Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Berenika97

 

Nika:)

 

to jest bardzo ciche pisanie o rzeczach największych 

 

o pamięci która nie znika nagle tylko przechodzi z jednego ciała do drugiego i z jednego zycia w drugie

 



zostaje po tym wierszu (czytam go właśnie)    bardzo jasne uczucie   że czas zabiera powoli ale relacja potrafi na moment oddac  wszystko z powrotem

 

a w fizyce to będzie coś jak echa albo re-fazowania w układach falowych :)

 

ale ktoś inny zna się akurat na fizyce milion razy bardziej niż ja:)

 

 

cudowne i delikatne pisanie :)

 

 

Opublikowano

@Berenika97

...

nie trzeba 

wielu słów 

wystarczy patrzeć 

i widzieć 

babcia wczoraj 

wnuczka jutro 

 

a dziś 

dziś poczuć 

ciepło dłoni  

 

życie trwa ...

póki krąży krew 

i jest piękne 

niezależnie od ...

cud

wielki dar

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

Opublikowano

Pięknie to napisałaś, spojrzenie, czy może odczucie z obu stron. Moja babcia mnie w dużej mierze wychowała i mam, oprócz wdzięczności, podobne wspomnienia. W naszym przypadku, kiedy urodziła się wnuczka, mieliśmy niewiele ponad 40 lat i wtedy jest inaczej. Taki tradycyjny off top z mojej strony.  Pozdrawiam serdecznie. . 

Opublikowano

@Migrena

 

Bardzo dziękuję  za tak niezwykły komentarz  i za fizykę, która nagle stała się najpiękniejszym obrazem tego wiersza.

Re-fazowanie -  zostawię to sobie gdzieś blisko, może zadziwię tym fizyka. :)  

Serdecznie pozdrawiam. :))) 


 

Opublikowano

@Berenika97 Dziwię się, że nie powstają "ławeczki" z wizerunkami "Prawdziwej babci", do przysiadania się, selfie. Zgłaszam projekt!

Miłość, oddanie, ciekawość naszych światów, bezgraniczna cierpliwość... NA PIEDESTAŁ! proszę.

Dziękuję Ci za ten wiersz, który tak trafia do serc i osobistej pamięci, Ber (Claire) :-)

Opublikowano

@Łukasz Jurczyk

 

Bardzo dziękuję! 

Zegar i tak swoje wie -

ale ten moment, kiedy o nim zapominamy, jest chyba najrealniejszy ze wszystkich. :))

 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@andrew

 

Bardzo dziękuję! Dziękuję za piękny wiersz! :)  Serdecznie pozdrawiam. :) 

 

a potem

zatrzymać na chwilę

uśmiech między sercami

jak światło w oknie

bo najdłużej zostaje

to, co było blisko.

@Marek.zak1

 

Bardzo dziękuję! 

I wcale  nie off top, bo właśnie o to chodzi w takim pisaniu - żeby ktoś po drugiej stronie sięgnął po swoje. Babcia, która wychowuje - to ogromny ślad w człowieku. Wiem, bo też miałam cudowną Babcię! 

Serdecznie pozdrawiam.

@Poet Ka

 

Bardzo dziękuję! 

"Graniczny" - to chyba najdokładniejsze słowo na to, co chciałam pokazać. Nie sam upadek, tylko tę linię, przy której jeszcze można być razem.

 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@MIROSŁAW C.

 

Bardzo dziękuję za przypomnienie tych słów, świetnie tu pasują! 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@LessLove

 

Bardzo dziękuję!

Popierami projekt całym sercem. Ławeczka w parku, z wizerunkiem Prawdziwej Babci - tej od filiżanki,  od rąk, które trzymają mocniej niż mówią, od cierpliwości, która nie pyta, skąd się bierze.

I myślę, że ona by tam siedziała chętnie - właśnie w parku, w słońcu, patrząc na przechodzących. Gotowa na każde selfie z uśmiechem. :):)

 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

Opublikowano

@Berenika97 Droga Bereniko,

Twój wiersz głęboko mnie poruszył. Stworzyłaś niezwykle intymny i pełen ciepła portret dwóch pokoleń połączonych najsilniejszą więzią. Świadomość, że babcia gubi się we własnej pamięci, a obecność wnuczki przywraca jej tożsamość, jest niesamowicie wzruszająca.

Piszesz z ogromną wrażliwością. Piękne, czyste poetyckie arcydzieło. Ukłony i pozdrowienia :)

Opublikowano

@Alicja_Wysocka

 

Bardzo dziękuję! 

Dziękuję za przepiękny  komentarz. Tematy pamięci i więzi międzypokoleniowej są mi bardzo bliskie, a Twoje słowa potwierdzają, że warto było po nie sięgnąć. Ukłony i serdeczne pozdrowienia. :)

@Waldemar_Talar_Talar

 

Bardzo dziękuję!  

Cieszą mnie Twoje miłe słowa.  Serdecznie pozdrawiam. :)

@Rafael Marius  @Leszek Piotr Laskowski 

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 

Opublikowano

@wiedźma

 

Bardzo dziękuję! 

To taki wiersz z życia wzięty - o pięknej relacji młodej kobiety ze swoją babcią. 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@jjzielezinski

 

Bardzo dziękuję! 

Tak, chciałam zatrzymać w pamięci ten niezapomniany czas i przypominać o wspaniałych ludziach, którzy "odeszli".

