Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@viola arvensis

 

Twój wiersz to fascynujący, poetycki traktat o ontologii paradoksu .

 

zamiast klasycznej tożsamosci, dostajemy tutaj  "wspołistnienie przeciwieństw"  a to już niemal heraklitejska rzeka, w której ogień spotyka się z lodem.

 

 

genialnie dekonstruujesz figurę "przypadku beznadziejnego"   zmieniając go z etykiety kleski w przestrzeń głębokiej, egzystencjalnej wolnosci.

 

 

to nie jest   opis upadku, lecz portret człowieka jako bytu niedokończonego, ktory  jak u sōrena kierkegaarda cierpi na nadmiar możliwosci i   uczuć. 

 

 

jesteś poetką genialną.

 

 

Opublikowano

@viola arvensis

 

W wierszu jest niesamowita rytmika.

Refren "to ja - przypadek beznadziejny" brzmi jak bicie serca albo uporczywa myśl, od której nie da się uciec. Bardzo mocne obrazy. Metafora "ciachanego bólem chleba powszedniego" - świetna! Oksymoron - "pustka go zżera uczuć pełny" idealnie oddają wewnętrzne rozbicie. To poruszający zapis walki z samym sobą.

To smutny, ale jednocześnie piękny wiersz w swojej autentyczności.

Każdy z nas ma czasem taki dzień, w którym czuje się "przypadkiem beznadziejnym".

Opublikowano

@viola arvensis Świetny tekst i wpis szerzej, bo i muza przednia. Jedyne moje zastrzeżenie, małe takie, że spotykam czasem takie teksty z wielokrotnością powtórzeń i nie aż tak na mój gust to wychodzi. Ale to tylko maleńkie zastrzeżenie, bo co do zasady tekst świetny, znów świetny. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Tak, jest pewne podobieństwo i był ten film już wcześniej wspominany w komentarzach, aczkolwiek ten mój świat wydaje mi się bardziej wyludniony niż we wspomnianej produkcji. Poza tym, takich filmów jest więcej, chciażby Jestem legendą.
    • Saigyô (1118–1190)   W górskiej samotni gdy już kończy się jesień łatwo zrozumiesz czym naprawdę jest smutek podszyty zimnym wiatrem
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...