Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

przywołanie nieba w tytule sugerować może np. niemalże idealne - bo chmurki, czyli 'plamy' - stosunki pomiędzy dwiema osobami. 'było niebo', ale teraz go już nie ma. w pierwszej strofie, ba, w pierwszej frazie tekstu wyczuwa się pewne zgrzyty, jakie prawdopodobnie miały miejsce, aczkolwiek nie wpływały znacząco na relacje domniemanych dwóch osób.

gradacja. napięcie rośnie. zaczyna padać deszcz. relacje ulegają pogorszeniu. słowa coraz częściej stają się tylko słowami. a może podmiot liryczny zaczyna intensywniej dostrzegać, że słowa zawsze były jedynie słowami bez pokrycia ?

tak czy inaczej 'sza. cisza' - czyli koniec. niebo kiedyś tu było, niestety wszystko ma swój koniec. nawet jeżeli nie za życia, to przecież koniec życia prędzej czy później nastąpić musi. mnie przekonuje ta zabawa słowem. zaledwie w kilku zdaniach udało Ci się przekazać taki ogrom treści. podoba mi się to. wybacz za mało składne zdania, ale męczący dzień ;p

pozdrawiam.

Opublikowano

dzien dobry.

pan poeta2: chyba całkiem widać, że jest to hm. coś ;-)
mr.suicide: dzięki za analizę. miło, że udało ci się o tym napisać - i to całkiem sporo. muszę przyznać, że nie jest to geniusz - ale nie miało to tym być. zwykły przekaz tego, co się kłębi w głowie. zresztą - nigdy nie pisałam miniaturek, ta jest pierwsza. więc jestem gotowa na ostrą krytykę.

pozdrawiam
/k.

Opublikowano

nawet, nawet
tylko w tytule zostawiłbym samo "niebo",
bo ostatni wers prawdopodobnie też mówi o niebie, że było tu kiedyś,
więc po co dwa razy "było";
no i z tym czwartym wersem coś bym zrobił
może samo "cisza".
Wszystkie kropki bym wykropił;)
tym bardziej tę, na samym końcu.
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka  każda interpretacja jest dla mnie zawsze barodzo wartościowa. Dziękuję za Twoją i za to że zajrzałaś.    @Charismafilos to co nieuchwytne od zawsze we mnie pulsuje.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ładnie to ująłeś. Dziękuję za słowo.
    • @P.Mgieł   To jest wiersz, który działa jak sen, z którego nie możesz się obudzić. Świetne wersy - "drzwi nie oddzielały dwóch przestrzeni, oddzielały dwa złudzenia". Wiersz jak horror - "to coś było w środku od zawsze" - robi wrażenie.
    • @zawierszowana ogromna szczerość i... cholernie trudne emocje... odwagi!
    • Uzależniają mnie rzeczy, które nie powinny widzę w nich piękno, które nie powinno w nich być  widzę piękno w stresie,  który jest ze mną od początku  widzę go obok mnie, gdy zasypiam w ciemności  jako postać, stojącą w rogu mojego pokoju   Przyzwyczaiłam się do ciągłego uczucia ucisku napięcia  i wzburzenia, które są we mnie  odkąd pamietam   chodzi za mną krok w krok, bez przerwy goni mnie ciągły lęk, który sprawia, że odlatuje zatapiam się w nim coraz głębiej  coraz bardziej zaczyna mi się podobać  ten nieprzerwany ciąg,  którego się nie pozbędę,   bo uzależniłam się  Od złego samopoczucia, które powoli z dnia na dzień  stawało się  częścią mnie…  
    • @Kuba Maryszczak   Widzę tu teatr nie od sceny, tylko od lóż, gdzie siedzą ci, którym cudze cierpienie smakuje jak dobre wino. Publiczność nie przyszła się wzruszyć, ona przyszła się... najeść. "Qu'il nous nourisse de suffrance" - niech nas nakarmi cierpieniem. Im bardziej aktor się męczy, tym lepiej smakuje wino. Ten refren "Encore, Encore" brzmi coraz bardziej złowrogo z każdym czytaniem - jak rozkaz. Niezwykle ciekawa jest strofa o spojrzeniu za trybuny. Światło, które powinno dawać nadzieję, jest tutaj „złudne”. Świetne są te wersy - "Nim do swych wrócą villi - Ktoś inny Ich będzie oglądać." To genialne memento mori. Hierarchia w teatrze świata jest płynna - dziś jesteś jurorem, jutro będziesz sądzony. Dla mnie to bardzo ciekawy wiersz.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...