zwłaszcza ta powtórka, która razi, bo o poincie nie ma mowy, gdy nie widać treści.
Manuel

[Joanna_W.]

Stół, fotel i ściany. Kot i martwa natura (pusta filiżanka, milczący człowiek). Jedyne żywe stworzenie śpi. Co pozostało?

(Śledziłam zmiany w tym tekście, ostateczna wersja - rzeczywiście - najlepsza)

A.

[Bartosz_Cybula]

Fajnie.

[Marek Paprocki]

Dziękuję wszystkim za podpowiedzi, są to swoiste warsztaty literackie.