OPOWIEDZ MI BAJKĘ

[LessLove]

 

„OPOWIEDZ MI BAJKĘ”

 

Ty prosiłaś, tyle razy

I słuchałaś mnie, jak dziecko,

Z tą radością pełną wiary.

A gdy bajki się spełniały,

Powtarzałaś: Ty mówiłeś!

Były piękne, wszystkie o nas.

Jeden raz rzuciłem: nie wiem,

W Boga wierzę, nie mam siły,

Nie wymyślę świata więcej.

 

Twoje oczy… czyste, ufne

Chciały bajki, miały prawo

Nie dostały tej kolejnej. 

Ja przepraszam, nie dam rady

Tak mówiły Twoje usta,

Kiedy byłaś już gotowa

Wyjść z tej bajki, takiej krótkiej.

Już nie mogę być królewną

W żadnej bajce, ani-Ani.

 

Potem przyszła Ciebie zabrać

Swoim prawem światło zgasić.

Pękła bańka, zgasła bajka,

Tak zielona w Twoich oczach,

Już zamglona, już odległa.

Lecz, posłuchaj mnie uważnie,

Znów wesoło, nie poważnie:

Jego bajka dalej  sięga,

Tam gdzie miłość - żywa księga.

[Benjamin Artur]

@LessLove Smutny, lecz pełen nadziei wiersz. Pozdrawiam 

[violetta]

@LessLove piękne, trafi się ładna:)

[Alicja_Wysocka]

@LessLove Przepiękna, choć niesamowicie bolesna opowieść o miłości, która musiała zmierzyć się z odejściem.

Ta ukryta w tekście gra słów z imieniem Ania („ani-Ani”) głęboko porusza i chwyta za serce. Choć ziemska bajka pękła jak bańka, to Twoja puenta przynosi wielkie, potrzebne światło i nadzieję, że prawdziwa miłość sięga o wiele dalej. Pozdrawiam ciepło.

 

[Gosława]

A to jest ciekawe 

Ja kiedyś znałam człowieka który potrafił opowiadać przepiękne bajki 

Czasami był cudownym rycerzem który własną piersią osłaniał jak zbroją innym razem czarodziejem w którego ustach nawet pół prawdy stawały się prawdą objawioną 

Miał też mroczną stronę równie ciekawą jak niebezpieczną 

Z bajek przechodziło się w ogromne grzęzawiska 

ani Ania ani nawet Renia nie dały rady ogarnąć tej dziwnej przestrzeni

 

[LessLove]

@Benjamin Artur Dziękuję.

 

@violetta Viola, Ty to jesteś konkreciara. Jeszcze nie rozpisałem konkursu :-) Może jutro.

 

@Alicja_Wysocka Wiem, że czujesz, jak trudno pisze się taki wierszyk. Tak, Ania. Tak, wierzę :-)

 

@Gosława Często pytałem, a jaką chcesz? O czym? Miała być "prawdziwa", czyli o nas. Miałem w sobie pewność, która dodawała jej wiary w siebie. Nie umiem kłamać (kalectwo?), umiem opowiadać prawdziwe bajki. Życie z Nią było taką bajką. Piękna dusza, niepozorna kobieta o wielkim sercu, "moja naj".

Myślę, że Twój Rycerz wiedział, które bajki mają dla Ciebie "wartość handlową" - nie wierz nigdy "kupcowi", albo przyjmij zasady gry :-)

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O takich emocjach jakie poczułam, trzeba powiedzieć, że to wiersz.

Bo wierszyk jest lekki, a tutaj czuć wagę i jej ciężar. 

[LessLove]

@Alicja_Wysocka Tak, to unik, czytasz we mnie :-)

[Berenika97]

@LessLove

 

Niezwykle poruszający wiersz. Czuć w nim ogromny ból pożegnania, ale i przepiękną miłość, która nie kończy się tutaj.

Wyrazy szacunku za tak odważne i szczere podzielenie się swoimi uczuciami. 

[Gosława]

@LessLove bajki zazwyczaj mają szczęśliwe zakonczenia 

Ale chyba Twoja 

Chociaż nie chcę kończyć tej myśli 

Niech będzie jak najpiękniej ☀

[LessLove]

@Gosława To dobre życzenie. Moja intuicja podpowiada mi ciekawy okres życia, twórczy, intensywny, a nawet... zasobny, tylko po co... 

@Berenika97 Bardzo się wahałem. Jedna z Was mnie namówiła, ma podobnie smutne doświadczenie. Chciałbym, żebyście widzieli w tym wspomnieniu piękno bycia razem, do końca i dłużej.

[violetta]

@LessLove później leżeć sobie na kocyku z ładną, a obok grill z kiełbaskami:)

[LessLove]

@violetta Obawiałbym się o los tych kiełbasek.

[wiedźma]

@LessLove to bardzo wzruszający, intymny wiersz. Czuć w nim życie,  które było bajkowe, zrozumienie siebie i drugiej osoby. Wyczuwam także  świadomość  kresu przeżytych razem dni. Trzeba mieć w sobie niezwykłą wrażliwość aby tak pięknie to opisać. Kochać kogoś to niezwykły dar, zwłaszcza w świecie, który uczy nas brać niż dawać.

Wzruszasz.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - wiersz jak to ja mówię  odważny - nie każdy tak się otwiera  - myślę że warto o takich 

            przeżyciach pisać - pamięć nasza to nas skarb który czasem boli a czasem pomaga - 

                                                                                                                                           Pzdr.zadumaniem.