Pragnienie

[aniat.]

Wyplułam cię dzisiaj

rozbitym kubkiem,

rozsypał się jak nasze dni.

Nie mam już jak spijać

namiętności z jego brzegów.

Językiem układam

suchość w ustach,

która zatrzymuje słowa.

Szukam źródła życia,

które napoi mnie z dłoni.

[LessLove]

Bardzo dobry wiersz, syntetyczny, obrazowy, jasny w treści. Pzdr.

[aniat.]

@LessLove Dziękuję.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Migrena]

@aniat.

 

to nie jest wiersz o pragnieniu, tylko o języku, który juz nie nadąża za ciałem  i właśnie dlatego działa.

 

najbardziej uderza to, że sens rozpada się tu razem z przedmiotem, a mimo to coś dalej mowi.

 

bardzo świadoma, precyzyjna poetycką  robota.

 

  bez nadmiaru, za to z ryzykiem, które się opłaciło.

 

bo wiersz super:)

[violetta]

Bardzo fajne:)

[aniat.]

@Migrena Dziękuję za tak uważne i wnikliwe spojrzenie. Bardzo doceniam tę interpretację i to, jak został odczytany sens wiersza. Pozdrawiam ciepło.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@violetta Dziękuję za komentarz.

[Berenika97]

@aniat.

 

Pragnienie tu jest wieloznaczne - brakuje wody, słów, bliskości, życia. A mimo to finał nie jest zamknięty, jest otwarty na kogoś kto napoi z dłoni. To piękny wiersz! 

[aniat.]

@Berenika97 Dziękuję za uważne odczytanie i interpretację. Dla mnie to pragnienie ma bardziej konkretny, jednolity sens, ale cieszę się, że wiersz otwiera różne odczytania. Pozdrawiam ciepło.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Marek.zak1]

Jedno się rozbiło, skończyło, dobrze, że peelka szuka, bo to pomaga znaleźć i przetrwać gorsze chwile. Pozdrawiam

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - 

Szukam źródła życia,

które napoi mnie z dłoni. - to jest bardzo poetyckie zakończenie wiersza -

                                                                                                             Pzdr.serdecznie.

[aniat.]

@Waldemar_Talar_Talar Miło usłyszeć taki pozytywny komentarz. Dziękuję. Pozdrawiam również.