Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Wiechu J. K. I to zmienia w sposób daleki od pragnień a bliski emocjom, od których chciałoby się uciec. Wcześniej człowiek nie mógł wracać do wspomnień zaklętych w obrazie, teraz tak. Wraz ze wszystkimi szczegółami uwiecznionymi w zapisie. Nostalgia potem przygnębia. Ważny wiersz.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Wiechu J. K. Życie dopóki trwa po prostu nie może stać w miejscu to jest niezaprzeczalna prawda. Puenta wiersza to pytanie tamtego dziecka, Wiesia, który dziecięcymi oczami widział różne zmiany zachodzące w tamtych latach i w marzeniach zatrzymał wszystko to co radowało jego młode serce. Dziękuję Jacuś za komentarz. 

@violetta Zapewne tak, jeśli są ludźmi po 60-tce. Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@violetta To wspaniałe! Życzę im i Tobie tradycyjnych 100 lat życia w zdrowiu i pomyślności. Jestem juz w połowie drogi do 70 i dzięki Bogu jeszcze się trzymam nieźle, oby tak dalej. :-) Pozdrawiam Ciebie i Twoich rodziców. 

@violetta Szczerze mówiąc, życie to komedia oprawiona w dramatyczne i czasami tragiczne wątki i dlatego trzeba brać z niego wszystko co najlepsze, ale umiar tym zalecany.  Wspomniałaś o filmach, również lubię czasami obejrzeć dobry film niezależnie od tego, czy jest to dramat, komedia, etc. Pozdrawiam :)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @EsKalisia odwagi! Bądź dla siebie dobra!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To bardzo głębokie pytanie. Myślę, że wtedy chodzi się ścieżkami prawdy o sobie samym. Czasami nieracjonalnymi, dziwnymi, nieetycznymi... Jakby sprawdzasz czy owo "spojrzenie" jest prawdziwe, czy jest też twoim spojrzeniem, kim sam właściwie jesteś. Na końcu ... wracasz albo odchodzisz.
    • @Annna2 fajnie, że ożywiasz wciąż Waszą gwarę, pewnie coraz mniej już jej na codzień.  Mam ogromny szacunek do lokalnych zwyczajów i kultury, zawsze można sie czegoś nauczyć i dowiedzieć.  To wielka sztuka spotkać się z człowiekiem przyjmując jego okoliczności. 
    • @Zawierucha7 ...z płynów to najzdrowsza grochówka:) Świetny wiersz, Pozdrawiam 
    • Zielóne łónki i z ksiotków torfozia, tak só z kalyndarzum. Zonenblumy to pospołu zidzioli, I chaber modrygo nie zaboczuł, W gniozdkach ptoszki śpsiywali., a zajónce furajó z gajsi płachta. Tlo grznioty z syrca nijak dolrować i só i só jek jiyskry słónka           Zielone łąki z kwiatów torfowiska, tak zgodni z kalendarzem. Słonecznik to wszystko widział, chaber błękitu też nie zapomniał. Zając skacze po gęsich pierzynkach, śnią w mgieł mory śnieżynkach. I wciąż próbuję te sztormy w sercu zatrzymać, są jak iskry słonecznego ciepła. Byłam u Ciebie - słyszałaś mnie? Tak daleko i tak blisko, 2 metry zaledwie. Czy Tobie nie jest zimno? A czas tak tu szybko mknie. Tyle dróg już za mną, i Droga przede mną. Rozjaśnisz tą ciemną?     Człowiek ze swoją mową zrośnięty jest ciaśniej Niż drzewo z ziemią. (M. Jastrun)   (Gwarą warmińską. I przekład z dodaną strofą)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...