zapomniałam

[seweryna żuryńska]

zapomniałam smaku twych pieszczot
uleciały
pochwycić nie zdołam
jeszcze ciało cichutko szepcze
trwa w okowach

zapomniałam dłoni uśmiechu
i zamglenia
po kraj rozkoszy
zanurzenia w radość oddechu
śpiewu nocy

zapomniałam oczu nad sobą
i oddania
po ciał nasycenie
spowijania w miłość bzową
dusz istnienie

[natalia]

chyba jednak nie zapomniałaś
niezwykle przyjemny wierszyk Seweryno, czytając czułam się otoczana lekkim wiosennym wiatrem, ech i ta bzowa miłość... śliczna.

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[Mar_tula Joppulkowa]

nie zapomina się takich rzeczy!! nigdy!! przenigdy!! ..wiersz więc mimo absurdu (moim zdaniem) możliwości zapomnienia.. oceniam bardzo pozytywnie.. :) a Tobie Droga Autorko radzę sobie przypomnieć ;)

[Tadeusz_Hutkowski]

Jak wiadomo , bardzo lubię takie klimaty ...

Podoba mi się wiersz ( lepiej bez ostatniego wersu )

Serdecznie pozdrawiam i życzę miłego dnia

Tadeusz

[Marek Wieczorny]

Pani Seweryno!
Wiersz piękny i piękne wyznanie Kobiety. To prawda, że szuka się w pamięci tych jednych, jedynych oczu nad sobą, bo mogą one być tu i teraz, ale nie takie jak dawniej.
Serdecznie pozdrawiam
Marek Wieczorny

[Joanna_W.]

Szkoda, że zapominanie nie jest zapomnieniem w bzach. Śliczny wiersz.

A.

[Zbigniew Wilk]

Śliczny, nastrojowy ujmuje najwyższe doznania, które chcemy zapamiętać. Wierszem tym uzmysławiasz sobie i innym jak bardzo rozpamietujesz te chwile by nie zapomnieć. Serdecznie Cię pozdrawiam, ach bym zapomniał, zabrałem sobie Twój wiersz.