Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

sześdziesiąt dziewięć

Alicja_Wysocka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no jeśli pióro zwisało
to koniec - zamknięty temat
widocznie coś się nie stało
i w kącie umiera wena

więc proszę szybko coś zdziałaj
przytul litery wyrazy
pozycje stosuj dwie naraz
by podniósł się obiekt marzeń

niech stanie stalowym prętem
pióro co ponoć najmniejsze
i chluśnie znów atramentem
płodząc wspaniałe wiersze
:)))

pozdrawiam Jacek
amehob

amehob

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



pozycja, choć niewygodna,
zwykle wydajna poezją,
wystarczy głębiej, no... do dna,
wiersze się wówczas nie męczą,

lecz tak zwyczajnie, radośnie,
w rytmie się pławią i nurzą.
w takiej pozycji im rośnie
to, o czym inni bajdurzą.

:) a co?
słodko się rankiem zrobiło ;-)
Alicja_Wysocka

Alicja_Wysocka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


bądź mi cukrem do kawy
chociaż kawy nie słodzę
bądź gorącem lub chłodem
albo wierszem po drodze

lub ostoją przed wiatrem
parasolem przed deszczem
i czymkolwiek byś zechciał
tylko bądź, bądźże wreszcie

:)
amehob

amehob

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



piękne wierszem wyznania,
pięknie w słowa ubrane,
jestem – czymkolwiek zachcesz,
kawą z cukrem nad ranem?

jestem wreszcie na szczęście
bałwochwalcą twych wierszy,
myślą, weną i piórem,
każdym zmysłem dzisiejszym.

jestem nawet i wtedy,
gdy mnie nie ma, gdy boli,
jestem smakiem wspomnienia,
bierz mnie wierszem do woli.

tylko proszę cię jeszcze,
nie mów nigdy nikomu,
że się wierszem kochamy.
nie mów, zwłaszcza na forum.


:))
amehob

amehob

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a ja dla przekory, powiedzmy,
nie jestem pewny za wiersze,
im wolno wszystko, co zechcą,
a autor ma zostać w rozterce?


:) dobry wieczór

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      litkup

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Gosława   Gratuluję! :)   Masz bardzo ciekawą bohaterkę - Annę. Dzięki Twoim wierszom poznałam wiele słów, o których dotąd nie słyszałam, np. tytułowy litkup.  Ale już wszystkie sprawdziłam w necie. :) W takim razie czekam na Twoje wiersze. :))) Pozdrawiam.     Ps. Zainspirowałaś mnie Anną, może się skuszę i dalej będę pisać o życiu Luizy - tylko jej miejskie i współczesne życie nie jest tak tak blisko natury jak Anny. Luizie brakuje kolorów i zapachów. 
    • Poet Ka
      status quo

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 dzięki
    • LessLove
      litkup

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Gosława Opowiedziałaś bajkę o ludziach, dawnych obyczajach, o "prawdziwym życiu" ujętym w takie rytuały, jak litkup. Kiedyś takie zwyczaje były modlitwą dnia codziennego, wszystko miało swój ryt i rytm, pielęgnowany przez pokolenia. Odczytuję wielki szacunek, jakim darzysz opisaną rzeczywistość. Każdy przedmiot życia codziennego kiedyś służył, jak towarzysz podróży, czasem kilku pokoleniom. To wizja bliska mojemu sercu i wspomnieniom z dzieciństwa z wsi małopolskiej, zgrzebnej, w miarę zadbanej, z niedostatkami materialnymi ale bogactwem obyczajów, niezwykłą bliskością ludzi. - świat dziadka Walentego i babci Eluni - "Halusi" - to dla mnie "prawdziwa bajka". Dziękuję, Pozdrawiam.
    • Berenika97
      status quo

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Poet Ka   Powiem wprost - świetny tekst. A nie wprost dodam, że właśnie zburzyłaś moje czytelnicze status quo, zmuszając do myślenia.   jest jeszcze trzeci kanał milczenie   i wtedy status quo zmienia się w quo vadis
    • Dekaos Dondi
      W cieniu

      Przez Dekaos Dondi · Opublikowano

      kołysz w cieniu zwątpień tęsknoty w pamięci kołysce przerwaną struna pozoru wspomnienia ożywia czyste     tam złudzenie wygładza rany zabliźnia mami osłabia      na krawędzi kryształu obraz łez zbłąkanych niech wykapią tęsknotę za brylantem drewnianym    gdzie w zranionej poświacie cień drogę wyznaczył   by w bezczasie podążyć spróbować wybaczyć

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...