układam się na horyzoncie

[Patryk_Nikodem]

chmury ciągną jeziora za włosy
razem ze mną nabierając sił

wstrzymuję oddech
zatrzymuję w płucach ozon
gdzieś pomiędzy tramwajami
coraz głębsze dziury w moim łóżku

duchy w telewizji
duchy w radiu
więc co ja kurwa tu właściwie robię
przecież chcę być trochę lżejszy od ciężaru twoich rąk

czasem śnię o końcu świata

[Nikodem_Ópatowski]

muszę przyznać, że nie znoszę przeklenstw, to w tym wypadku to wnosi coś do interpratacji: Wrażliwy człowiek podziwia nature, nagle przypomina sobie o tramwajach(itp.) i jak trudno jest "być lżeszym od ciężaru jej rąk" w takim świecie.
Wiersz do ciekawych przemysleń, ale do recytowania tylko dwie strofy:P
Bawdzo się podoba

pozdrawiam. Nikodem

[Alina Namalinach]

Wymowny obraz współczesności i współczesnego człowieka. Ogólnie nie porywa ale jak na mój gust zasługuje na swoje miejsce we wszechświecie:-)pozdrawiam.

[Kamertonka]

wiersz wyróżnia się
zainteresował mnie tytuł
reszta zastanowiła
coś w tym chyba jest

pozdrawiam

[Waldemar Talar]

Zgadzam się z tezą że wiersz zmusza do przemyślenia
Ogólnie mówiąc dobry jest i tyle .
pozd.

[lubię latawce]

taki Twój. bardzo mi się podoba, choć niekoniecznie z ostatnią linijką.
no, ale Ty tu rządzisz ;))

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to jedz nad morze:P
super!
:)))