Karma.

[Leszek Piotr Laskowski]

„Karma”

 

Nie uczynisz niczego złego na długo,

karma twoja cię zawsze dopadnie.

Sumienia serca nie oszukasz własnego,

karma rozlicza wszystkich przykładnie.

 

Większą zasługą są dobre uczynki,

których nie zawsze widać wszystkie zalety.

Są tacy, którzy robią sobie z niej kpinki,

nim karma zrzuci im z oczu rolety.

 

Niektórzy znajdują drogę szczerości,

inni zawzięcie trwają przy kłamstwie.

Nie każdy potrafi przełamać słabości,

więc wolą pozostać w obłudzie i chamstwie.

 

Bóg domniemany, dobroduszny i święty,

mądrze układał te światy nasze.

Rozumem dzieląc, rzekł: „Jam jest zajęty,

rządzenie wami jest teraz wasze”.

 

Zostawiam wam karmę dobra i złego,

która pilnować w uczynkach was będzie.

Zaznasz jej szybko, robiąc coś dobrego,

będziesz zło czynił, odnajdzie cię wszędzie.

 

Bo każdy zbiera plon własnego działania,

choć czasem długo na zapłatę czeka.

Karma nie krzyczy, nie szuka uznania,

lecz zawsze wraca ścieżkami człowieka.

 

Może zwierciadłem, jest karmy odbicie, 

w którym widzimy każdy nasz czyn,

bo człowiek, idąc przez swoje życie,

sam jest początkiem i końcem swych win.

 

Nie czas nas sądzi, nie niebo, nie losy,

lecz prawda, którą nosimy dla siebie.

Każdy dzień splata skutków własne głosy,

a to, co dajesz, powraca do ciebie.

 

Leszek Piotr Laskowski

[Berenika97]

@Leszek Piotr Laskowski

 

To wiersz niesie pewną nadzieję, jednak zderzając go z brutalną rzeczywistością, trudno nie odczuwać czasem pewnych wątpliwości.

Lecz w duszy mojej wciąż rosną obawy,

gdy widzę łotrów na życia wyżynach.

Że los dla podłych bywa zbyt łaskawy,

a mimo to karma "milczy" o ich winach.