Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Berenika97 Opublikowano 12 Lutego Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Zgłoś Opublikowano 12 Lutego To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku. Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. 19
Wędrowiec.1984 Opublikowano 12 Lutego Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @Berenika97 Świetne! Swego czasu studiowałem np. celtyckie klimaty. Skończyło się wierszem o druidach. Bardzo lubię takie pisanie, a jak jeszcze jest ładnie zrymowane, to tym bardziej. Poza tym, są tutaj, nie wiem jak to powiedzieć, elementy poetyckiej tajemnicy. Bardzo mi się podoba. 1
Marek.zak1 Opublikowano 12 Lutego Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @Berenika97 Jest moc, a wierszyk zgrabnie napisany. Ciekawe, czy Zeus i Perun mają jakieś wspólne korzenie bo są do siebie bardzo podobni, jeśli chodzi o moc, pioruny itd.? Pozdrowionka 1
Berenika97 Opublikowano 12 Lutego Autor Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @Wędrowiec.1984 Bardzo dziękuję! Celtycka mitologia jest bardzo ciekawa, ale niewiele jej czytałam. Ale w każdej są podobne elementy- magia, kult przodków a przede wszystkim silne związki z naturą. Pozdrawiam. @Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Podobieństwo jest bardzo wyraźne. Mitologie mają wspólne korzenie poprzez język indoeuropejski. Ale głębiej nie badałam tematu. :) Pozdrawiam.
Łukasz Jurczyk Opublikowano 12 Lutego Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @Berenika97 Świetnie, że kontynuujesz serię z mitologii słowiańskiej :) Już Prokopiusz z Cezarei w Wojnach gockich pisał o Słowianach: " Uważają oni, że jeden tylko bóg, twórca błyskawic, jest panem całego świata i składają mu w ofierze woły i wszystkie inne zwierzęta ofiarne". A jest to źródło pisane jedne z pierwszych dokumentujące pojawienie się Słowian na arenie historycznej. Pozdrawiam 2
Berenika97 Opublikowano 12 Lutego Autor Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @Omagamoga @Łukasz Wiesław Jasiński Serdecznie Panom dziękuję! Pozdrawiam. :) @Łukasz Jurczyk Bardzo dziękuję! Świetnie, że o tym piszesz - to bardzo ciekawa informacja. Muszę do tego wrócić. Pozdrawiam serdecznie. 2
Alicja_Wysocka Opublikowano 12 Lutego Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @Berenika97 Nooo! Bereniko, zbieram się z podłogi. Ze smakiem i na kryształowo podany wiersz, winszuję :) 2
Berenika97 Opublikowano 12 Lutego Autor Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @Alicja_Wysocka Jejku! Taki komplement z Twoich ust to dla mnie jak mistrzostwo w olimpiadzie! Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. 2
Whisper of loves rain Opublikowano 12 Lutego Zgłoś Opublikowano 12 Lutego Bardzo lubię mitologię w rożnym wydaniu i tu trafiłaś w mój gust. Bardzo mocny, monumentalny wiersz — czuć w nim mit, grom i surową siłę dawnych wierzeń. Obrazy są plastyczne, a język podniosły, dzięki czemu całość brzmi jak fragment starej pieśni o bogach i prawie wykuwanym w ogniu. Czyta się jak hymn — z rozmachem i charakterem. Świetna robota! Niechaj topory lśnią! 1
Alicja_Wysocka Opublikowano 12 Lutego Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @Berenika97 Kiedyś pisałam wyłącznie rymem i wiem ile to 'kosztuje' Zważywszy na szalę zamiłowań do pióra, cenię wyżej takie pisanie i pewnie tak mi zostanie, co nie oznacza, że jednak 'skręcam' i próbuję innych dróg. A Jacek Suchowicz pewnie mi tego nie daruje :) 1
