Gdzie rdzewieją miecze: 84. Bez modlitwy

[Łukasz Jurczyk]

84. Bez modlitwy

(narrator: kobieta z taboru)

 

1.

 

Zostawił mnie z brzuchem
i słowami,
które śmierdzą potem.

 

2.

 

Dał mi złoto —
lepsze niż nadzieja,
bo nie gnije.

 

3.

 

Mężczyźni odchodzą,
gdy poczują
ciężar życia.

 

4.

 

Dla nich dom
to obóz,
a kobieta — przerwa w wojnie.

 

5.

 

Czasem myślę,
że był uczciwy —
odszedł, zanim skłamał.

 

6.

 

Nie modlę się za niego.
Bogowie mają
ważniejsze sprawy.

 

7.

 

Córka rośnie.
Nie zapyta, kim był —
i dobrze.

 

8.

 

Niech ma twarde serce.
Miękkie
niczego nie ocali.

 

cdn.

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

Już tytuł zapowiada, że narratorka - kobieta z taboru - nie szuka pocieszenia w metafizyce.

Ona przedstawia mężczyzn jako istoty niedojrzałe emocjonalnie, uciekające przed odpowiedzialnością, dla których relacja z kobietą to tylko krótki odpoczynek. Ale w jej świecie ważniejsze jest przetrwanie a nie moralność. Może liczyć na siebie, odczuwa opuszczenie bardzo mocno, więc wybiera, aby się nie modlić.

Na końcu - brak pytania o ojca oznacza wymazanie go całkowicie z pamięci. A życzenie dla córki by miała "twarde serce", to przejmujący dowód miłości macierzyńskiej w brutalnym świecie. Twardość to jedyny pancerz, jaki może podarować dziecku.

Bardzo podoba mi się, że ukazujesz punkt widzenia kobiety z taboru, która w tamtej rzeczywistości była uprzedmiotowiona.  Świetny tekst! 

 

Mała śpi przy ognisku.

Gdy dorośnie dam jej nóż.

Stal nie pyta o miłość - trzyma straż.

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Bardzo dziękuję !!!

 

Zastanawiałem się czy nie za twardo. Ale chyba utracona nadzieja boli najbardziej.

 

Nie zdążył skłamać -

uciekł, zanim obiecał,

że tu powróci.

 

Pozdrawiam

[obywatel]

podoba mi się pointa, jest też inna szkoła mówiąc żeby zmiękczyć serce trzeba okazać serce jednak to serce zdradza serce i rodzi się pytanie czy wszystkie zdradliwe są twarde?

[Łukasz Jurczyk]

@obywatel Żeby zdradzić musisz najpierw zagłuszyć własne sumienie, więc chyba tak. 

[Nata_Kruk]

... od 1... do.. osiem.. super.!

[Łukasz Jurczyk]

@Nata_Kruk Bardzo dziękuję :)

[Christine]

@Łukasz Jurczyk

 

To mocny tekst  o sile rodzącej się z porzucenia. Pokazuje kobietę, która nie staje się ofiarą, lecz przyjmuje cios, wyciąga z niego lekcję i przekazuje tę twardą mądrość dalej.

 

Bogowie taboru są niemi.

Mają uszy zatkane kurzem drogi.

Nie proszę ich o nic.

 

Zostałyśmy dwie.

Dwie kobiety to już armia,

nawet jeśli jedna nie umie jeszcze chodzić.

[Łukasz Jurczyk]

@Christine Bardzo dziękuję !!!

 

Właśnie tak ją chciałem ująć. Rozgoryczoną, ale nie złamaną.

 

Dziecko przy piersi.
Kobieta przy ogniu.

Tak powstają twierdze.