Siedząc na plaży

[slawomir_zeromski]

...oraz miłość
w naszych sercach
ona gości tam stale
ociepla nasze dusze
i balsam pociechy przynosi

żyjemy by trwać
w ogrodach rajskich
owoce rwać
nie smucić się wcale
przelewają się fale
morza ciepłego
i lazurowego

nie martw się
i uśmiechnij
gdyż radość
to życie człowieka
troska wtedy ucieka...

[Stefan_Rewiński]

Ładnie na tej plaży, pozdrawiam, Stefan.

[tadmi]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

kolejny kicz OCEPLA się pod pozorem poezji

[slawomir_zeromski]

dziękuję za wskazanie błędu

Pokój z Tobą!

[yaky]

Pierwsze wrażenie: pierwszy tekst, który jest w jakiś sposób optymistyczny, z tego powodu wyróżnia się z tych wierszy, przez które zdołałem się już przekopać. I chciałbym powiedzieć coś więcej dobrego tutaj, ale nie mam za bardzo co. Drażni mnie, gdy autor stara się z podmiotu lirycznego stworzyć mentora, który mówi, po co żyjemy, co mamy robić itd. Po co to komu? Jestem przekonany, że czytelnik nie sięga po poezję, aby odnaleźć w niej porady życiowe. Czytelnik poszukuje w poezji poruszenia, drgnięcia, oderwania wywołanego dotknięciem innego świata; innego filtracją przez autorskie poznanie i warsztat. Tutaj brakuje mi warsztatu, brakuje też poważnego traktowania czytelnika, bo jak można uznać za poważne coś takiego: "żyjemy by trwać (...) /owoce rwać
nie smucić się wcale/przelewają się fale"? Jako czytelnik zastanawiam się, co autorowi strzeliło do głowy, by serwować takie dyrdymały, puste hasła, nad czym tu się pochylić, co zgłębić. Nie ma nic takiego.
Nie wiem, z czego wynika takie, a nie inne widzenie poezji u pana, ale proszę je porzucić. Niech pan spojrzy na nią jak na dialog intymny, w którym pan coś przemyca, część ujawnia explicite, a część ukrywa, ale nie do końca. Proszę spróbować potraktować poezję jako rodzaj flirtu z czytelnikiem, niech będzie widoczny kontakt, partnerstwo, gra.
Pozdrawiam

[JacekSojan]

"balsam pociechy" (!?); "morza ciepłego i lazurowego" (?!);
uśmiechnąć się można, a martwić trzeba;
J.S

[M._Krzywak]

Ech, smutno mi było bez takiego badziewia.
Od razu weselej - są gorsi poeci niż ja :))))))))))))