Łono

[Nata_Kruk]

 

                 Łono

 

 

potrafi wyżywić ale także ożywa 
gdy na łące oni a łąka w nich 
posplatały się trawy rozkołysały
koniczyny - tymczasem obok

 

kończyny wraz z ciałem grają role 
sufler nie w teatrze przekłada 
kartki - strony świata ciągle te same  
ale mapy strzępią się od wichrów

                 

zawieruszyła się pamięć a zło 
nie przystoi czasowi on i tak toczy
własne koła aż dudni na bruku
w zakątkach zieleni nadzieja

 

kochankowie dzielą się czułością
jakby przez lata zapatrzeni w róż 
wstającego i zachodzącego słońca
rozedrgani - dotykają szczytu

 

 

 marzec, 2026

 

 

 

 

 

[Proszalny]

Kochankowie pomiędzy wschodem a zachodem słońca nie liczą dni, bo czas na szczycie nie dudni. Odmierza rytm miłosnych zaklęć, spłukują je deszcze. Kiedy stajemy się jednością, nie trzeba słów, żeby opisać piękno góry.

 

Liryczny erotyzm wiersza sprawił, że mam ochotę na wycieczkę w góry. Tylko odnajdę czekan, a nie! czekaj... mam go pod ręką. Ha, ha. Jestem niegrzeczny :P

[Jacek_Suchowicz]

@Nata_Kruk

 

mała rozprawka na temat łona

tego w przyrodzie i kobiecego

wiersz wieloznaczny dobrze skrojony

łono jak teatr i nic w tym złego

 

na każdym łonie jest jakiś sufler

i zło przy dobru chce się załapać

a ludzie widzą mają to w ... głowie

obudzi ich zapewne draka

 

są jeszcze łona stworzone w sercach

matek i żon co przeginają

ale to temat innego wiersza

no bo napisać można nie mało

:)

Edytowane 8 godzin temu przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)

[huzarc]

@Nata_Kruk Ciekawy wiersz. Jest subtelny, sensualny i egzystencjalny . Przemawia cichą i organiczną spójnością.

To poezja ciała i natury, które na chwilę stapiają się w jedność, zanim znów rozpadną się w chaosie czasu i pamięci.

[andrew]

@Nata_Kruk

,, Narodzie mój ,

bądź szczęśliwy,, K Ujejski poeta 

...

cóż Ci Ojczyzno 

dać możemy 

na twoje łono 

piach sypiemy 

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

 

Edytowane 7 godzin temu przez andrew (wyświetl historię edycji)

[Migrena]

@Nata_Kruk

 

no nie :)

 

tu czułość nie ma skóry
najpierw rośnie
dopiero potem dotyka

 

pozdrawiam Nata :)

 

[piąteprzezdziesiąte]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Łono

Wyłonić się z brzucha Ziemi, odejść i wrócić do korzeni na łono przyrody. Do swojej Matki.

Pozdrawiam Nata! :)

 

 

[Łukasz Jurczyk]

@Nata_Kruk Wszystkie drogi prowadzą z łona :)

 

Pozdrawiam

[Berenika97]

@Nata_Kruk

 

Nic nowego chyba nie napiszę, niż to, co przeczytałam w komentarzach. Ale muszę wysłowić swój zachwyt. Bo to niezwykle zmysłowy i sugestywny wiersz. Świetna jest ta gra słów między "koniczyną" a "kończynami" , która pozwala na subtelne przejście od natury do cielesności.

Trzecia zwrotka robi na mnie największe wrażenie. Ten kontrast między "dudniącym na bruku" czasem a kruchą nadzieją ukrytą w "zakątkach zieleni" jest fantastyczny. To pięknie ujęta myśl, że zło po prostu nie przystoi naturze czasu - nadaje wierszowi bardzo kojący wymiar.

Świetny wiersz!

[Wiechu J. K.]

@Nata_Kruk Nato, wspaniały erotyk. Pozdrawiam :-)))