Skowronek

[Paweł_Kolcaty]

(Elwirce)

Mieliśmy już za sobą
czystą radość z Kasprowego przez Liliowe
całą Świnicę diabelskich kamieni

wiosną w lipcu pachnące
ziarnem w piargi wrośnięte
ostatnie korce śniegu pod Zawratem

kaczeńcowe eldorado
nad Wolim Okiem
szczyty i granie w każdym z Pięciu.

Nad Opalonem zawisła
szczęściem do błękitu przyszpilona
szara śpiewająca grudka
bożych możliwości.

– Popatrz tato!

[Julia_Tomaszewska]

Znowu spoglądam w monitor i zastanawiam się jak ułożą się kolejne potoki zdań. Dobry wiersz, warto [bardzo] było tu zajzeć. Delikatny, subtelny. Błogo tutaj.
Pozdrawiam.

[Chris_Sick_Boy]

Nie jestem wielbicielem tego typu poezji. Nie rusza mnie ten krajobraz. Jestem jednak pod wrażeniem formy. Ciekawe to to...

[Irena Kostelnik]

szara spiewajaca grudka bozych mozliwosci
-----------------------------------------

Mozna lepiej opisac skowronka?
Na pewno mozna inaczej, ale lepiej? Nie :-)

Czasem czytajac Pana
czytam Lesmiana :-)

[Aneta Paradysz]

..cienia fałszywej nuty nie usłyszałam w tym śpiewie :)
..i przypomniał mi się wiersz Adama Szadkowskiego „Kropelka na oku”.

Pozdrawiam
Aneta

[Kuba Boryczka]

Właściwie cały wiersz zbudowany pod to ( piękne ,skądinąd ) określenie małego ptaszka. I to ono jest esencją tego wiersza, a cała reszta dla mnie nie istnieje.
Pozdrawiam

[Izabella_Sendor]

Witam;-)
Dziś nie o całym wierszu, tylko o kawałku- bo jest perełką. A ja mam taki brzydki zwyczaj je wyciągać;-)

Nad Opalonem zawisła
szczęściem do błękitu przyszpilona
szara śpiewająca grudka
bożych możliwości.

– Popatrz tato!

ten fragment jest warty wszystkie pieniądze- próbowałam sobie przypominać piękniejszy opis ptaka, jaki kiedykolwiek czytałam i na razie nic mi nie przychodzi do głowy. Już zapamiętam na zawsze tę grudkę bożych możliwości. Pozdrawiam;-)

[Paweł_Kolcaty]

Tyle tych wzruszeń i zachwytów, że i mnie się udziela. To się chyba nazywa "sprzężenie zwrotne".
Kochani jesteście!

Kolcaty

[Marcin Jagodziński]

przesłodziłeś końcówkę. herbatka mało oryginalna, ale zupełnie strawna, do momentu, kiedy wsypałeś w nią tą przyszpiloną grudkę możliwości. do rodzinnego albumu, nie do działu dla zaawansowanych poetów.

[Paweł_Kolcaty]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jest to oczywiście twoje zdanie i nie będę nakłaniał do jego zmiany. Tym razem jednak się z nim nie zgodzę. To w tym zakończeniu jest element poezji, który udło mi się w tak oryginalny sposób stworzyć. Bez tego byłby to faktycznie tylko zapis do albumu z rodzinnych wycieczek turystycznych.

[Paweł_Kolcaty]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A Marcinowi się nie podoba, twierdzi, że przesłodzone.

Dziękuję Izo i ciepło pozdrawiam.
Paweł

[Adam_Szadkowski]

Może nie jest to wiersz, który rzucałby na kolana. Poprawnie napisany. Trochę mi brakuje jakiegoś odejścia na bok, żeby zabrzmiało bardziej sarkastycznie i nonsensualnie(hehehe), ale ogólnie..., jak to sie mówi... podoba mi się.

Adam

[Tadeusz_Hutkowski]

Podpisuję się pod uwagami Pana Pelmana.

Tak..., dla tej końcówki warto wracać...

Pozdrawiam serdecznie

Tadeusz

[Paweł_Kolcaty]

Rad jestem przychylności waszej. Dziękuję panowie za miłe słowa.

Serdeczności,

Kolcaty