Witalisa

– dla mnie top! – czy potrzebne dopowiedzenie?

Koniec zwiedzania na dziś on orang hutan i ja istota dua kaki spojrzeliśmy sobie w twarz Almayer's Folly biały człowiek i opium jego dom w dżungli Trzech procent w genomie brak by w łóżku leżeć na wznak

@obywatel – ujmująca konstatacja (nie tylko zwięzłością😉); nie przeszkadza odchylenie w liczbie sylab (suma się zgadza); skrótowość idzie pod rękę z wieloznacznością i to bardzo cenię w miniaturze. Pozdrawiam

@obywatel – zabawne ujęcie, choć dla mnie skrótowość to pierwsze, czego wymagam od tekstu. Pozdr.

@Michal – relatywnie przy deszczu jest zimno nawet latem, a ciepły wiatr na "stepie" nie pachnie wilgocią. Notabene zapach wody porusza jakąś atawistyczną wrażliwość, ale w Twoim wierszu zwrot: pachnie ulewą, jest raczej metaforyczny. Poza tym haczykiem – urokliwa miniatura. @iwonaroma – dla mnie ta inwersja robi klimat (może też działa skojarzenie ze słynnym liściem😉)

@Michal – obrazowo i muzycznie (sugerowałabym zmianę na: "chłodnego wiatru" – nie dla kolejnego "ch", bo może być i "zimnego", ale dlatego, że chyba lepiej zapowiada deszcz). Pozdr.

@Annna2 – pytałam o artyzm.

@Annna2 – Mickiewicz dodawał "z"(np.: Z Szyllera – Rękawiczka. Powiastka), nie wiem jednak, czy z ostrożności; no i tzw. tłumaczenia kongenialne (różnice w obrazowaniu bywają duże, ale nie uznaje się tego za zmianę charakteru). Wspomniałaś, że ograniczasz się do tłumaczenia własnych utworów, napisanych gwarą warmińską – zastanawiam się, czy dwa razy może się udać (obydwie wersje uważasz za oryginał?); ale jestem przekonana, że trzeba mieć własny dorobek, by tłumaczyć innych.

Z mojej róży liść za liściem suchy spada a ona biała

@aff – gdyby przerzucić "atomy" do następnego wersu, byłby klasyk: tanka.

@bazyl_prost – przypadłość mowy.

Skromny poeta z miasta Nieświeża ze swych smuteczków wszystkim się zwierzał, lecz wreszcie miał ten szczęścia łut, gdy cienką zupkę w barze wmiótł i co znalazł? – laur! na dnie talerza.

@Konrad Koper – to jest urocze🙂

@piąteprzezdziesiąte – no i ten ich taniec🙂

@piąteprzezdziesiąte – żurawie są cudne.

@APM – haiku w zasadzie wyklucza drastyczne tematy, ale są wyjątki, np. ostatnia miniatura mistrza Bashô: Chory w podróży śnię, że polem wymarłym biegam bez końca Tłum.: Agnieszka Żuławska-Umeda

W mroźnym powietrzu zbłąkany żuraw leci w objęcia śmierci

@hollow man "Dużo słów domaga się minimum treści" – a nie odwrotnie? (Jako haikuin, doceniam mobilizującą funkcję rygorów miniatury).

@hollow man – kreatywna zabawa pojęciem "albedo", można by jeszcze pociągnąć😉

@Annie – przyszło mi na myśl określenie "zwierzę sceniczne" (dot. sopranistki) i znalazłam potwierdzenie wrażenia w opiniach krytyków, którzy nazwali to wyjątkowe dzieło Verdiego "operą o sprawach ostatecznych". Pozdr.

@Marek.zak1 @violetta – no to mamy mały klub, choć ja – Marku – "ogarniam" libretto (jest w tym jakaś zagadka, że kompozytor dostaje skrzydeł dopiero wtedy, gdy libretto jest dostatecznie odlotowe😉). Pozdrawiam.

Ukąszenie sztokholmskie musiało skończyć się źle: wódz Radames – skazany za zdradę – nie skorzystał z pomocnej ręki córki faraona, gdyż kochał zbiegłą Aidę, która jednak wróciła, aby mogli wspólnie zaśpiewać, zamurowani w grobie. (Nieprawda, że AIDA miała otworzyć kanał). Giuseppe Verdi, "Aida"

@Waldemar_Talar_Talar – było, było: Cisza do nadziei się tuli stary pająk to widząc po swojemu się uśmiecha (czyli zabójczo😉) Pozdrawiam.

@Waldemar_Talar_Talar – a nie zawsze chwaliłeś pająki😉

@bazyl_prost – nie nudzą się.