czerń

[Magnetowit_R.]

już cię nie kocham

rzuciła włosami
i nim
o ścianę pchnięty w jedno łączył
niepojęcie
to w sobie i oczach syna

rzuciłem banknot
morfina
przed końcem
przyćmię ból w tych oczach

dzisiaj grabarz się nie napracuje

nie współczuję nie mogę
tak bardzo nienawidzę

[Mr.Suicide]

nie rozumiem, jak można tak z dnia na dzień przestać kochać. niestety kobiety /a przynajmniej ta z wiersza/ jest do tego zdolna. do diabła, jak bardzo znane są mi tego typu sytuacje. tak czy inaczej - podmiot liryczny słysząc te słowa głupieje. trafiają weń jak grom z jasnego nieba, czy coś w tym guście.

zdaje się, że podmiot liryczny postanawia zapomnieć o otoczeniu, być może nawet je opuścić. zdecydowanie przedmiotem wypowiedzi podmiotu lirycznego jest ból po rozstaniu. ból, który prawdopodobnie doprowadza go upadku, tj. śmierci.

nie wiem, jak bardzo się mylę, ale mnie tekst przekonuje. podoba mi się jego problematyka oraz forma, w jaką Autor ją ubrał. bynajmniej tematyka jest dość znana, aczkolwiek tym razem jej szata nie ociera się o banał. jak już powiedziałem - jest to dość bliski mi temat, dlatego plus.

pozdrawiam.

[Mr._Żubr]

Zobaczyłem tytuł. "Lipa", pomyślałem. Przeczytałem pierwszy wers. Pomyślałem: "lipa straszna". Całe szczęście, że jednak doczytałem do końca. Wiersz o rozstaniu (w ogóle o stosunkach damsko-męskich), który nie śmierdzi szambem banału na kilometr, to zacna rzecz i ceniona, jeśli nie przez krytyków, to przeze mnie na pewno.
Pozdrawiam

[H.Lecter]

Trafił do mnie dopiero za trzecim podejściem.To nie jest "ładny" wiersz,bo być nie może.Prawdziwy ból jest bardzo małomówny.Ja też nie będę komentował.Dzięki,pozdrawiam.

[teresa943]

Czytałam kilka razy. Wiersz przepełniony ogromnym cierpieniem, które czuje się w niedomówieniach, taki bardzo ludzki

pozdrawiam serdecznie
-teresa

[Baba_Izba]

w ciekawy sposób wyrażone uczucia.
Dobry.
Pozdrawiam - baba

[Magnetowit_R.]

dzięki za przychylność w komentarzach....ale dramat sytuacji jest gdzie indziej....morfine sie kupuje za "swoje" w ostatnim stadium, a grabarz sie nie napracuje gdy musi wykopać maly dół...oczy dotyczą tylko jednej postaci. niestety, takie bywa życie koło, czasem bardzo blisko, nas.

[M.E.FIRCHO]

przykład na to, jak w niewielu słowach umieścić tak wiele... gratuluję

[Bartosz Wojciechowski]

Po twoim komentarzu Magnetowicie nabrałem pewnych wątpliwości.
Chodzi o treściową spójność tekstu - nie rozumiem czemu chciałbyś
wpleść w to wątek śmierci syna? Po pierwszych kilku czytaniach myślałem,
że mam do czynienia z jakimś aktem desperacji ze strony ojca, zarazem
porzuconego mężczyzny, aktem, który nie zmierza jednak ku autodestrukcji,
ale zmienia się powoli w ropiejącą ranę, ew. jakąś ogromny, brzydki strup.
Ale jeśli środkowa strofka jest o dziecku... Przede wszystkim: dlaczego
ono nagle umiera? Odnośnie tego brak chyba wskazówek w tekście.

W sumie tekst niezły, jak widać: można się zastanowić;)

[lubię latawce]

tak jak lubię - wiersz "w jedno łączy niepojęcie". dobra robota.

[Magnetowit_R.]

Bartoszu chodzi o białaczkę, naprowadzać miały oczy i ta morfina w ostatnim stadium oraz lekka praca dla grabarza. sytuacja pomiędzy dorosłymi ma w wierszu miejsce w trakcie choroby dziecka.

[Judyt]

zdaje się, że Autor napełnił
każdą strofę żalem za odebraniem
tego co było dla niego b. istotne,
myślę, że tuytuł może wskazywać
na obecne widzenie danej sytuacji,
która i tak w upływie czasu ulegnie
zmianom mniejszym czy większym,
pozdrawiam ciepłoniaście

[Rachel_Grass]

mi leżą niektóre fragmenty, inne mniej, ale ogólne wrażenie na plus. szczególnie "tak bardzo nienawidzę" niepodobasię.
za to pierwsza strofa- nic dodać, nic ująć.
pozdrawiam.