Maniakalny stan wulgarny

[EwelinaWawrzyniak]

Wino czerwone, białe czy zielone,

samotności łyki w nich są podzielone. 

Dlaczego mój mózg cierpienia się domaga?

Spojrzenie twe pogardliwe, już ono nie pomaga. 

 

Co mogę - gdy nic za pewnością nie idzie?

co powiedzieć mojej w szarości odzianej zwidzie?

Bez namysłu krzyczę, bo jestem dziś bogiem. 

Lecz mózg mój chyba największym mi wrogiem. 

 

„Cholerna atencjuszka” „Kurwa i nierób”

Och, komplementem blachym Ty mnie kup. 

Głupi łbie, bezmyślny. Głupi mózgu mój - rób.

Od głowy mej smutek, aż do mych stóp. 

 

Widok twych kości, w krwawej czaszce spojrzenie utkwione. 

Czy życie moje będzie dziś rozliczone?

Mam dosyć gdy senną jawą kołdra ma uszyta.

Ręką ma brudna, od wczoraj nieumyta.