kubek

[Berenika97]

mam na wyłączność kubek

a jednak

gdy dotykam ciepłej porcelany

czuję pod palcami zimną

fakturę obcego przedmiotu

znosimy do gniazda rzeczy

wierząc

że ciężar materii zakotwiczy nas

w świecie

mówię „moje”

lecz usta wypluwają cudze myśli

kroczę po ścieżce

która nie pamięta moich kroków

ciało odrzuca to

świetnie umeblowane kłamstwo

błaga o ucieczkę

z muzeum podpisanych eksponatów

patrzę w stronę wyjścia

zostawiam kubek na stole.

 

[Charismafilos]

@Berenika97 oj ja to jestem wyjątkowo "zakubkowany" ;) fajne porównanie, choć zionie chłodem i pustką relacyjną.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak, ciało pierwsze protestuje przeciw hipokryzji umysłu, któremu się zdaje, że "tak właśnie jest".

pozdrawiam :)

[bazyl_prost]

@Berenika97 to chyba tak jak kompensacja zakupami , w sumie zły zwyczaj

[Sekrett]

Ludzie przywiązują się do rzeczy materialnych, które łatwo mogą spaść, rozbić się albo zepsuć. Wtedy robi się im smutno, bo zdążyli się przywiązać. A przecież równie dobrze mogliby płakać dlatego, że wczoraj był wiatr, a dziś już go nie ma, a teraz za nim tęsknią.

Ładny wiersz, pozdrawiam.

[andrew]

@Berenika97

...

nawet myśli 

co wyłączne się zdają 

często adresata mają 

szkoda 

nie docierają 

 

bywają jak kubek 

zimne ciepłe i gorące 

zależy 

czy w nas słońce 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

 

Edytowane 1 godzinę temu przez andrew (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97
Bardzo mnie zatrzymał ten wiersz. To nie jest o kubku, tylko o tym, że rzeczy nie potrafią nas zatrzymać tam, gdzie już nas nie ma. „Świetnie umeblowane kłamstwo” i ten gest na końcu - zostają.

 

Do nas pasują ludzie czy rzeczy, które pasują do naszego wklęsłego, ciepłego, specjalnego

miejsca w sercu, do tego kształtu nic ani nikt inny nie pasuje.

Serdeczności :)

[[email protected]]

@Berenika97 Przyzwyczajenie, rutyna,

                          i tak wszystkie zmywasz?

Miłego dnia Ber.

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Myślę, że kiedyś człowiek bardziej przywiązywał się do przedmiotów. Fajnie, choć w sposób jednak przerysowany, opisał to Zdzisław Skrok w "Mądrości prawieków". Tak czy inaczej żyjemy obecnie w czasach "jednorazowych".

 

Muzeum rzeczy.

Każda ma swój numerek.

Ty nie masz imienia.

 

Pozdrawiam

[Andrzej_Wojnowski]

@Berenika97

 

Jakich czytasz filozofów?

 

Niby zaczyna się od zwykłego kubka, ale szybko robi się z tego opowieść o całym życiu zapełnianym rzeczami, które miały dać bezpieczeństwo, a zaczynają przypominać „świetnie umeblowane kłamstwo”.

Świetna obserwacja, że czasem podpisujemy świat jako własny, choć w głębi czujemy, że żyjemy w cudzej dekoracji.

Pozdrawiam