Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Berenika97

 

Jej ciemność 

Jest światłem

Znów widzi

 

Zmysłowy szept w ciemności pustego pokoju. Powolny rytm serca zmienia się w kołatanie. Drzwi są zamknięte przed obcym, a kiedyś bliskim. Klucz leży na wycieraczce :) Szepczesz Bereniko.

 

 

 

 

 

 

Opublikowano

@Berenika97

 

dwie ścieżki interpretacji:

 

1

odszedł byłaś tylko przygodą

zadziałało nadęte ego

przyczyny zostawmy obok

i nie wnikajmy dlaczego

 

2

odszedł 

a może wrócił skąd przybył

i tam jest bardziej szczęśliwy

twe żale to raczej nad sobą

a on z góry cię widzi

 

pozdrawiam

 

 

Opublikowano

Są tacy, którzy wchodzą głęboko, aż za, a gdy odchodzą, bo....a wtedy tej zostawionej bardzo trudno Czytałem w necie trochę takich historii,. przeważnie wracają do żony, albo traktują to jako romans, a też bywa choroba, czy też coś innego. 

Fajnie to napisałaś, bo czytelnik sam może sam się zatrzymać nad wierszem. Pozdrowionka. 

Opublikowano

@Proszalny

 

Bardzo dziękuję! 

 

 Widzisz w tekście to, co pisałam w ciemności -  i to jest dla mnie więcej niż jakakolwiek pochwała. 

Serdecznie pozdrawiam. 

@Jacek_Suchowicz

 

Bardzo dziękuję!  Cieszę się, że dostrzegłeś dwie ścieżki interpretacyjne.  Serdecznie pozdrawiam. 

 

Patrzy z góry i widzi, jak płacze,
w ciemnym pokoju uśmiecha się raczej,
cicho do niej, bo miłość wciąż trwa -
nie zna końca, nie znika jak mgła.


Więc zamiast szukać go w ciszy bez dna,
poczuje go tam, gdzie serce jej drga,
on nadal jest blisko, przy niej co dzień
tylko w innej już formie -  jak cień.

@Poet Ka

 

Bardzo dziękuję i serdecznie pozdrawiam. 

@andrew

 

Bardzo dziękuję! 

 

Forsycja w sam raz. To zwiastun dobrych zmian. 

 

Serdecznie pozdrawiam. 

@Marek.zak1

 

Bardzo dziękuję! 

 

Dziękuję, że zatrzymałeś się przy tym wierszem . I że piszesz o tym wprost - bez owijania w bawełnę. Wiesz, najbardziej zależało mi na tym, żeby każdy mógł znaleźć w nim swoją interpretację, refleksję.   

 

Serdecznie pozdrawiam. 

Opublikowano

@Berenika97 

 

W świetle ginie jego twarz,
matowieją jasne oczy,
ciemność daje złudny znak,
jest tak żywy każdej nocy...

 

Kiedyś już tańczyła sama,

ale ruchów zapomniała,

teraz tylko stoi z boku,

komu ma dotrzymać kroku?


 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozczuliło mnie :)

Pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

@Migrena

 

Bardzo dziękuję! 

 

Wiesz, że są teksty, które pisze się z zamkniętymi oczami. I nie każdemu chce się w nie wchodzić naprawdę. Ty wszedłeś. To znaczy dla mnie  bardzo dużo 

 

Serdecznie pozdrawiam.    I tak 

@Andrzej_Wojnowski

 

Bardzo dziękuję! 

 

"Tym, co zostało w środku" - tak właśnie. Czasem myślę, że piszę po to, żeby samą  siebie zrozumieć. 

 

Serdecznie pozdrawiam. 

@Myszolak

 

Bardzo dziękuję!  Piękny wiersz.  Serdecznie pozdrawiam. 

 

Pamiętam kroki.

Tylko ciało zapomniało.

 

Stoję w progu między tym,

co było a tym, co jeszcze boli.

 

On tańczy gdzieś w ciemności - 

ja uczę się stać.

@lena2_

 

Bardzo dziękuję! 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A ja zastanawiałam się, czy to dobry wers. :) Dziękuję!!!!   Serdecznie pozdrawiam. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Dokładnie! Jak sługi narodu...
    • @Berenika97   Idea to twórczy pomysł o charakterze uniwersalnym i jest nieśmiertelna - to Platon wymyślił ideę, a globalizm to ideologia jak nazizm, komunizm i syjonizm.   Dajmy prosty przykład: sprzątanie lasów jest ideą, a zarabianie na sprzątaniu lasów - ideologią.   W polskiej ustawie zasadniczej - Konstytucji Trzeciej Rzeczypospolitej Polskiej jest zapis, że każdy obywatel ma obowiązek dbać o dobro naturalne.
    • przekornie dorzuce cos w opzycji do sukienki... będzie o męskich spodniach : Męskie spodnie Uszyłem nowe spodnie, Takie męskie, na miarę, Takie już do kostek, dorosłe, Dojrzałe. Łzy moje wlałem do butelki, Sen po ich wypiciu był wielki. Tyle doświadczeń i tyle łez – Materiał na nocny sens, A starczyło na spodnie. Choć na moją miarę, Nie zawsze czuję się w nich wygodnie, Coś czasem uwiera. Czasem materiał z łez Zwyczajnie się brudzi. Na szczęście jeszcze się nie podarły, Ale jak je wyprać? Pierwsze łzy zebrałem Chyba po narodzinach, Potem po upadkach I innych dziecięcych krzywdach. Oj, było wiele tych niesprawiedliwości: Lanie pasem lub czym popadnie. W szkole dwója – łza upadła jak atrament. Koledzy szydercy, Nos rozbity, leci krew, łzy też. Wyśmiewany, wyszydzany, Pokątnie zbierałem wiele łez. Samoakceptacja, dorastanie, Wstyd, że łzy też były, Jakieś odrzucenie I inne kobiety wcielenie. Tak się łez zebrało, Najwięcej chyba z bezsilności. Starczyło ich na nogawki, Rozporek uszyłem z łez wdzięczności I pięknych, nostalgicznych chwil. Mam męskie spodnie, Z łez mych uszyte. Staram się nie zakładać ich tak codziennie. Kobiety mówią, że mężczyźni to duże dzieci – Niech tak myślą. Dorosłość, praca, odpowiedzialność, eksperymenty Wymagają długich, męskich spodni. Dobrze, że koszulę mam utkaną z poezji, A krawat z miłości.
    • uśmiechem częstuje ludzi których mija idąc ulicą zaś oni patrzą zdziwieni potem pukają się w czoło   więc im gest pokazuje gdzie mogą go pocałować będąc tym rozbawiony dalej się uśmiecha mimo że ich nie zna
    • @aff  @Benjamin Artur dziękuję Wam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...