Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Poet Ka 

 

na krzywej wieży

okręcam czas na palcu

mam koper w nosie

 

Wybacz. Nie mogłem się powstrzymać przed refleksją. Może nie jest najwyższych lotów, ale z uśmiechem. Komik to głupiec z Tarota. 

Twoja miniatura maluje obrazy i budzi skojarzenia. Jest tworzywem, czytelnik jest twórcą.

Pozdrawiam serdecznie.

Opublikowano

@Poet Ka

 

jest świetnie.

 

bo to nie tylko żart językowy, ale mała aberracja rzeczywistosci.

 

wszystko tutaj przesuwa się o włos.

 

znaczenie , geometria, czas.

 

i nagle z pozornie lekkiej gry słów robi się cos znacznie ciekawszego bo tworzysz  obraz świata, który   traci stabilnosć pod naciskiem języka !!!

 

absurd pracuje tu głębiej niż dowcip.

 

bo on dotyka samej konstrukcji bytu.

 

głębi !!!

 

 

Opublikowano

natura humana quasi medium est:

„Człowiek jest w pewien sposób pośrednikiem między aniołami a zwierzętami, a skoro aniołowie są najwyższymi bytami, a zwierzęta najniższymi, człowiek znajduje się na pograniczu obu”. /"Summa Theologica" Akwinaty/

Opublikowano

@Poet Ka

 

Wiersz jest świetny - ma surrealistyczny klimat! Jego największą siłą jest ogromny kontrast -  mroczny i egzystencjalny cytat z Soundgarden (nie znałam tego utworu, ale już poznałam , a nawet wysłuchałam :) zderza się tu z absurdalną sytuacją i kulinarną grą słów ("kopara" , "kaparów").

Ta "pizza równoległa do czasu zagięcia" - świetnie oddaje poczucie aberracji i odrealnienia, o którym wspomina tytuł.

Po prostu czysta fizyka kwantowa w gastronomii. (To już nie moje :) )

Opublikowano

@Poet Ka

 

Zobaczyłam klip.  Nie wiem, czy dobrze rozumiem. 

Ten klip też jest surrealistyczny.

Mówimy „kopara opada” z wrażenia - a w klipie są twarze ludzi, które wykrzywiają się w dziwnych uśmiechach. (nawet jakby szalone)


W klipie są też sceny z jedzenia, ale też dziwnego. Kapary mogą symbolizować przejedzenie? Konsumpcjonizm?  A to prowadzi deformacji rzeczywistości.  Chociaż z drugiej strony - kapary  to coś wykwintnego.  Nie jestem pewna. :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Prawdziwe niestety.  Są pułapki bez wyjścia, często nieuświadamione i mało widoczne. Pozdrawiam.
    • Coś przetrąciło dzieciństwo    Dobrze powiedziane   Niedobrze gdy to się stanie   Właśnie   Stanie i jest    Nie stało przebrzmiało   Tylko lekkie akordy popròszyny   Nie   To jest też tuż pod powierzchnią     Z lekka trącone a już puka od spodu    A co tu się wysilać w słowa!   Gówno gówniane co raz się przykleiło do buta życia    I wciąż śmierdzi od nowa
    • „Setna bajkowa wyprzedaż”   Sprzedam jabłko z tego drzewa, gdzie kuszona była Ewa, i dym z krzewu płonącego, do Mojżesza mówiącego.   Dorzucę też to, co męczy — garniec złota z końca tęczy, smocze jajo, kwiat paproci, lotny dywan i but koci.   Mam też lampę, a w niej dżina — ponoć własność Aladyna. I ten kocioł z Łysej Góry, w którym wiedźma warzy chmury.   Mam husarskie wielkie skrzydła, jakby komuś walka zbrzydła — dla rycerzy, już z ironią, do ucieczki przed pogonią.   Jest i laska, choć złamana, samego Gandalfa Pana, róg, na którym Wojski grał, i kule z Ordona dział.   A do tego kwiatki z wianka, który miała Świtezianka, Borutowe rogi diable, Wołodyjowskiego szablę.   Kupcie krzesiwo magiczne, co sny daje fantastyczne! Nabywajcie, nie czekajcie, z tej okazji korzystajcie!   Ja wybrednych zadowolę, wszystko kładę wam na stole... A na koniec — to już cudy! — tanio odsprzedam czołg „Rudy”!   Dziś na sprzedaż świat baśniowy, jutro — rozum narodowy, bo się najlepiej handluje tym, co ludziom czar funduje.   Nie pytajcie, co jest prawdą, co legendą, propagandą — świat od wieków tym się trudzi: kto najlepiej śni dla ludzi.   Bo największym skarbem przecież nie są cuda na tym świecie, lecz opowieść, bajek słowa, co pozwala żyć od nowa.   Leszek Piotr Laskowski.
    • @Wiechu J. K. @andrew @Waldemar_Talar_Talar @Adam Zębala @Leszek Piotr Laskowski dziękuję!
    • @Andrzej P. Zajączkowski, dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...