Demon

[Stary_Kredens]

Dawno temu 

bardzo bałam się śmierci 

był to paraliżujący strach

zwłaszcza przed nocą o niej myślałam 

wypatrywałam czy stanie w drzwiach

 

przyszła do innych i ich zabrała 

a ja dalej się bałam 

duchów 

no bo przecież ci co odeszli duchami byli

nie to żeby chcieli mnie skrzywdzić 

nie nie krzywdzili 

tylko odeszli tam nie wiadomo gdzie

drobne gesty szybkie spojrzenia lecz

tylko w głębokim śnie

wszystko niejasne pod znakiem cienia

 

pozostawiało po sobie mroczne przeczucie że tuż za rogiem czai się ona

i kiedyś przyjdzie przyjdzie na pewno

ale nadchodził dzień a za dnia cienie bledną

 

i nadszedł dzień jasny i długi

z nową ożywczą nadzieją

trwał jakiś czas powoli minął

i teraz zmierzchu pora

tak myślę sobie brachu

czy wskrzesi ona znowu

 

starego demona strachu

Edytowane 12 Marca przez Stary_Kredens (wyświetl historię edycji)

[Gość vioara stelelor]

@Stary_Kredens

Wszyscy się jej boimy, a im mniej zostaje nam czasu, tym trudniej oswoić myśl, że kiedyś nadejdzie.

I chyba nie ma jednego skutecznego rozwiązania, bo każdy sobie z tym demonem radzi inaczej.

Warto jednak pamiętać, że najgorszym wrogiem człowieka są jego własne myśli - nie sama śmierć, a nieustanne, obsesyjne krążenie wokół niej, które powoduje, że nie potrafimy czerpać siły z dobrych chwil i wykorzystywać jak najlepiej teraźniejszości, a to przecież jest najważniejsze.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - nie ma co o niej myśleć  - co ma być to będzie   - lepiej iść dalej

           żyć i się uśmiechać - tak mi się wydaje - 

                                                                                  Pzdr.serdecznie.

[Marek.zak1]

Czasami, bardziej wieczorami czy nocą  przychodzą takie obawy, pytania. Ja wczoraj wrzuciłem w temacie "Płeć śmierci". Pozdrawiam serdecznie. 

[Stary_Kredens]

@Marek.zak1 tak naprawdę to chyba już tak bardzo się śmierci nie boję , zwłaszcza po pewnych przeżyciach. Bardziej cierpienia. Ale pytanie czy lek mnie znowu dopadnie jednak jest aktualne , bo nigdy nie wiadomo. Pozdrawiam 

Kredens

@Waldemar_Talar_Talar a Ty nigdy nie myślisz?

@vioara stelelor zagadnienie śmierci jest fundamentalne, ale ostatnio bardzo niemodne. Ucieka się od tego tematu. Nawet w komentarzach to widać. A śmierci naokoło pełno. Mnie to zagadnienie ciekawi a nawet fascynuje , choć się przecież na nim nie skupiam. 

Pozdrawiam kredens 

Edytowane 10 Marca przez Stary_Kredens (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Stary_Kredens

 

To chyba taki  mechanizm - strach odpuszcza, życie trwa, a potem cisza i pytanie - czy wróci?  Ja myślę o niej tylko podczas smutnych uroczystości. Ale raczej o samotności w odchodzeniu. 

[Nata_Kruk]

@Stary_Kredens... to swoisty.. demon.. straszy, kiedy nie trzeba, bo kryje w sobie wielką tajemnicę.

Z wiekiem zaczynamy się z nim.. oswajać... tak myślę. Fajna treść.

Sugestia.. te dwa "ogonki"... można by bez nich, naprawdę można by.

Życzę słońca.. to demon nie wlezie w drogę.. ;)

[Stary_Kredens]

@Berenika97 tak każdy ma swoją śmierć, jak zresztą wszystko,, choć różnimy się od siebie jak dwie krople czystej wody,"

Kredens 

@Nata_Kruk bardzo Cię proszę oświeć mnie o jakie ogonki chodzi, chętnie skorzystam. Zawsze dajesz cenne wskazówki 

Kredens 

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... słusznie piszesz.. :)) bo tak napisałam, że nie "wiada" w czym rzecz.

Chodziło mi o rozbicie tych dwóch dłuższych wersów, a to co po.. 'rozbiciu' o pięterko niżej.

nie ruszam ani słowa. Hej Kobietko.