-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 20 849
@Berenika97 - szczerym uśmiechem ci dziękuje -
Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 29 odpowiedzi
- 442 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 562 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 595 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 397 wyświetleń
-
- 26 odpowiedzi
- 860 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Leszczym Jest tu dysonans między narzuconą dojrzałością a naturalną potrzebą wewnętrznej, niemal dziecięcej wolności. Podoba mi się ta cicha, bierna rebelia peela, który do perfekcji opanował sztukę kamuflażu. Ostatnie zdanie to świetna, przekorna puenta. :) -
Przez Andrzej P. Zajączkowski · Opublikowano
W rzeczy samej. Dziękuję za wskazanie błędu. -
-
Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano
@Nata_Kruk Bardzo dziękuję !!! Nie wiem czy historia się powtarza, ale na pewno rymuje :) Pozdrawiam -
Przez Grahamoza · Opublikowano
PRZECZUCIE Pędzę smagany pędami konarów, bruków przestrzenią. Przebiegam przez dzienne zmazy refleksów okien nietkniętych od zarania, łzawych w swym szlochu widzenia tego co niedostrzeżone. Depcze tlące się robactwo psich końców w rozkładzie, w nadziei powiewu strącającego w otchłań ludzkiego szamba. W szturmie swym nie do zatrzymania, gnę co nieugięte, łamie co w jednorodności swojej trwa od zawsze w stanie niezmienionym, zmieniam, łamiąc na lepsze sam siebie czarując. Pędzę w swym pędzie coraz wolniej zostając w tyle za sobą samym wołam, krzyczę… W harmidrze dźwięków głos tonie… nie zawróci, nie odwroci,ni spojrzy… Szybciej więc, szybciej…doganiam chama, który zbiec sobie pozwala, nie myśląc o natury regułach odwiecznych po wsze czasy. W galopie dzikim przewalam się przez kałuży zastane oceany, brukając brudem okoliczne jednostki spowolnione w swym bezruchu. Gnam przez mury zieleni ścieśnione, szarą pustkowia pustynie, lawirując pomiędzy nieba błękitem odbitym w lustrach sunących czarną rzeką. …już tuż tuż…już prawie już…już w bramie występku otwartej… Staję! ...wszystko na nic…już po czwartej… GRAHAMOZA
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
_Resized_20260530_200820.thumb.jpeg.2b87f05d796429cd801df0322039767a.jpeg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się