Dobranoc

[ghostgirlpoem]

Dobranoc 

 

Nadchodzi ciemna i cicha noc,

wydawałoby się że łatwo pogrążyć się w głębokim śnie,

jednak nie mi to pisane,

bo odwiedzasz mnie każdej nocy,

i mimo upływu miesięcy,

zasiadłeś mi głowie, jak demon,

który chce cię opętać i pozostawić rany na zawsze.

 

Ale w pamięci zapisały mi się spokojne noce,

kiedy kołdra miło grzała moje ciało,

a poduszka była miękka niczym owieczka,

w mej głowie stosy myśli układały się w nicość, bo życzyłeś mi dobrej nocy,

tak jak rodzic tuli dziecko do snu po koszmarze, tak samo ty zmieniałeś kolory rzeczywistości tym prostym słowem.

 

I było mi tak jakby ktoś każdej nocy również myślał o mnie,

że może to ja tym razem zasiadłam w czyjejś głowie, ale nie tak na chwilę, tylko na stałe.

 

Jednak potem te niby nie straszne noce zamieniły się w piekielnie mroczne,

bo myślałam o gwiazdach,

lecz one nigdy nie myślały o mnie,

tak jak ty, zapomniały o duszy dobrej.

 

Jednym słowem zmieniałeś moje koszmary w niebywałe sny, bo mnie tam kochałeś 

i było mi z tym dobrze, bo sen zaczął koić me rany, a nie je pogłębiać.

 

Kiedy przestałeś, w nocy na zegarze widziałam już bardzo późną porę, jednak z

bólu w moim sercu wypływały myśli, przez które me oczy się nie zamykały i okazało się że spędziłeś mi sen z powiek.

 

Noce dla innych ciche, dla mnie stały się zatrważająco głośne, bo nie daje mi spokoju myśl, że może znów wypowiesz słowo, dzięki któremu spokojnie zasnę,

ale tylko może.