Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pragnienia barwą
unieść przekornie
zmysłów poświatą
promieniem pierwszym
czułość ofiarną
cud by rozszalał
siłą otwartą.

Uczuciem zrosił
pustkę spierzchniętą
doznań dostarczył
przemówił ciepło
kalait wyłonił
wdzięku uroczy
z uśmiechu szczęścia
finezji mocy.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



To niech Pani napisze dlaczego ?.
Chociażby z racji rzucającej się w oczy nieporadności w sztuce rymowania (pierwsza strofa).
Poza tym, wie Pan, "roszenie uczuciem", "poświata zmysłów", "ofiarna czułość" itd. - można wszystko, ja wiem, każde słowo jest "warte wiersza", ale ich zestawienie w tym tekście sprawia nieznośne wrażenie, że za bardzo chcą one być poezją.

Wrażenia może mieć każdy inne, nie są wyznacznikiem czy wiersz jest dobry czy nie i dlaczego mówi pani o nieporadności w sztuce rymowania, przecież rymy w moim wierszu są niedokładne, czy widzi gdzieś pani rymy proste, mówi pani o rymach, a czy pisała już z rymem, bo chciał bym poczytać, w pierwszej strofie niewidzę nic nieporadnego, miało brzmieć dobrze fonetycznie, mi wszystko gra Pani nie musi, rym nie może rządzić treścią.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



I rządzi, tylko, że Pan tego nie widzi, i dobrze.

Jestem na nie, bo jest wtórnie, banalnie itd., tym samym: papa.
-

Pancuś

A co tu wtórne i banalne, niech mi Pan poda autorów i tytuły wierszy na których tle ten jest kalką, bo nie wierzę. Jest Pan daleki od krytyki fachowca, taki komentarz jak wyżej to zwykłe niechlujstwo.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Boję się, boję się, Przez cały czas, Że zrobię coś źle, Nie dwa, nie raz.   Strach zaprząta myśli me, Czy ja wszystko robię źle? Czas pokonać błędny strach I odważnie wkroczyć w świat.   Krok po kroku, dzień po dniu,  Nieustannie jestem tu.  Gdzie odkrywać pragnę świat,  Mimo błędów będę rad.   Każdy krok mnie dalej niesie A ja się znów z tego cieszę. Strach już dawno odszedł w cień Tak zaczynam nowy dzień.   16.02.2026r. 
    • @bazyl_prost codziennie inny nastrój:)
    • Olsztyński wędkarz, gdy mieszkał na Dajtkach,   zimą wędkował w ogrzewanych majtkach,   przyjemnie się łowiło,   lecz w majtkach zaiskrzyło,   i usmażyło kiełbaskę na jajkach.                         Daitki – wieś od 1355r, od 1966r część Olsztyna  
    • Noszę miłość jak bilet w kieszeni – ważny, lecz nieskasowany. Chcę wejść, usiąść przy kimś, a stoję w przejściu, pół kroku od życia.   W myślach – zachwyt i alarm. Twe spojrzenie – jak klucz w zamku, chce przekręcić mą duszę.   A ja wciąż słyszę: czekaj na wersję „bardziej”, jakby serce miało regulamin zwrotów.   Śmieszne to, bo tęsknię jak bohater romansu, a uciekam jak księgowy od ryzyka: liczę procenty, ważę wady, robię bilans ciepła w człowieku.   Bezdech lęku mnie ściska, więc udaję luz, a nocą gra w piersi małe kino: ja i Ty… i drzwi, których nie domykam… i budzi mnie serce drżące wciąż w trybie podglądu.   Patrzysz tak, jakbyś już wiedziała, że moje „zobaczymy” to czułe kłamstwo, talizman przeciwko bliskości. Ale dajesz mi jeszcze szansę w tej grze na czas. A ja milczę – jakby od tego zależało czy zdążę w ostatniej sekundzie wybrać człowieka zamiast próżnego marzenia…
    • Każdy ma swoje miejsce do powiedzmy, zapoznawania innych. Podzielam opinię, że tam za dużo hałasu, dymu i ludzi. Wiersz ciekawy, nie powiem. Pozdrawiam P.S.niespełnione
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...