Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Na anachronicznym narzędziu wyroków
Wisi człowiek
Nagi z reklamą umieszczoną wyżej
W języku znanym wyłącznie historykom
I Wergiliuszowi

(Za wszystko inne zapłacisz kartą)

A wśród tumanów pyłu przydrożnego
Głos handlarza:
Tanio sprzedam
Tanio

Jakiś jedenastu podejrzanych
typów mówi że Ten
na krzyżu ponoć się poświęca

Ale
(Czy) nikt nie wie dla kogo

Nagle Człowiek krzyczy nieznane bliżej
słowa:
Eloi Eloi lema
Sabachthani

I kona śmierci przysłuchuje się
Kilka płaczących kobiet

A reklama dalej wisi
Wraz z ciałem rzucanym na wietrze
I handlarz znowu wrzeszczy:
Tanio sprzedam
Tanio

[20 czerwca 2008 r.]

Opublikowano

Tłumaczenie w tytule niepotrzebne, powinien to znać każdy wykształcony człowiek.

Wiersz-obraz, moim zdaniem sprawdziłoby się to lepiej np. w teatrze. Byliby apostołowie, Chrystus by wisiał a opok sprzedawcy... to byłoby mocne. W poezji moim zdaniem pomysł się nie sprawdził.

Może napisz sztukę?


Arek

Opublikowano

a tak ps się pytam czy każdy współczesny człowiek musi tak wielce angażowac się w sprawę Boga ;) Bóg jest, był i będzie, a obecne rozważania to trylko trend - nudny i mulący, bo chodzi żeby się pokazac i zaimponować współćzesnościa: ale to do Boga będą pamiętać ostatnie Słowa ;)))

On będzie Patron szańców! - Bo dzieło zniszczenia

W dobrej sprawie jest święte, Jak dzieło tworzenia;

Bóg wyrzekł słowo stań się, Bóg i zgiń wyrzecze.

Kiedy od ludzi wiara i wolność uciecze,

Kiedy ziemię despotyzm i duma szalona

Obleją, jak Moskale redutę Ordona -

Karząc plemię zwyciężców zbrodniami zatrute,

Bóg wysadzi tę ziemię, jak on swą redutę.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




A może jednak do Warsztatu?
;)
pzdr. b
(ps. inwersje, nieporadność w sformułowaniach, upraszczające kontrasty - wiele jeszcze - doświadczeń - przed peelem)
ps. 2 "jakiCHś"

czemu nie - zgoda; po Warsztacie - do Z-ki! :)
niektóre wyrazy (np. Handlarz - dałbym z małej...) choć domyślam się, kto za tym stoi - Szatan; więc może tym bardziej - zło umie się przebierać; także wyraz "Człowiek"...zrezygnowałbym z teatralizacji - wykrzykników; wyrazy mogą bez nich krzyczeć; ciekawie byłoby napisać: "Ikona śmierci..." TAK w kontraście do tego modnego dziś słowa; no i aby było poprawnie stylistycznie!
pewnie jeszcze coś byłoby do poprawienia, ale nadal uważam że warto -
J.S

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • Witam serdecznie. Nie wiem czy to dobre miejsce jeśli pomyliłem proszę o wyrozumiałość. Pracuje nad opowiadaniem psychologicznym. O mężczyźnie, który jest uzależniony od hazardu. Stracił kontrolę, jest na etapie obsesji. Itd. 

      Początek na razie zachowań dla siebie. Ale napisałem jedną z kolejnych scen, która wpisuje się w nurt psychologii bohatera. Uprzedzę, że czerwone pięć pojawia się w całości jako obsesja na punkcie tej cyfry K jest uzależniony od ruletki.

      Co myślicie o takim fragmencie?

       

      Jeszcze uwaga techniczna: Kafkowski "K" został wprowadzony technicznie, na razie nie mam pomysłu, ale raczej będzie to postać całkowicie anonimowa.

       


       - Słucham? - w słuchawce zabrzmiał kobiecy głos. K poczuł się jakby rozmawiał z asystentem sztucznej inteligencji. W sumie czego oczekiwał? Namiętności? Romantyzmu ? Przecież wiedział, że pod tym numerem telefonu ich nie znajdzie.

       - Masz teraz czas?

       - Tak - głos stał się jeszcze bardziej chłodny.
      - Gdzie?

         Dalsza rozmowa potoczyła się już szybko. Kilka szczegółów. Miejsce i czas. Kwota.
         Przez moment K poczuł się jak w podrzędnym kasynie. Przenika Cię jakaś surrealistyczna, absurdalna nadzieja na odmianę losu, choć twoja podświadomość mówi coś zupełnie innego. Słuchasz jej z lekceważeniem. Po czym zanurzasz się w świecie swoich fantazji, mgieł i ciemnego światła.
         Gdy było już po wszystkim, K wyszedł na ulicę. Był nieco skołowany. Zamiast ukojenia znalazł rozdrażnienie. Pewność siebie zmalała do zera. Mijając kolejnych uśmiechających się życzliwie przechodniów miał wrażenie, że na czole na wytatuowane - skąd wyszedł, co robił przez ostatnie pół godziny. Wiedział, że to nierealne. Przecież był anonimowy.
         K przez całe życie cenił anonimowość. Anonimowy był na ulicy; anonimowy w kasynie. Anonimowy przy barze flirtując z barmanką. Anonimowy w swoich ideałach. Zapętlił się w anonimowości i nagle zaczął miotać się na wszystkie strony. Zaczęło do niego docierać że powoli traci w tym wszystkim orientację. Widział w tym wszystkim jeszcze nadzieję - czerwone pięć (...).

       

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...