miraże

[viola arvensis]

mogę cię kochać każdym słowem
mogę przyciągać wszelką myślą
odpinasz guzik w mojej głowie
wargi przygryzam oczy błyszczą

szare komórki lewitują
barw nabierają gra muzyka
gdzie krok postawię tam wibruje
światłem się prószę niebo chwytam

trzymasz mnie w garści a ja ciebie
wokół paluszka owinęłam
i wszystko wkoło się kolebie
bo tyś się uparł ja uwzięłam

jesteś zielenią w moim sercu
a ja motylem kolorowym
choć zimno wiosna drży w powietrzu
i splata w całość dwie połowy

nie płosz mnie proszę jeszcze chwilę
tak mi jest błogo w tych mirażach
ja jutro zniknę w gwiezdnym pyle
jestem lecz nigdy się nie zdarzam
 

 

[violetta]

@viola arvensis przepiękny wiersz, zapiera dech:)

[Jacek_Suchowicz]

@viola arvensis

 

przemiłe 

 

czasem się zdarza w nocy śnimy

albo miraże za dnia mamy

pozornie świat się staje inny

a my wzdychamy i czekamy

 

w objęciach złudzeń tkwimy czasem

chcąc przetrwać dołki czy depresje

owiewa nas wiaterek z marzeń

lecz czy od tego lepiej będzie?

 

pozdrawiam

[Poet Ka]

@viola arvensis

 

"chwilo, trwaj (...)"

[viola arvensis]

@violetta bardzo Ci dziekuję za życzliwe słowa

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miło mi !

 

@Jacek_Suchowicz udał Ci sie ten wiersz wyjątkowo ! Podziwiam Twój talent do dzielenia się mądrym przemyśleniami w komentarzu- wierszu.

 

Super, dziekuję ! Z pozdrowieniami

@Poet Ka rewelacyjne podsumowanie wiersza

[jjzielezinski]

@viola arvensis
Ach, umieć tak przepięknie komponować słowa wzajemnie ze sobą w rymach wiersza - tego warto się jest od Ciebie Wiolu uczyć. Przepiękny wiersz...

Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński

Edytowane 20 godzin temu przez jjzielezinski (wyświetl historię edycji)

[viola arvensis]

@jjzielezinski najpiękniej dziękuję za tak miłe słowa! 

Są zawsze niezwykle budujące.

 

Jeszcze raz Ci dziękuję i pozdrawiam majowo

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[andrew]

@viola arvensis

...

a ja bym chciał ...

tak zwyczajnie

 

boję się

że w obłokach

zginę marnie 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[viola arvensis]

@andrew bo faktycznie trzeba uwazać, chodząc z głową w chmurach,  łatwo o potknięcie i przewrotkę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziekuję, pozdrawiam majowo

[Annna2]

@viola arvensis metafory urzekają

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - super - 

                             Pzdr.uśmiechem.

[viola arvensis]

@Annna2 to miłe, dziękuję.

Pieknej niedzieli!

@Waldemar_Talar_Talar bardzo dziekuję! Rownież ślę mile pozdrowienia

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[MIROSŁAW C.]

@viola arvensis

Aplauz  !

Pozdrawiam. 

[Migrena]

@viola arvensis

 

wiersze autorstwa polskiej poetki, Wioli Bogatek, są nie tylko przejmujące - one są jak poetycka marihuana.

 

uzależniają od pierwszej strofy, wprowadzając mnie w stan emocjonalnej   lewitacji, z której wcale nie chce mi się wracać na ziemię.

 

Wiola ma ten rzadki dar "odpinania guzików w głowie ".

 

otwiera przede mną świat o których istnieniu tylko śniłem.

 

Twoja twórczosć to światło, którym się prószysz a ja, mam  to szczęscie, by w tym blasku choć przez chwilę ogrzać serce.

 

to magiczna  podroż w głąb miraży.

 

to tyle.

 

[viola arvensis]

@MIROSŁAW C. Bardzo Ci dziekuję.

Milej, słonecznej niedzieli

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

@Migrena czuję się - co tu dużo mówić- szczerze zakłopotana takimi pięknymi slowami ale jest mi bardzo, bardzo miło. 

Twój komentarz jest rozczulający, jak cały Ty! 

Dziekuję z serca

Edytowane 6 godzin temu przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

@viola arvensis To może jeszcze i ja podpisze się pod komentarzami.

Violu, składnie, ładnie i poetycko - winszuję i ściskam :)

[Berenika97]

@viola arvensis

 

To przepiękny wiersz!

Czytam go i od razu czuję,że właśnie tak jest, kiedy ktoś ci tak zawróci w głowie.

Piękne jest to porównanie z odpinaniem guzika w głowie - to brzmi jak taki moment, w którym puszczają wszystkie hamulce i zaczynasz po prostu "płynąć".

I te szare komórki lewitujące, nabierające barw - czyli dzięki tobie mój świat staje się bardziej kolorowy, a  przed tobą było szaro, teraz jest muzyka i światło.

Niezwykły jest koniec - jakbyś mówiła - „fajnie jest, nie budźcie mnie, ale wiem, że to tylko chwilowe”.

 

"Jestem lecz nigdy się nie zdarzam" - to jest chyba najpiękniejsze i najboleśniejsze zdanie całego wiersza. Ta miłość jest jednocześnie intensywna i nieuchwytna jak iluzja.

Śliczny tekst, napisany z dużą wrażliwością.