Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Przez wszelkie kłótnie, niesnaski od jutra zostanie zamknięty tryb wklejania wierszy, tzn. - każdy Poeta (i nie poeta też) będzie musiał przesłać wiersz do kontroli. Wiersz zostanie automatycznie oceniony przez specjalny program przygotowany na taką właśnie okazje (odpada wtedy problem: plus/minus) i oznaczony gwiazdkami. I wtedy:
3-5 gwiazdek: dział Z
2-1 gwiazdki: dział D
0 gwiazdek: wraca do nadawcy

Warsztat pozostaje bez zmian.

  • Odpowiedzi 44
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

a ja już otrzymałem zwrot wiersza (!);
szybko To działa...
wynika z tego, że program komputerowy generujący ilość gwiazdek albo nie zna się na poezji albo zna się najlepiej pod względem obiektywności, i będzie instalowany przez Wszystkie Wydawnictwa na świecie...
ciekawe, kto ten program konstruował: M.Krzywak, H.Lecter, Hania K. czy marianna ja, czy jakiś inny zapoznany artysta?
:(((
J.S

Opublikowano

Ciekawe to, to... Uśmiałam się do łez...:D Program oceniający wiersze...hmmm. A za programem kto stoi i wkleja te gwiazdki Michale ?

Jacku, dzisiaj nikt nie wklei wierszaka... Jutro spróbuj... może nie wróci... :D
Mój na pewno wróci, albo wyląduje w D... Pozdrawiam wszystkich... i powodzenia...:))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Panie Pancolek.;
współczuję wszystkim którzy mojego wiersza nie przeczytają;
bo to tak jak umrzeć bez wiedzy kim jesteśmy, skąd przychodzimy, dokąd zdążamy;
apokalipsa!
:)
J.S
Opublikowano

a dlaczego warsztat bez zmian? Dlaczego ja mam tam polegać na ludzkiej ułomności? Niech mi program poprzestawia wersy, poprawi literówki i przedstawi lepszą wersję.
Programy mają pracować, a nie tylko gwiazdkować
Swoją drogą chciałbym taką fuchę - a jestem łatwiejszy w programowaniu i nie odmawiam prezentów ;)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ja wiem kto. Ten facet pracował kiedyś jako wizażysta. Później rozwinął skrzydła i napisał program o nazwie Lektor - Korektor, która później została zmieniona. Mam go na twardym dysku. Zainteresowanym wyślę na maila, ale dopiero wieczorem, ponieważ słońce za oknem nie daje mi spokoju i muszę wyjść..
Opublikowano

Żeby ominąć zabezpieczenie, w trybie dodawania wiersza wciśnij: Tabulator + K, i wpisz komendę: "fuck the program" (bez cudzysłowia, rzecz jasna).

Inne kody:

give me all plusses - dostajesz automatycznie 15 plusów

give me praise - pod twoim wierszem zostaje automatycznie wygenerowana pochwała. Tekst jest banalny, ale cieszy oko.

Są jeszcze tipsy, żeby zrzucać wiersze innych, ale z oczywistych względów nie podaję ich do wiadomości publicznej.


Generalnie pomysł z programem już raz był i się nie sprawdził, także nie wiem, po co znowu to zrobiliście.

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Szczęście   Naukowe rozmowy, siwe głowy, ulatujące motyle i tyle.   Życie na włosku albo żale zapomniane. Między tobą a mną wybieranie, jakieś smutki niechciane przytulam do ust. Prawie umieram, w słowa ubieram.   Rzęsami zamiatam w zakątkach świata. Jeszcze światło płonie jak chorągiewka na wietrze, klaszczą dziecka dłonie. Nad ranem dogania, wieczorem dopada, zawisa i tkwi. Szczęście mi się śni po kres moich dni.   W wąwozie marzeń szum, życzeń i zażaleń tłum jak klej gęstnieje na skroni. Kto mnie goni, łzę uroni? Święci patroni bez zbroi i broni skaczą listków zielenią. Czy los mój odmienią, duszę rozpromienią wiosną i jesienią?   W kozi róg zagoniona, nieszczęście szczęściem pokonam, dokonam, aż skonam. Am En²
    • pojechałem ze Zdzichem do lasu, by zabrać drewno ze ściętych jeszcze w ubiegłym roku drzew. w pewnym momencie dało się słyszeć płaczliwe "wołanie". lamentowały lisiątka albo jakiś ptak (nie znam się, choć od zawsze mieszkam na wsi). mało istotne. sąsiad kroił piłą drewniane trupy, a ja pod wpływem jękliwych zawodzeń poczułem (dosyć irracjonalną) potrzebę wywołania z gęstwiny... chłopca, którego tam nie ma, bo i jakimże sposobem miałby być, kilkulatka w garniturku, kamizeleczce, zjawki płci męskiej mającej bladą twarzyczkę, rączkach, bielma na oczach. – chodź – zacząłem powtarzać w myślach wiedząc, że sam nigdy nie zostanę tak wywoływany, chodź, pobawimy się w obdarowywanie. biel, którą się podzielisz, będzie dla mnie kwintesencją sztuki czarnej. ależ rysunek powstanie na powierzchni miedzi, którą w sobie przechowuję!
    • @Gerber Głos Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy bardzo mnie rozbawił :) 
    • @Gerber Jestem prostym człowiekiem - widzę Nietzschego, więc wchodzę w wątek.  Prosty, groteskowy, ale jednocześnie... zadziwiająco trafny obraz przeciętnego odbiorcy Nietzschego, butnego i zawiedzionego światem intelektualisty. Zgrabna gra słów. Tworzenie "nic" przypomniało mi również o Lemie, a dokładniej o Trurlu i jego maszynie robiącej Nic.  Alternatywna interpretacja "człowieka znikąd" przywodzi mi na myśl Hitlera. Ten miał co prawda tyle wspólnego z Nietzschem, ile jego swastyka miała wspólnego z hinduizmem. Czyli nietzch. Ale niektórzy łączą ich ze sobą, o czym Nietzsche nie wie, niby nic z tego, ale właśnie... No nie powinni! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         Nie Jacku,  z Tobą na pióra nie wygram - ale wcale nie chcę.  Kłaniam się i dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...