Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

świetny - polemika z dzisiejszym stylem życia - wszystko ułatwiane, masowe, sztuczne (motyl w słoju) nawet tak piękna indywidualistyczna idea jak carpe diem - stałą sie banalna i powszechna, wręcz możliwa do kupienia w sklepie (na wyciagniecie ręki)...
carpe diem kojarzy sie z absolutną wolnością -"puszczeniem kantem praw moralnych" itd... tymczasem stało sie tak POPularne, łatwo dostępne, że przstało być wartościowe - wyblakło...
zabiorę sobie, bo mi sie podoba :) ciekawy tylko jestem czy dobrze to zrozumiałem (10% szans :) )
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta   Bardzo ładny.
    • @Leszczym Mój ulubiony gatunek reggae się doczekał. Wszakże w odmianie hip-hop, a ja wolę roots, ale wyszło całkiem fajnie. Dużo lepiej od niejednego polskiego zespołu, którego teraz można zobaczyć na scenie. Ja grałem reggea przez cztery lata i byłem liderem kapeli i powiem ci że jest to dużo milsze dla ucha niż to co myśmy prezentowali. Vibes up. Bless.
    • „Echo istnienia” Deszcz, płacz, wodospady życia — obmywam się w ulewie poezji. Idę pod prąd, rzeką fantomów przekazu wiersza — szarej herezji. Piękno bez rymu, piękno rymów — wprowadź mnie w tajniki szczęścia! — Czy jesteś tym, kim jesteś? — Szmer i szept, oddechy istnienia — zanurzam dłonie w strumieniach znaczenia. Płynę ku niebu, wśród cieni i snów, szukając sensu wśród milczących słów. Echo bez formy, a jednak tak bliskie — unieś mnie wyżej, gdzie światło jest czyste! — Czy odnajdziesz, kim jesteś? — Szum i blask, rozedrgane chwile — zbieram krople na myśli — motyle. Biegnę pod wiatr, przez mgły i odbicia, dotykam ciszy w zachwytach życia. Sens bez granic, w bezkresie ukryty — prowadź mnie dalej, gdzie spokój rozkwita! — Czy już wiesz, kim jesteś? — Cień i światło, splątane w istnieniu — gubię się lekko we własnym brzmieniu. Płynę pod prąd przez słowa bez brzegu, szukając prawdy w milczącym szeregu. Rytm bez kajdan, a jednak tak pełny — unieś mnie tam, gdzie oddech jest senny. — Czy już widzisz, kim jesteś wśród cieni? - Noszą odpowiedzi ukryte w lęku — idę za nimi… czy to ja je prowadzę? W półmroku prawdy powoli się rodzę, gdy gaśnie światło i milkną istnienia. Cisza nastaje w sklepieniu sufitu — wszystkim nam tu ku przestrodze! — Czy w cieniu odnajdziesz siebie bez cienia? — Leszek Piotr Laskowski
    • @Berenika97  również mam genialne dziecko, czytał całkiem dobrze jak miał 3 lata, a kiedy miał 8 na pytanie, kim chcesz zostać młody człowieku, odpowiadał poważnie, że patologiem  ale ja jako matka, nigdy nie chciałam wyprzedzić czasu, trafiłam na świetnych ludzi, nauczycieli, w klasach 1-3, to była masakra, kiedy inni zaczynali pracę, on już ją kończył i patrzył na zegarek, ziewając ale jakoś udało się nam ogarnąć temat i wyszedł na ludzi, całkiem skromnych :)    
    • @Charismafilos Dziękuję i cieszę się, że wiersz daje nadzieję.     Dobrego poniedziałku ! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...