Wrażliwy wiersz

[Toyer]

Dotykaj mnie słowem tylko nie za mocno
mam wrażliwą głowę głaszcz myśli delikatnie
jeśli błędy zrobię popraw dłonią pomocną
owinę się w kokon jeśli krytyka spadnie

bądź wyrozumiały każdy ma dni gorsze
czasem płaczę rymem pośród ciszy wersów
leję się jak woda piorąc brudną duszę
jestem nagim wierszem w saunie krytyków

jeśli nie zrozumiesz czytaj mnie na nowo
tylko nie torturuj posępną literą
wiersze to uczucia czuje każde słowo
chowają się w szafie przed silną krytyką

trzęsą się ze strachu gdy są gdzieś czytane
pocą im się wersy z atakiem paniki
przeżywają strofy czytanie bolesne
do snu ułożone żyjące tomiki

[hollow man]

@Toyer

To może od tej strony, bo różne szkoły są. Były takie fora, gdzie krytyka była bezlitośnie brutalna, ale przynosiło to dobre efekty. Krytyka by zdeptać, a konstruktywna informacja zwrotna to też dwie różne rzeczy. Obu warto doświadczyć żeby nie lewitować parę centymetrów nad ziemią w przekonaniu o własnej doskonałości.

[Toyer]

@hollow man Masz rację krytyka też jest potrzebna - ale nie taka co wbija w glebę - zwłaszcza na początku drogi pisania - przydaje się ta konstruktywna - tylko jest jeszcze trzecia strona - jak ona jest przyjmowana - krytyki nie uniknie się w żadnej dziecinie sztuki - tyle opinii ile ludzi -  główny zamysł krytyki powinny być taki żeby przez nią się uczuć