Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jeżeli ktoś widział zdjęcia rękopisów Norwida (a może ktoś oryginały heheh) to mógłby mi odpowiedzieć na jedno pytanie-

niektóre z nich są pomazane niebieską kredką :D i nią są naniesione jakieś poprawki,. zmiany, ale -- (jako, że mam takie fajowe :D /prosze nie zazdorścic :D hehehhe/ wydanie, że jest wiersz i zdjęcie rękopisu) wiersze, ktroe teraz się drukuje, drukuje się bez tych mzian, a więc tlyko to co jest napsiane na czarno, bez wstawek niebisekich --

moje pytanie, co to są te poprawki naniesione na niebiesko, wie kto?

pozdr.

Opublikowano

Ja nie wiem, o czym mowa. Ale jeśli poprawki są naniesiona charakterem pisma imci Cypriana Kamila, to wielkim błędem jest ich nieuwzględnienie w wersjach drukowanych :p

Pozdrawiam,
Drax

Opublikowano

We wstępach do dzieł Norwida w wydaniu "Biblioteki Narodowej" nie ma żadnej informacji na ten temat. To ja sądzę, że nigdzie nie będzie. Pozdrawiam.

Opublikowano

Ja mam zaległą prace roczną o Norwidzie do oddania w trakcie roku akademickiego, także obiecuje, że jeśli się czegoś dowiem, to na pewno przypomnę wątek ;))

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Nawet prof. Gomulicki nie chciał się jednoznacznie wypowiadać w tej kwestii. Widziałem rękopisy, prześledziłem ich drogę,ale nie udało mi się dojść. Poprosiłem jedną z najlepszych specjalistów, by przeprowadziła dochodzenie. Powiedziała,że za dwa tyg. da odpowiedź. Zatem na razie trzeba się wstrzymać.
Pozdrawiam,
Wianeka

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Księżyc zawsze  ma nieswoją twarz. Czasem stara się odzyskać rysy, zgubić ten profil.   Spogląda na mnie z uśmiechem, mruży któreś oko, ale brak mu życzliwości.   Targany zazdrością żałuje,  że nie skrył się za wzgórzami i patrzył, gdy oddychaliśmy głośniej.          
    • W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...