Inne spojrzenie

[Nata_Kruk]

 

            Inne spojrzenie

 

 

kiedy zmierzch usypia minuty
cienie sekund dotykają powiek 
drapią nie dają spokoju              
wybudzam się by policzyć ćmy 
uparte 
zawsze blisko tlącej się świecy
tak bardzo szukają ciepła i 
polubiły ten zapach a ja 
świadomie układam obrazy 
które dopiero powstaną 
to nawet interesujące bo 
tak naprawdę czy byłam jutro 
- nie - raczej będę
 
wczoraj

 

 

 

 styczeń, 2026

 

 

[Radosław]

Super ! 

[Berenika97]

@Nata_Kruk

 

Zastanawiam się  nad Twoim wierszem  - uważam , że to  jest  niezwykle nastrojowe studium bezsenności, w którym czas przestaje być pojęciem abstrakcyjnym, a zaczyna „drapać pod powiekami”. Urzekła mnie metafora ciem szukających ciepła - nadaje ona wierszowi kruchości. Jednak to puenta robi największe wrażenie- przewrotne stwierdzenie, że „będę wczoraj”, pięknie oddaje ulotność chwili i to, jak szybko nasze plany na jutro zmieniają się w retrospekcję.

Ta puenta nie daje mi spokoju. Jest najbardziej intrygującym elementem wiersza, bo wywraca do góry nogami naszą linearną logikę czasu.

„Świadomie układam obrazy , które dopiero powstaną” - to pewnie klucz do puenty.

Fraza „będę wczoraj” sugeruje, że patrzysz na swoje życie z perspektywy „przyszłego wspomnienia”. Wszystko, co nas czeka, za chwilę i tak stanie się tylko historią. Puenta wybrzmiewa więc jako refleksja nad tempem życia- ledwie coś się zaczyna (jutro), a już jest przeszłością (wczoraj).  No chyba, że coś nieźle poplątałam, ale utwór - świetna zagadka egzystencjalna - to stan, w którym żyje się albo planami, albo wspomnieniami, omijając moment, który trwa teraz.

 

 

[Jacek_Suchowicz]

tu rozdeptujesz swoje wczoraj

do snu układasz z nim obrazy

legną się w głowie niczym zmora

je namalujesz wszystkie razem

 

bo juto będziesz sekundy zbierać

staniesz by w końcu namalować

lecz poprzewraca los przechera 

on niespodziankę jakąś chowa

:))

 

[Nata_Kruk]

Dziękuję za wejście ze słowem... Radku.. :)

Bereniko, Jacku.. dygam w podzięce....:)  dzisiaj muszę kończyć, nie chcę na szybkiego odpowiadać, cierpliwości.

[hollow man]

@Nata_Kruk

Czterolatek zadał mi ostatnio pytanie czy wczorajsze jutro to dzisiaj. W sumie to stwierdził ;)

[andrew]

@Nata_Kruk

...

warto 

je tworzyć 

płynące swobodnie obrazy 

mienią się karminowo 

róż zdobi brzegi 

bawią się myślami 

 

czas układa

nową rzeczywistość 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

 

[viola arvensis]

@Nata_Kruk refleksyjne, ładne poetyckie zamyślenie.

[Andrzej_Wojnowski]

@Nata_Kruk

 

Czas nie płynie — czas krąży, wraca, przysiada na powiekach i nie daje zasnąć.

 

Pozdr.

[huzarc]

@Nata_Kruk

To jest bardzo cichy, delikatny wiersz, który nie krzyczy metaforą, tylko mruga powieką i potrafi zręcznie posługiwać się sie nastrojem, miękko wchodzącym w duszę, miękko i głęboko zarazem.

[Charismafilos]

@Nata_Kruk fajne zakrzywienie czasoprzestrzeni! :)

[tie-break]

@Nata_Kruk Tuż przed zaśnięciem, albo w przerwach między fazami snu, zdarzają się niekiedy tzw. hipnagogie, kiedy zaburzone zostaje odczuwanie czasu i przestrzeni, pojawiają się halucynacje. To taki stan między snem a jawą, kiedy zachowane jest jeszcze postrzeganie zmysłowe, ale mózg już przestawia się na tryb spania.

To jest oczywiście wytłumaczenie naukowe :)

 

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... to bystry czterolatek @hollow man  ;)

 

@andrew... czas niewątpliwie układa nową rzeczywistość, niech nie brakuje w niej..

różowych barw.

 

@viola arvensis... miło, że tak pomyślałaś.

 

@Andrzej_Wojnowski... on wraca, nie inaczej i przysiada w głowie, i "plecie" warkocze z myśli.

 

@Charismafilos... to fajnie, że.. fajne zakrzywienie... :)

 

@tie-break... stan, o którym piszesz, jest mi 'znany' z opracowań i nie tylko. Swego czasu czytałam o tym, to naprawdę ciekawe tematy, a treść, chyba pasuje także do tego naukowego spojrzenia... :)

 

Dziękuję Wam bardzo za zostawione słowa, pozdrawiam grupkę.

 

 

Edytowane 1 godzinę temu przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Tectosmith]

@Nata_Kruk
A moim zdaniem ten wiersz to studium zasypiania i wybudzenia

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 
Opisujesz stany, zdarzenia bardzo dobrze mi znane. Dzień nie zawsze chce się domknąć w jednym mrugnięciu powiek i czasami trzeba faktycznie wstać, żeby wszystko sobie uporządkować, a refleksje w takiej chwili, kiedy wszyscy już śpią pojawiają się z automatu. Bardzo dobra puenta.
Pozdrawiam serdecznie.