Bardzo serdecznie pozdrawiam. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Masz spędzać czas dany Ci na Ziemi na poszukiwaniu wrażeń, bo gdy Ci gry specjalnie psują, znajdź sobie lepszą zabawę Po co fabuła i to popsuta, są przecież batyl rojale, przyzwyczajony będziesz do stresu, po trupach do wygranej   Kiedy popsuli Ci batyl rojale, włączyli Ci Skłid Gejm, byś powtarzał, jak system szepcze „zabijać w realu chcę”   Kiedy mówisz, że jesteś wolny, to szlachta śmieje,się dzwoneczkami popularności manipulują Cię   Najpierw stworzyli bajki o wirusach, apokalipsach, igrzyskach śmierci, byś przyzwyczajał się do nowego i nic nie zrobił już bez ich sieci Masz grać w gry, oglądać strimy, nie czytać książek – zły Karol Wielki, Wifi załącza się w trzy minuty, więc robisz miny, nie wyłączasz fal więcej   Masz powtarzać: podatek cukrowy jest zły, a Wyklęci są wielcy, masz nienawidzić dziedziców zbrodni, a podczas świąt przed nimi klęczeć Masz być wszystkim, a przez to nikim, zapomnieć o najważniejszym, wkładać mejkapy, barber, siłownia, udawać, że jesteś piękny Rozmawiać o tym, co popularne Broń Boże, nie o sercu czy duszy Jest gra, są kijki, rower, zasiłek – dziw, że się jeszcze nie dusisz Żarcie, spalanie i oglądanie, rozmowy o tym, co w telewizji, ach, zapomniałem, przez te reklamy już nie oglądasz, czytając leady Nie klikasz w artykuł, żeby doczytać Nie szukasz drugiej strony Głupiejesz tak jak w średniowieczu po Grecji na zawsze straconej   I tak to koło czasu się kręci, szykują znów ciemne wieki, szlachta się cieszy, znów większość ciemna, pa, dziewiętnaste stulecie, kiedy tak wiele wspólnie stworzyliśmy, sny o równości i bez pieniądza, którym nas świnie szlacheckie dzielą, byśmy w M3 nie widzieli słońca   Masz marzyć wciąż o pracy strimera, która jest tylko dla szlachty W realnym życiu nic się nie starasz, zasiłek opłaci obrazki Maszyny wszystko zrobią za ciebie Pani sprzedawca się burzy, że ktoś chce coś zakupić u niej, a nie wybiera na kartę maszyny Pani ta zaraz straci swą pracę, lecz co jej karzą, to robi, w przyszłości już nie rozróżnisz, czy to człowiek, czy robot   Oj, ten Ej, Aj już dzisiaj jest mądrzejszy od wielu ludzi, którzy marzą o batyl rojalach – za późno, by ich obudzić Obrzydliwi Rzymianie znów siądą w lożach i będą głośno się śmiać, jak mordujemy się dla zabawy, bawi ich wciąż nasz strach Podniosą cenę za zdrową żywność, by stać Cię było tylko na chemię, no bo ich sieć musisz opłacić i sześć abonamentów, to twoje brzemię   I, niestety, znów kona mądrość, lecz ty stwórz swój batyl rojal, niech przeciwnikiem twym będziesz ty, twoje lenistwo, przed śmiercią żal, że tyle mogłem, a nie zrobiłem, że tyle czasu biernie straciłem, zamiast po szczeblach drabin się wspinać i więcej nie pić, by zapominać   Żyj! Na przekór wszystkim Nie bujaj się w chórze hien, gdyż zapamiętaj, że zamiast Ciebie, będzie się krztusił tylko twój cień Chyba, że chcesz, jak nie ma Cię, szkoda, człowieku, lecz żegnam Cię   I najsmutniejsze, że zanim coś powiesz, niestety, znam twoje słowa Chciałbym być kiedyś znów zaskoczony dobrocią płynącą z serca, lecz to się nie dzieje i rzadko działo, jakbyśmy daleko byli od Raju i wciąż się w kole Piekła ruszali, do kolejnej wojny się przyzwyczajali i znów swe polis tak porzucali, na wieś po Edykcie się znów udawali, skłóceni od siebie się oddalali jak w postapo, co je oglądaliśmy   Przyzwyczajeni do zła, które wciąż powtarzamy, żegnaj, człowieku, gdyż resztki dobra chcę w swym bi ar chociaż ocalić
    • @Charismafilos Na pewno dodatkowo by się wyróżniała. Dziękuję za sugestię  i wizytę. Pozdrawiam :)
    • Olaboga !   Magia, fascynuje mnie ten niepokojący temat, od dawna.   Szklana kula, magiczna karta… Czy w nich przyszłość jest zawarta?   Zaklęcia, zapisane szyframi, tajemnicze eliksiry, mające niezwykłe działanie. Antidota i czary na młodość wieczną, miłości poznanie.   Czarownice i wiedźmy, znane z legend, opowieści. Szeptuchy i szamani, co postawią tarota, dadzą przepowiednie i rzucą urok na wroga.   Dziś to w głowie się nie mieści, lecz ja lubię takie treści, nie do końca pochwalane. Dziwne naszyjniki, talizmany zakazane… Czy to już granica? , czy raczej przestroga?   — Olaboga, Olaboga!!!!   03.08.2026 r. NatusieK97
    • @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję Panu. Ja też, ale może do nas nie dotrze. Pozdrawiam. 
    • @Aks dość ciekawa analiza rozpadu/rozkładu, prokrastynacja czy bezsilność? Rytmicznie i rymicznie można by powalczyć jeszcze ;) ale główny przekaz klarowny :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...