Gdy

[viola arvensis]

Im szybsze mam myśli
tym spokojniej chodzę
gdy bujam w obłokach
leże na podłodze
gdy świat mi dopieka
piję zimną wodę
gdy brzydnie mi życie
to dbam o urodę.

Gdy hałas mnie goni
to uciekam w ciszę
gdy ktoś mówi brednie
niczego nie słyszę
kiedy słowo boli
znieczulam milczeniem
gdy sen nie nadchodzi
uciekam w marzenie.

Gdy wkrada się proza
to wierszem rymuję
gdy coś burzy spokój
to azyl buduję
gdy deszcz srogi pada
to słońcem się śmieję
gdy smutek mnie dusi
to chwytam nadzieję.

I gdy tak pomyślę
to jestem sprzecznością
świat mnie nie pokochał
ja karmię miłością
i choć się nie spina
z wyobraźnią życie
idę swoją drogą
w niezmiennym zachwycie.

 

 

* z cyklu "Pisanie na kolanie"

Edytowane 21 godzin temu przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)

[Migrena]

@viola arvensis

 

 

 

Violu:)

 

fosforyzujące poezją paradoksy.

 

są świetne -  im głębiej się w nie wchodzi  tym bardziej okazują się wewnętrznie spojne.

 

w Twoim wierszu przeciwieństwa nie znoszą się lecz dopełniają.

 

jakby życie najpełniej odsłaniało sens właśnie tam  gdzie intuicja podpowiada coś odwrotnego .

 

 

to chyba najpiekniejsza myśl :  wolnosc zaczyna się wtedy, gdy przestajemy reagować odruchowo i wybieramy własną odpowiedź na świat.

 

A puenta  - wynosi Twój wiersz ponad zwykły optymizm .

 

to już nie pocieszenie   lecz świadoma postawa.

 

bardzo dojrzały i  mądry i ciepły wiersz.

 

czytałem z prawdziwą przyjemnoscią.

 

z przyjemnością bo to poezja przez duże P .

 

duchowa wyśmienitosć!!!

 

 

 

[Marek.zak1]

Jesteśmy pełni sprzeczności, jak napisałaś, a puenta, jak z piosenki E. Geppert o miłości życia. Pozdrowionka przedpółnocne. 

[andrew]

@viola arvensis

...

gdy serce

miłość ofiaruje

na pewno

ktoś skosztuje 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[karenka]

jesteś pozytywnie zakręconą osobą, pełna ciepła- wiersz piękny poetycko, nakierowuje czytelnika w dobrą stronę i zostawia uśmiech w sercu na dobry dzień...pozdrawiam serdecznie*)

[aff]

Bardzo ładne Twoje wiersze, zwykle są pod nimi niezwykle miłe słowa. 

Dlaczego więc uważasz, że świat Cię nie kocha?

Tu jest taki rozdźwięk, bo inne "sposoby" w gruncie rzeczy są  powszechnie stosowane, ale.. czy swiat kocha młode jagnię, które będzie zjedzone, czy rybę czy lwa, który zdechnie bez pokarmu ?

Pozdrawiam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Czarek Płatak]

Paradoks jest tu nie tylko tematem, ale zasadą kompozycji – każde kolejne odwrócenie buduje konsekwentny portret kogoś, kto ocala siebie przez zmianę perspektywy. Taki aforystyczny rytm łatwo wpada w sentencjonalność, jednak szczerość wypowiedzi sprawia, że wiersz bardziej przypomina osobisty manifest niż zbiór życiowych porad.

[viola arvensis]

@Migrena serdecznie dziękuję. Twoje słowa są niezwykle miłe i budujace,  a to że sprawiłam Ci wierszem przyjemność, to dla mnie jeszcze większa przyjemność.

 

 

@Marek.zak1 dziekuję pieknie. A wspomnianą piosenkę bardzo lubie i często sobie śpiewam.

 

Pzdr.

 

 

@karenka bardzo dziekuje za Twoja opinię, milo mi ! 

A bywam różna, pozytywnie zakręcona akurat - dość rzadko

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

@aff bardzo dziękuję.

 

Świat czy kocha czy nie kocha, to kwestia bardziej złożona i skomplikowana, nie można tego sprowadzać do komentarzy pod wierszami. 

Druga sprawa wiersz jest wierszem, nie pamietnikiem. 

 

Pzdr.

 

 

 

@Czarek Płatak dziękuję pięknie. Cieszę się, że dostrzegłeś szczerość w wierszu. Ładnie go rozświetliłeś komentarzem.

 

Z pozdrowieniami 

Edytowane 5 godzin temu przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)

[Migrena]

@viola arvensis

 

jeżeli tak, 

to ja poproszę o jeszcze więcej Twoich wierszy "pisanych na kolanie"!

 

bo to prawdziwa poezja jest!

 

a spragnionemu się nie odmawia:)

 

 

[Berenika97]

@viola arvensis

 

Piękny manifest wewnętrznej siły - nasze wewnętrzne sprzeczności to nie wada, ale tarcza obronna przed światem. Chyba każdy z nas szuka czasem takiego azylu w ciszy, marzeniach czy poezji, gdy świat zbyt mocno dopieka. Czyta się jednym tchem, a rymy płyną naturalnie, niosąc przy tym bardzo mądre przesłanie, bo zachwyt nad życiem mimo wszystko  jest piękny i inspirujący. Śliczny wiersz!

[Wiechu J. K.]

@viola arvensis Violu, brawo! Przychodzi taki czas w życiu, że wprzódy trzeba się zainteresować samym sobą i nie jest to egoizm, lecz raczej samoobrona przed samounicestwieniem swojej osobowości.