Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • Odpowiedzi 44
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Panowie z Odry mnie olali - miała byc w jednym jesiennym numerze odpowiedź w pocztówkach, nie dali w żadnym, czekac już mi się nie chce ;))jakby kieds od jakiegoś Przemka było to prosiłbym o nfo bo mi się już sprawdzac nie chce

A Pancolkowi gratuluję

pozdr.

Opublikowano

z drugiej stroyn mam to gdzieś ;) niektroe wzorce współćzesności są straszne
i dlatego wiele bardziej wolę arcihtekture Speera niż współczesne efgektowne buble architektoniczne bez wyczucia stylu i piekna ;)

Opublikowano

Adolfie; dzięki i współczuję ;) Radzę być cierpliwym, bo często się czeka dobrych kilka miesięcy na odpowiedź


Marcinie; dzięki wielkie ;) Stać u prawie u Twojego boku, to zaszczyt ;D


A. Mrozinski; ja tez nie lubię, bo zdecydowanie za mało tam poezji ;) Ale pocztówki są fajne


Wiesławie; aż tak różowo nie było - jesteśmy tylko na stronie w wierszach wybranych.
Jam Marcin Chruściel w połowie strony, chociaż Kmita dobrze pisze, więc
pomyłka mi schlebia ;D


amerrozzo; nie obraziłbym się jakbyś nie żartował.... niemniej ulga jest ;) To niezbyt z klasą
zagrywka, co robię, ale już trudno - radość za silna ;D


Pozdrawiam Panów grabulą! DZIĘKI!

Opublikowano

to jeszcze raz ja
adolf pisze: - "miała byc w jednym jesiennym numerze odpowiedź w pocztówkach,"
nie wiem, czy dobrze rozumiem, ale co - to do Odry trzeba pisać?
ja myślałem, że wystarczy sama koperta:))))
Aha i jak dobrze kojarzę, to ostatnio sami panowie górą w Odrze
bo niedawno Jerzy Rybak, a teraz Pancolek:)
jeszcze raz WiWat Pancolek

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no szanowny Wiesławie
i Ty mi zasugerowałeś Piotra Kmitę
i cały czas przekonany byłem, że to Pancolek.
A tu Marcin Chruściel - przepraszam Pancolku, że byłeś Kmitą.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Obok drogowskazu Wskazującego cztery Możliwości do wyboru Zaczął się zastanawiać Miłość jest zdradliwa Dobroć oszukańcza Prawda nie prawdziwa Wolność ma granice Więc gdzie mam iść Skoro wszędzie tam Nie ma możliwości Ominięcia tego zła Po czym usiadł na Kamieniu odciskając Na nim kolejny ślad Ludzkiej zadumy
    • @Robert Witold GorzkowskiBardzo Ci dziękuję,za Twoje wypowiedzi.   @Migrena Ja,  odnośnie tego wiersza mam mieszane uczucia. Bo łatwo jest się podśmiewać z ludzi ułomnych - cokolwiek by to znaczyło - w realnym życiu, i że próbują szukać szczęścia w świecie złudzeń. Ludzie starzy, niekochani, niepełnosprawni , z twarzą "jak flak po pasztetowej" - gdyby nikt tak ich nie odbierał w namacalnej rzeczywistości, nie pragnęliby odnaleźć odpowiedzi na swoje tęsknoty, pragnienia, pustki - w przebraniach, w kostiumach, w bezpiecznej iluzji. Tam, gdzie nikt ich nie wyszydzi, nie odtrąci. Powiedz mi, Migrenko, czy ktoś,kto wygląda jak parówka po trzech zawałach, nie zasługuje na miłość? Każdy człowiek zasługuje, choć nie do każdego ona przyjdzie. Jasne,ważne, żeby nikogo nie oszukiwać, ale w sieci każdy chyba ma świadomość, że mamy do czynienia z umownymi tożsamościami - ale relacje i interakcje między nimi mogą być niezwykle głębokie.   To, co się rodzi między awatarami, potrafi być prawdziwsze, niż w realu, kiedy przestają mieć znaczenie wszelkie okoliczności fizyczne, przyziemne - wygląd, wiek, status społeczny - pozostaje po prostu to, z czym jeden człowiek przychodzi do drugiego. I emocje - niekoniecznie udawane, często właśnie mocniejsze, intensywniejsze.   Tak więc - ten problem, o którym jest wiersz - ma swój awers i rewers.
    • Hebanowa gra cieni, mroczne zwierciadło zakurzone przestrzenie, nieczyste miraże tęsknotą odwiecznej potrzeby sytości cichutko otwierasz drzwi marzeń.    Srebrzone monety złudzeniem beztroski przysługą oddajesz spokój sumienia obsesją chciwości przekraczasz granice zaspokajając ulotne pragnienia.    Zazdrości pychą, lenistwem złości czarna jest noc pochłonięta snami wybieraj rozważnie sięgając  pustej półki w sklepiku z marzeniami.                "Wartość rzeczy oceniana jest przez to, jak bardzo ktoś jej pragnie”.  Sklepik z marzeniami. S. King             
    • @FaLcorN   Kornel …przyjdę i pomaluję ;)  buziaczki :) 
    • Witaj - super -                              Pzdr.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...