Dzisiaj

[Nata_Kruk]

 

        Dzisiaj

 

pojawiasz się 
zbyt często 
przypominasz
że jesteś obecna 
czytam o tym 
potrafisz też zaskoczyć
zjawić się bez ostrzeżeń 
tak po prostu 
potem
męczysz innych
długie miesiące lata
przecież 
ktoś kiedyś i tak
choćby nie chciał
pytanie jak by chciał
i pewnie nie teraz 
może 
za jakiś czas

 

ty jednak 

 

przychodzisz

 

dzisiaj 

 

 

 czerwiec, 2026

 

 

[Poet Ka]

@Nata_Kruk

 można czytać dosłownie

 i w przenośni

 

dzisiaj jako personifikacja

i jako samo określenie czasu 

 

charakterystyka osoby staje się paralelą filozoficznego rozważania na temat teraźniejszości 

@Nata_Kruk dałoby się też zinterpretować w wymiarze eschatologicznym

[Stracony]

@Nata_Kruk Powiedz tylko, że to poezja.

[Alicja_Wysocka]

@Nata_KrukTy z tytułem 'Dzisiaj' a ja - 'wczoraj' 

Czytam jakby to był wiersz o śmierci

Ludzie podświadomie wiedzą, że to nastąpi („ktoś kiedyś i tak”). Wolą jednak odsuwać tę myśli w daleką przyszłość 

Puenta: Słowo „dzisiaj” brutalnie przełamuje ludzkie plany i nadzieje na czas, którego już zabrakło.

 

[Wochen]

@Alicja_Wysocka no i pięknie…. Poetycko 

[Witalisa]

@Stracony – ciekawa koncepcja: czy można być męczennikiem poezji (nawet przez duże "P")?

[Annna2]

@Nata_Kruk  bywa że tak coś przychodzi w najmniej oczekiwanym momencie.

I mierzymy się z tym- chwilą, wspomnieniem. I wzbraniamy się z nimi,

choć przecież wiemy, że i tak zmierzyć się przyjdzie.

[andrew]

@Nata_Kruk

...

dzisiaj

spogląda na jutro

ogląda za wczoraj

 

patrzy w lustro

 

uśmiecha się mimo ...

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Natuskaa]

Choroby i wszelkie ostateczności ... no tak, wszyscy wiemy, że jest na tym świecie tylko jedna pewna rzecz, ale jakby nie widzimy dla niej odpowiedniego czasu. Jedno jest pewne zawsze jest "dzisiaj", więc to nie musi nastąpić dziś.

 

 

Pozdrawiam :)

[Radosław]

Bardzo konkretna i stanowcza poezja. 

 

Pozdrawiam ciepło. 

[Berenika97]

@Nata_Kruk

 

Bezimienna obecność, o której piszesz budzi naturalny lęk. Jest tu wyraźny kontrast między bezpiecznym "kiedyś, za jakiś czas", którym lubimy się oszukiwać, a bezwzględnym "dzisiaj".

Na końcu rozbijasz wersy - "przychodzisz" oraz "dzisiaj" - efekt jest taki, że prawie czuje się fizyczny krok kogoś nieproszonego.

Wiersz jest uniwersalny i każdy może w nim odnaleźć własny lęk.

Świetny!

[Nata_Kruk]

@Poet Ka... tak, można dosłownie i w przenośni... w drugiej części postu trafiasz w punkt. Dziękuję.

@Alicja_Wysocka... Ala, nie jakby, to wiersz o śmierci... zatem trafione precyzyjnie.

To.. dzisiaj.. przełamuje plany, to prawda. Dziękuję.

@Stracony... :) ja tego nie powiem, ani nie napiszę. Niech inni się wypowiedzą.

 

@Wochen... @Witalisa... dziękuję za odniesienia... :)

@Radosław... miło czytać takie słowa od Czytelnika, dziękuję... :)

@Annna2... prawda, nawet jeśli to "coś" przychodzi, mierzy się człowiek z chwilą, ze wspomnieniami także,
aż... zgaśnie. Anno, dziękuję za wejście.

@Natuskaa... tak, jedna, chyba jedyna pewna 'rzecz' na ziemi, są też tacy, którzy planują

do przodu ponad miarę, z 'pewnikiem', że tak będzie, a los się wywraca

Mamy też.. dzisiaj.. które codziennie aż opływa w newsy o śmierci.  Dziękuję Ci bardzo.

@andrew... i niech to oglądanie się na wczoraj wywoła uśmiech... pomimo... że może zdarzyć się dzisiaj... ;) Fajnie, że wpadasz do mnie. Dziękuję.

 

Edytowane 1 godzinę temu przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Nata_Kruk]

@Berenika97... bezimienna obecność, dobrze określone... tak, u wielu ludzi na pewno budzi lęk.

Rozbicie wersów na końcu wydało mi się konieczne. Wychwyciłaś też kontrast i.. uniwersalność treści... :)

dziękuję Ci bardzo za wyłapanie szczególików.

 

Pozostałym.. Gościom.. za cichutkie czytanie oraz punkciki przychylności, bardzo, BARDZO dziękuję.   :)

 

Ślę wszystkim serdeczne pozdrowienie.