Migrena Opublikowano 12 Lutego Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @Berenika97 Bereniko. czytając Twój wiersz, myślę przede wszystkim o Twojej niezwykłej dyscyplinie poetyckiej . o tym, jak rzadko dzis spotyka się tak konsekwentnie poprowadzony ton , bez chwiejnosci, bez przypadkowego wersetu, bez nadmiaru. każde słowo wydaje się tu postawione z pełną świadomoscią ciężaru i brzmienia. masz w sobie coś z klasycznej rzeźbiarki słowa. bo nie improwizujesz tylko budujesz. Nie opowiadasz tylko formujesz. jest to pisarstwo, które ufa formie i potrafi ją udźwignąc .. rytm nie jest tu ozdobą, tylko kręgosłupem. a obraz nie jest fajerwerkiem, tylko elementem większej konstrukcji . bardzo cenię w Twoim pisaniu tę wewnętrzną powage. i nie teatralną, lecz wynikającą z przekonania, że poezja jest czymś więcej niż chwilowym gestem. w Twoich tekstach czuć odpowiedzialność za słowo. a to jest dziś rzadkie i bardzo piękne. piszesz Nika z siłą, ale bez krzyku . z podniosłoscią,. ale bez patosu. i to właśnie świadczy o Twoim kunszcie. i mnie się to co robisz w poezji bardzo podoba :) 1
Berenika97 Opublikowano 12 Lutego Autor Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @Whisper of loves rain Bardzo dziękuję! Ogromnie dziękuję za tak wspaniały komentarz! To dla mnie niesamowite, że udało mi się oddać atmosferę mitu i dawnych wierzeń. Twoje słowa o "hymnie z rozmachem" to duży komplement. Pozdrawiam. :) @Alicja_Wysocka Rozumiem doskonale! Piękne, że mimo preferencji pozwalasz sobie na eksperymenty - to właśnie pokazuje prawdziwą pasję do pisania i talent. A Jacek na pewno zrozumie. :))) @Migrena Bardzo dziękuję! Czytam Twój komentarz wielokrotnie i za każdym razem odkrywam w nim coś nowego. Dziękuję za te słowa - one same są poezją. "Budujesz, nie improwizujesz" - jakie to własnie budujące. :) . Ta dyscyplina, o której piszesz, to dla mnie coś fundamentalnego, choć nie zawsze łatwego. Bardzo dziękuję, że dostrzegłeś różnicę między podniosłością a patosem - to subtelna linia, którą staram się nie przekraczać. Twoje słowa są dla mnie ogromnym darem. Serdecznie pozdrawiam. 2
Amber Opublikowano 12 Lutego Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @Berenika97 To jest wiersz na zimowe wieczory przy kominku. Dobrze się czyta. Pozdrawiam serdecznie. 1
Berenika97 Opublikowano 12 Lutego Autor Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @Amber Bardzo dziękuję! To samo pomyślałam o kominku będąc pod Twoją zimą. Nieźle nam to wyszło. :))) 1
andrew Opublikowano 12 Lutego Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @Berenika97 ... to my za boga często się mamy dla siebie dobra wyglądamy ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 1
Berenika97 Opublikowano 12 Lutego Autor Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @andrew Bardzo dziękuję! Tak czasami mamy! :))) Pozdrawiam. @KOBIETA Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :) 1
[email protected] Opublikowano 12 Lutego Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @Berenika97 Nie mógł On pozostać, byłby tylko nasz, "Dagome iudex", teraz tylko masz! Miłego wieczoru Bereniko, cudowny wiersz. 1
viola arvensis Opublikowano 12 Lutego Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @Berenika97 bardzo ładny rytm i wspaniałe rymy ! Pomysł na wiersz znakomity. Napisany wzniośle ale na idealnym poziomie. Cudownie się rozwijasz w poezji. Usciski Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. 1
Wiechu J. K. Opublikowano 12 Lutego Zgłoś Opublikowano 12 Lutego (edytowane) @Berenika97 Moje klimaty, fascynuje mnie historia Słowian. Pozdr. ******************* Edytowane 26 Lutego przez Wiechu J. K. (wyświetl historię edycji) 1
Jacek_Suchowicz Opublikowano 12 Lutego Zgłoś Opublikowano 12 Lutego @Berenika97 szacun - tak lubię i więcej takich poproszę :)) 1
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się