Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

znudzona noc
niepostrzeżenie
wyciągnęła po nas dłoń
zbudziła ogień


czerwonym blaskiem
oślepia oczy
nasze ciała płoną
zatopione


w niebezpiecznym
napoju miłosnym
poddane
błogiej rozkoszy

czas juz nie płynie


codzienność
wisi w powietrzu
wyposażone słowa
w moralność

znikają w zwiewnym połyskliwym tańcu



[sub]Tekst był edytowany przez Maria Anonym dnia 22-05-2004 11:40.[/sub]

Opublikowano

Domagasz się krytyki. Najogólniej - słabo Ci to wyszło. Przykładowo:

"nasze ciała płoną
zatopione

w niebezpiecznym
napoju miłosnym
poddane
błogiej rozkoszy"

Ten fragment ma aż sześć wersów i jeden enter, i nie wywołuje żadnego, powtarzam - żadnego wrażenia. Chcesz poinformować czytelnika, co czujesz. Są to jednak najbanalniejsze banały! To nikogo nie wzruszy.
Postaraj się dać coś z siebie, stwórz jakiś obraz, użyj metafory. Przeżywanie - pozostaw czytelnikowi. Na tym to polega pisanie poezji.

Względnie najlepszy jest początek, pierwszych sześć wersów.

Życzę dobrych pomysłów i wytrwałości w pracy.

Opublikowano

Witaj. Niesamowite. czytałam dopiero trzy twoje wiersze i zastanawiałam sie długo, co o nich myśle, ale dla tego nie potrzebowałam zastanowienia. Uwielbiam metafory, zwłaszcza te zbudowane najprostrzymi słowami (np. "codzienność wisi w powietrzu"). Bardzo mi sie podoba. Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Czy Hiro z Osaki łowic ryby umie? Chociaż jest z Osaki, ale mieszka w Sztumie Na ryby się nie poluje Tylko w sklepie je kupuje Nie wiem czy Hiro to wszystko zrozumie?  
    • Witaj - Czasem ostatnie co zostaje to podróż której jeszcze nie znam - ciekawe to i tajemnicze -                                                                                              Pzdr.
    • @Migrena Jacku, żeby nie było - w drugą stronę też bywa. Ona w nim :)   @Waldemar_Talar_Talar dziękuję :)    
    • @Migrena Maestria!  Wizja zinformatyzowanej stechnicyzowanej rzeczywistości, która osacza naszą świadomość, narzucając sposób przeżywania bezcennego dobra z którym się rodzimy - "czasu błądzenia".   Kiedyś cywilizacja służyła, teraz współpracuje, wkrótce będziemy jej klientami, ubiegającymi się o prawa, w ciągłym lęku o akceptację korzystania z nich na niedoprecyzowanych zasadach. Techno-procedury coraz bardziej dominują nad naszą aktywnością, grożąc wykluczeniem i oferując komercyjne procedury ratunkowe. Czy AI zaakceptuje naszą wolność i w jakim zakresie, skoro "nie ma w tym interesu" (brak procedury)?  Prawo do błędu to już przeszłość wśród praw człowieka.
    • buforuje w rzeczywistości czytam, że rzeczywistość odgradza to dalsza część byłaby nierzeczywista jednak świetnie opisująca stan splątania, bo uznaje się, że rzeczywistość jest zaprogramowana na swój sposób, fajna prognoza przyszłości przejaskrawiona niekiedy szczególnie z matrixowym błędem, muszę przeczytać raz jeszcze :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...