Erozja

[Berenika97]

@Radosław

 

Bardzo dziękuję! 

 Świetny, odjazdowy komentarz. :) 

Serdecznie pozdrawiam!

@Leszek Piotr Laskowski  @kultura_pop @Rafael Marius @Wiechu J. K. @Sylwester_Lasota

 

@Magda1973  Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Świetny pomysł z przedstawieniem procesu niszczenia skały przez wodę jako metafory tracenia własnego ja. 

 

„Cofasz się, szepcząc, / że potykam się o własny lęk.”

 

To klasyczny, psychologiczny mechanizm przerzucania winy – woda podmywa stopy, ale twierdzi, że to ofiara jest słaba i potyka się sama z siebie.

 

Zobrazowałaś wewnętrzne mechanizmy toksycznego związku. 

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

Bardzo dziękuję! 

Piękny i niezwykle trafny komentarz. Serdecznie pozdrawiam. :) 

[Berenika97]

@piąteprzezdziesiąte

 

Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :) 

[Christine]

@Berenika97

 

Poruszajcy wiersz o toksycznym związku - jest ofiara , oprawca i bardzo dobrze ukazany mechanizm.

[Migrena]

@Berenika97

 

Nika:)

 

czasem nie fale nas niszczą tylko to   że przestajemy wierzyć iż gdzies jeszcze istnieje stały ląd .

 

pyszny wiersz:)

 

Twoja poezja to już bardzo wysoki poziom.

 

wiesz przecież o tym:)

 

pozdrawiam:)

 

 

[viola arvensis]

@Berenika97 lubię się zmyślać do Twoich wierszy... 

Możliwość głębszych refleksji przy poezji tutaj-  to prawdziwy skarb.

 

Z pozdrowieniami.