Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

torów tu dosyć, dwa pręty przez grudę,
ściągnięte w śruby, jakby kadry filmu,
wiatr tędy zwykle drapie starą dudę
niźli pociągiem jechać, weź i pilnuj
bo bez zegarka i bez słonka takoż
zdąża jakowy zasobnik fest paką,

że się nie rusza nikt i nawet trawy
nie znoszą ździebeł kiedy wiatrem gwizdnie
tabor kopcony, co powietrze trawi
jak szarak ziele, bo takie to pyszne
jak stukot w tory kół iskrzących w nasyp,
co jeno trawom w przejeździe nie pasi,

stąd oby nikt tam nie wiedział cokolwiek
cieniem się chronią i rosą, co świtem
wiatr nie dowidzi lub słonko nie porwie
do końca dzionka łany nie dobite
falują nocą frajerzoną bójką
acz księżyc zwie te miejsce – Raszujką.

------------------------------------------------------
od autora:
Raszujka – (pow. przasnyski) mała wioska, stacja PKP na linii Ostrołęka - Olsztyn.

Opublikowano

Szanowny Messalinie, ja to już taką chorobę posiadam, że jak mi coś nie pasuje, to godom bystro. A już jak błąd jakowyś ujrzę, to mnie tak rusza w środku, że gęby uchylić muszę nawet, jakby mnie ktoś kołki ciosał na głowie.
No i ujrzałem: oto primo jak ta lala - zdąrza jakowy... zdąŻa...
oto secundo jak trza - jedno... jeno... (ale się nie upieram na fest)
oto tertio jak w ryj - frajerzoną bujką ... bójką ( a może bujka jak jujka )

No i już jestem ten najgorszy, taki beee, i w ogóle...

Ale ciepło, jak zawsze pozdro Piast

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • WIELKA FLAMANDZKA (1968) (Zagraj w "Flamish")   Flamandki idą w tan, nie mówiąc nic Nie mówi im nic niedzielny dzwon Flamandki idą w tan, nie idąc w noc Flamandki to nie mówiący typ Idą w tan, bo mają dwadzieścia lat Wiek, gdy musisz zaręczyć się Zaręczyć, by móc wziąć ślub Ślub, byś dzieci mieć mógł Tak uczyli rodzice nas Mnich, i z eminencja sam, Co w katedrze ma dom  Dlatego tak, dlatego tańczą wciąż Idą w tan, nie idąc w dreszcz Nie idą w dreszcz w niedzielny dzwon Idą w tan, nie roniąc łez Flamandki nie ze łzawych są Idą, bo minął trzydziesty rok A to rok, gdy dobrze pokazać, że Wszystko dobrze, dzieci rodzą się Jak chmiel i żyto w krąg Że dumą rodziców są I Mnicha, i Eminencji, co Kapłanem w katedrze jest Dlatego tak, dlatego tańczą tan ten Flamandki idą w tan, nie brnąc w śmiech Nie brną w śmiech, w dzwonu broń Nie brną w śmiech, bo śmiech to grzech Flamandki nie mają zmysłu doń Tańczą wciąż, choć już sześć dych - Dostojny wiek, czas pokazać, że Dobrze jest, wnuki wyszły ci Jak chmiel i żyto w szkle Wszystkie spowite w czerń Jak Mnich, Eminencja Jej Co w klasztorze pędzi też Dziedziczą ją, jak tan ten Flamandki idą w tan, choć minęło lat sto A na sto lat musisz wykazać się Pokazać, że umiesz wychylić szkło Z chmielu i żyta, co utrzymało cię Idą w sto pas do przodków, w ten sam dzwon Co mnich, a nawet Ekscelencja, co Archiprezbitrem post mortem zrobili go I dlatego idą jeszcze raz w  ten tan, w to szkło Idą w tan, choć nie chce zgiąć się krzyż, Zdjąć się krzyż, ten wielki dzwon Wziąć ten krzyż, krzyż lżejszy niż Tan tan, tan ten po zgon Flamandki Flamandki Fla- Fla- Pa pa Pavluflon    
    • @Poezja to życie ... a my   może warto się zatrzymać i ... podziwiać  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • @andrew już jest ok , 
    • życie w biegu   wiele oferuje  nie zawsze … więc miejmy  swój mały świat  może i ... z nią    tam  mimo ... potknięć jesteśmy  blisko siebie  naszego jutra    tłum potrafi …  wyprowadzić na manowce    swój kawałek podłogi  azyl    6.2026 andrew   
    • Patrzę na brunatną ziemię, jeszcze nieprzekopaną, jeszcze niezaoraną. A tam mrówka, sierota cholerna, bezzębna, z rudymi włosami, sięgającymi pępka. Gnojona i zeszmacona dnia czwartego z rana. Dnia siódmego z rana czesze swoje czułki - robią to wszystkie mrówki, by dnia pierwszego stać się pokarmem dla mrówkojada, darmozjada.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...