Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

takie nogi to  na scenę

temperament mogą przenieść

tylko trzeba dużo chodzić

aby sprawne były nogi

pozostawić te gadżety

chyba że się komuś spieszy

wtedy użyć raz od święta

i na co dzień nie pamiętać

dbać o nogi całe życie 

pielęgnować należycie

by działały do starości

trzeba wciąż trenować kości

trzeba laski niech nebeska

tylko taka jest najlepsza
:))))

Opublikowano

@Marek.zak1 czy hednak nie postęp, bo człowiek robi się słabszy od tych udogodnień. Wiersz napisany w żartobliwy sposób, ale morał to taki pstryczek w nos i przebudzenie:) Naprawdę fajnie się czytało. Pozdrawiam serdecznie!

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar Tak, organy mało używane zanikają. Pozdrawiam

@Alicja_Wysocka Ja kiedyś miałem samochód na pedały, ale teraz już takich nie widzę. Są baterie, światełka i same jadą. Pozdrowionka. 

@JWF Dzięki, samo życie. Pozdrawiam. 

@LessLove Wygoda i niechęć do wysiłku, no i  efekt jest. Pozdrawiam

@Jacek_Suchowicz Wynalazki ułatwiają życie, ale warto znać umiar. Pozdrawiam i dzięki za wpis.  

@Mitylene Dzięki za miłe słowa, lepszy pstryczek od trucia, jak sądzę. :Pozdrowionka

@violetta Dokładnie. Pozdrawiam wieczornie.

@Charismafilos Tak, postęp potrafi być podstępny, a ułatwienia mocno zdradliwe. Pozdrawiam.

@Berenika97 Tak, w tych kciukach jesteśmy mocni. Co do rodziców, to wiesz, najlepiej przekonuje własny przykład:). Kolorowych snów. M

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Gosława Czas kruszy wspomnienia, to prawda, powoli odlatują jak motyle. Pozdrawiam :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 Powyższe słowa to wizerunek pełni życia przemijającego. Pozdrawiam :)
    • @Łukasz Jurczyk   Byłam ciekawa jak przedstawisz to sprytne zagranie Aleksandra, aby zdobyć Cyropolis. Narrator jest weteranem - zabija bez emocji, ale w dwóch momentach wykazuje ludzkie odruchy. Kiedy stary człowiek rzuca w niego kamieniem, Agrianin nie czuje gniewu, lecz przypomina sobie ojca. To moment empatii wobec wroga. I oszczędzenie dziecka z dzidą. To pokazuje, że nawet w centrum rzezi żołnierz zachowuje resztki własnej woli.   Świetnie wykorzystałeś fakt zranienia króla. Po uderzeniu go kamieniem - jest rozkaz wymordowania miasta. A w puencie tytułowanie Aleksandra „żywym bogiem” traci sakralny charakter. Staje się synonimem okrucieństwa.   Świetna jest strofa - „Wszystko było nasze. Nawet krzyk, który nie był nasz”. Zdobywcy przejmują nie tylko ziemię i mury, ale zawłaszczają sam ból i cierpienie pokonanych. Zwycięzca ma monopol na historię.   Motyw krwi pod paznokciami, której nie da się zmyć, to uniwersalny symbol winy (przypominający motywy z „Makbeta”). Pokazuje, że choć bitwa się skończyła, wojna w umyśle żołnierza będzie trwać. Porównanie zdobytego miasta do „zwierzęcia, któremu odcięto łeb” - to surowa, rzeźnicka dosłowność. Zimny, ostry i genialnie napisany tekst.    
    • różami się otacza - nic więcej nie pozostało wpina je lekko we włosy by ozdobić pustkę myśli i co te kwiaty czują? czy tylko mogą pachnieć w jeziorze falą niesione płatki jasnoróżowe... i potem ona - sama wypływa w kanwie lotosu złożona cała o żegnaj Hortensjo!      
    • @sisy89   Bardzo letni, piękny klimat! Podoba mi się przejście od „skąpanych w słońcu” dni do ciepła, które „rozpuszcza wątpliwości” - to zestawienie tego, co fizyczne, z tym, co emocjonalne. Bardzo ciekawy jest wers - „kilka momentów zawieszam na szyi” - intrygująca metafora. Piękny wiersz! :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...