Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Samotność

Regina Koch
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Regina Koch

Regina Koch

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Niebo jest wciąż za duże
nade mną
gdy sama błądzę
między jednym
a drugim westchnieniem

Drzewa poruszone
wewnętrznym oddechem
kołyszą się
w takt serca

Chłodny napój dnia
orzeżwia kolor ust

Palce wędrują
po pustej przestrzeni

Zdzbła trawy poruszają
uczucia schowane
na dnie jeziora

Nieboskłon oddycha
ponad spojrzeniem


[sub]Tekst był edytowany przez Regina Koch dnia 27-07-2004 21:11.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez Regina Koch dnia 28-07-2004 21:22.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez Regina koch dnia 28-07-2004 22:33.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez Regina Koch dnia 29-07-2004 08:14.[/sub]

Catalina Acosta

Catalina Acosta

Opublikowano
Opublikowano

Regino - mam mieszane uczucia. Co do wiersza ;) Arcydzsieło to nie jest.
"Dłonie głaszczą
samotne wzgórza miłości" - trochę banalne, ale mi się podoba (znowu).
Końcówka całkiem niezła.

Wciąż czekam na lepsze.

Cmok,
Cat

[sub]Tekst był edytowany przez Catalina Acosta dnia 27-07-2004 20:13.[/sub]

Coolt

Coolt

Opublikowano
Opublikowano

bo to jest teraz żdżbło... proszę sobie wkleić ode mnie: Źdźbło :)

Mam kilka sugesti:
podarowałbym sobie jednego
w takt serca
brzmi jakoś sensowniej

i ten bezbarny kolor ust, też nienaturalny...
nie lepsze bezbarwne usta? :)

Pozdrawiam serdecznie
Coolt

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Waldemar_Talar_Talar
      już lato ...

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - faktycznie życie to chwila dlatego warto o nią dbać cieszyć się -                                                                                                                                Pzdr.
    • Nata_Kruk
      Swaty

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      @piąteprzezdziesiąte... proza, zwykle nie wchodzę na to.. czas... ale tutaj zatrzymałam się, z uwagi na temacik..:) Fajnie to opisałaś. Nie widziałam, że 23 czerwca, to międzynarodowy Dzień Wdów. Niech im, wszystkim...  zdrówko służy... :) Tobie także, tj. Autorce... :)
    • Jacek_Suchowicz
      festa

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      ten tort już został podzielony ale ten podział z pewnym hakiem bo ten kto finansuje festę zapewne się obejdzie smakiem   najwięcej chyba oferował gdyż sercem tych w potrzebie darzył dzielił się hojnie nic nie chował i za to zbito go po twarzy   przyjęcie samo sporo straci obiadkiem będzie tym na stypie i znów kto inny się wzbogaci w Gdańsku volksdeutsche coś pokrzyczą
    • Nata_Kruk
      Z r y w 6 (tytułowy paczwork)

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      Z r y w    6     Od dawna mawiała - oby do lata - już jest, za domem, ale w łóżku przez sen, nieustanne pod_szepty... Nie zwlekaj, zcałuj żebrzące łono.   Helena dzisiaj jest tym o czym myśli. Kobieta bez dzieci, ale i tak staje się fugą,  gdy wypełnia pęknięcia i próbuje żyć  w symbiozie - osobliwy stan zawieszenia.   W pudełku z wczoraj mężczyzna i ona. Myśli z brzegu kartki są jak mgnienia... czasem rodzą rzeczywistość. Zmierzch wyplata koszyk oczekiwań, tymczasem...   Ka_lina, jedna z wielu i jak zawsze, nie_podległa nikomu, układa zems(s)tkę. Własny nie_gramatyczny podbierak.  Ale, ale... nie tym razem.... bowiem  zegar - mistrz czasu unicestwił słowa.        czerwiec, 2026                     
    • Charismafilos
      Zeszyt eremicki* (charmeduły**)

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      Tajemnica milczenia I   Podejmij je jak sztangę Wydobądź ze środka   Wytrzymaj to napięcie Aż ciszę napotkasz   Melodia Jutrzni II   Płynie ikos, psalmodia Budzą ze snu dźwięki   Nowy dzień się rozpoczął Bogu dajmy dzięki   Klimat refektarza III   Modlitwa, gest i uśmiech Chleb w ciszy rozdany   A milczący brat obok Też przez Boga dany   Moc wspólnoty IV   Trudno czasem z bratem żyć Lustrem jest ci żywym   Ujrzysz wady wszystkie swe Odbiciem prawdziwym   Dar Eucharystii V   Stoją w cichej kaplicy Pod okiem Maryi   Trzy osoby ludzkie Naprzeciw Hostyi   Cud adoracji VI   Kiedy lśni już blaskiem swym Łzą napełnia oko   Serce cicho szlochem drży Wznosząc się wysoko   Zew modlitwy VII   Pobudzony pragnieniem Tęsknotą lub bólem   Zdaje się być wołaniem Za odwiecznym Królem   Dotyk ciszy VIII   Czasem trwa tylko chwilę Bądź jak rzeka płynie   Pokropi lub zanurzy I dyskretnie minie   Rytm pustelni IX   Brzmią Laudesy o świcie Chleb życie i praca   Po nieszporach sen i noc Duch do Pana wraca       *  Powyższy cykl jest owocem mojego pobytu w podlaskiej pustelni w dniach 17-21 czerwca 2026   **  Charmeduła – Krótki utwór wierszowany, zawierający dwie strofy po dwa wersy, z następującą ilością sylab: 7-6 7-6, gdzie wersy sześciosylabowe się rymują.  Pierwsza strofa najczęściej jest w formie pewnej tezy, pytania, druga zaś stanowi puentę do wcześniejszej tezy. Tytuł przyjmuje formę epitetu: rzeczownik – rzeczownik, najczęściej odnosi się do jakieś wartości ogólnej, uczucia, emocji, wrażenia. Podgatunek ten wykrystalizował się na bazie moich eksperymentów w czerwcu 2026.   Pragnę podziękować kilku osobom z koleżeństwa portalowego za Wasze cenne konsultacje i uwagi, dzięki którym powstała definicja, nazwa i mogłem doświadczyć krytyczno-subiektywnego wsparcia. I... zapraszam do eksperymentów nowinkarzy lirycznych, którzy nie boją się reżimu formy ;)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...